Morgunblaðið - 22.08.1978, Blaðsíða 34

Morgunblaðið - 22.08.1978, Blaðsíða 34
34 MORGUNBLÁÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 22. ÁGÚST 1978 t Móöir mín, tengdamóoir og systir, INGIBJÖRG KARLSDÓTTIR, Skíðaakalanum Hveradolum, lést í Heilsuverndarstöðinni í Reykjavík 18. ágúst s.l. Erla Thomsen, Birgir Thomsan, Steingrímur Karlsson. t Faðir okkar, MAGNÚS ANDRÉSSON, fré Ytn-Hól, V-Landeyjum, andaöist í Borgarspítalanum 19. ágúst. Bðrn hins latna. Maöurinn minn. faöir t og fósturfaoir, ÞORBJORN SIGUROSSON, Filkagðlu 22, lést aö Hrafnistu 20. ágúst. Biarnbrúður Magnúsdóttir, Sólveig M. Þorbjömsdóttir, Vigdís Þ. Janger, Magnús Þorbjðrnsson, Sigrún Ólafsdóttir. t Maourinn minn, BÁROOR BÁROARSON, Garðavegi 7, Keflavfk, andaöist í Landspítalanum 20. ágúst. Guðrún Meyvantsdóttir. t Eiginkona mín, RANNVEIG JÓNSDÓTTIR, Ásabraut 9, Keflavik, andaöist þann 19. ágúst á sjúkrahúsi Keflavíkur. Jón Jóhannesson. t Faöir okkar, tengdafaöir og afi, KRISTINN J. GUÐNASON, veröur jarösunginn frá Dómkirkjunni í dag 22. ágúst kl. 13.30. Blóm vinsamlega afbeöin. Helga I. Kristinsdóttir, Ólafur R. Magnússon, Ása Kristinsdóttir, Svavar Björnsson, Ólafur Kristinsson, Auður Linda Zebitz, og barnabðrn. t Eiginkona mín, móöir okkar, tengdamóöir og amma, ELÍN INGA H. JÓHANNESSON, Hrafnhðlum 6, sem lézt 16. ágúst veröur jarösungin frá Fossvogskirkju miövikudaginn 23. ágúst kl. 13.30. Fyrir hönd barna, tengdadætra og barnabarna. Steingrfmur Jóhannesson. t Þökkum innilega vinarhug við fráfall, BJARNA EINARSSONAR, vélsmíoameistara, Hrísateigi 45. Elísabet Þorkelsdðttir, Þorkell Bjarnason, Ása K. Oddsdðttir, Bjðrgvin Á. Bjarnason, Kristjana Kiartansdðttir, Ólöf Á. Biarnadðttir, og barnabðrn. Kolbeinn Péturs- son framkvæmda- stjóri — Minning t 4c Utför eiginmanns míns. KOLBEINS PETURSSONAR, forstjðra, fer fram frá Dómkirkjunni ' dag þriöjudaginn 22. ágúst k . 10.30 f.h. Þeim sem vildu minnast hins látna er bent á líknarstofnanir. Fyrir hönd aöstandenda Guorún E. Halldorsdðttir. Fæddur 11. júlí 1924 Dáinn 16. ágúst 1978 Fyrir 12 dögum vorum við hjónin heima hjá Kolbeini Pjet- urssyni forstjóra og konu hans, Guðrúnu Halldórsdóttur. Eins og alltaf áður var heimsóknin ánægjuleg og elskulegt viðmót þeirra og hlýja í okkar garð var ekki að fullu tæmd er við kvödd- um. Kolbeinn leit þá vel út, andlega og líkamlega, við gátum ekki greint þreytu eða neinar áhyggjur í fari hans. Okkur hjónunum fannst sem vinátta og kunnings- skapur ætti að haldast, að minnsta kosti svo lengi sem við hjónin lifðum, því við erum orðin fremur gömul, en hann ungur að aldri miðað við okkur. Hvað gerist svo, viku eftir heimsóknina? Kolbeinn Pjeturs- son, vinur okkar deyr aðfaranótt 16. ágúst, en við höfðum sjeð hann alhressan þann 6. ágúst. Guðrún hringdi kl. 9 f.h. þann 16. og sagði: „Jeg hef slæmar fréttir." Það var reiðarslag fyrir okkur Elnu og um daginn fór jeg í huga mínum, sorgmæddur, yfir kynni og vin- skap okkar Kolbeins Pjeturssonar. Þá kom upp eitt viðkvæmnismál í endurminningum mínum, tengt því, að Kolbeinn bað mig að vera svaramaður er hann og Guðrún Halldórsdóttir giftu sig í New York 1945. Athöfnin fór fram í „The little Church around the Corner". Ef jeg man rjett er þessi kirkja á 33. götu, rjett vestan við Madison Avenue, á Manhattan. Þetta er ein elsta og frægasta lit.il kirkja í New York City og hæfði vel hjónabandi þeirra Kolbeins og Guðrúnar. Margt um aðdragand- ann að hjónabandinu gæti ég sagt, allt fór prýðilega fram, en hér skal staðar numið. Eftir hjónavígsluna fórum við vinir og kunningjar hjónanna og snæddum kvöldverð á Hotel Plaza í New York. Var þar rnikill gleðskapur og brúðhjónunum ósk- að til hamingju, er entist þar til leiðir skildu. Eftir kvöldverðinn á Hótel Plaza buðum við Elna öllum heim á heimili okkar í Forest Hills, Long Island, og varð úr því skemmtilegt kvöld, en hin nýgiftu og glæsilegu hjón voru hrókar alls fagnaðar. Svona endaði þá þetta eftirminni- lega brúðkaup. Það er margs að minnast í dag, síðan 1945, vináttan hefur haldist óslitin, en nú er söknuður í huga okkar, einn vinurinn ennþá hefur helst úr lestinni og það er erf itt að finna nýja á okkar aldri. Jeg kveð nú gamlan vin og þakka honum fyrir dásamlegar samverustundir. „Love is only chatter, Friends are all that matter". (Gelett Burges, Willy and the Lady.) Bjarni Guðjónsson Hátúni 4, Rvk. í dag verður til moldar borinn Kolbeinn Pétursson forstj. Kol- beinn var fæddur í Reykjavík 11. júlí 1924 sonur Péturs Guðmunds- sonar, f.v. kaupm. og bónda og Halldóru Samúelsdóttur. Fundum okkar Kolla (en svo var hann kallaður af flestum) bar fyrst saman er foreldrar mínir ásamt fjölskyldu fluttust að Freyjugötu 28 vorið 1932. Það var varla liðinn dagurinn, að ég og systir mín vorum komin í sam- band við börnin að Sjafnargötu 3. Svo náin voru kynni min við Kolla að við vorum saman öllum stund- um um margra ára bil. Æsku- heimili Kolla og systkina hans var ætíð opið öllum vinum og kunn- ingjum þeirra. Nutum við systir mín, sem er bezta vinkona Kristín- ar systur Kolla, mikillar gestrisni þar alla tíð. Kolli var mjög vinamargur maður enda ekki að furða svo ljúfur og elskulegur sem hann var í allri framkomu. Á milli mín og hans voru einhver tengsl sem voru æðri allri vináttu, og þótt við um tíma ævinnar misstum hver af öðrum vegna fjarveru erlendis eða af öðrum orsökum, þá endurnýjuð- um við sambandið aftur og hitt- umst oft síðan. Eftir að hafa lokið prófi frá Verzlunarskóla íslands árið 1943 fór hann til Bandaríkjanna til náms við University of Southern California. Að námi sínu loknu kemur hann heim og fer að vinna hjá Almenn- um Tryggingum h.f. og síðan hjá fyrírtæki fjölskyldunar Lakk & málningarverksm. Hörpu. Þegar það fyrirtæki er selt, er stofnað af sömu aðilum fyrirtækið Málning h.f. og gerist Kolli forstjóri fyrir því, þar til hann fyrir fáum árum stofnaði sitt eigið fyrirtæki Máln- ingarverksm. Atlantis, sem hann rak af dugnaði og framsýni. Hinn 20. október 1945 gekk Kolli að eiga unnustu sína Guðrúnu E. Halldórsdóttur, og eignuðust þau 5 mannvænleg börn: Ingibjörgu, Margréti, Halldóru, Elísabetu og son Kolbein jr., og eru þau öll gift. Kolli og Guðrún voru mjög hreyk- in af börnum sínum, tengdabörn- um og barnabörnum, og þegar börnin voru við nám erlendis eða að störfum, gerðu þau sér margar ferðir til að geta verið samvistum við þau. Nú þegar Kolli er allur, vil ég þakka honum áratuga vinsemd við mig og mína fjölskyldu. Ég og kona mín sendum Guðrúnu, börnunum og allri fjölskyldunni okkar innilegustu samúðarkveðj- ur, sérstaklega sendi ég aldraðri móður Kolbeins hlýjar kveðjur og þakka henni allan velgjörning í minn garð þegar ég var allt að því daglegur gestur að Sjafnargötu 3. Þær eru ljúfar minningarnar um svo velgerðan mann sem Kolbeinn var. Henrik P. Biering. Kolbeinn Pétursson, fram- kvæmdastjóri, andaðist 16. þ.m. og verður jarðsettur í dag. Hann varð rúmlega 54 ára gamall, fæddur 11. júlí 1924 hér í Reykjavík. Kona hans er Guðrún E. Halldórsdóttir og áttu þau fimm börn, fjórar dætur og einn son, sem öll eru uppkomin. Kolbeinn brautskráðist frá Verzlunarskóla íslands 1943 og var síðan við framhaldsnám í Banda- ríkjunum. Að loknu námi stundaði hann verzlunarstörf um skeið eða þar til hann hóf störf við iðnrekst- ur, fyrst sem fulltrúi og síðar framkvæmdastjóri hjá Lakk- og málningarverksmiðjunni Hörpu hf. um 6 ára skeið, sem stofnandi og framkvæmdastjóri Málningar hf. í Kópavogi um 20 ára skeið og síðast sem framkvæmdastjóri Atlantis hf. í Reykjavík frá 1973. Störf hans voru unnin af frábærri samvizkusemi, nákvæmni og rögg-> semi og er nú skarð fyrir skildi iðnrekenda. Ungur að árum kynntist ég Kolbeini og sá kunningsskapur leiddi til vináttu, sem aldrei bar skugga á. Kolbeinn var alla tíð einlægur og traustur vinur. Þegar eiginkona mín fluttist með mér heim til íslands 1946, fagnaði hann henni sem góðum vini og myndaðist góð og einlæg vinátta milli Kolbeins og eiginkonu hans, •Guðrúnar, og okkar hjónanna sem hélzt til hins síðasta. Kolbeinn var ljúfur maður, velviljaður og vildi hvers manns vanda leysa og lagði mikið í sölurnar fyrir aðra þótt hann flíkaði því lítt. Slíkir menn eru ekki of margir meðal okkar, en að leiðarlokum er þeirra sárt saknað. Við hjónin og margir aðrir sakna nú vinar í stað. I huga okkar lifir minningin um góðan félaga, hlýj- an og traustan mann, sem var vammlaus, búinn góðum kostum og hæfileikum og með einstakan gerðarþokka. Við hjónin flytjum Guðrúnu og börnum þeirra Kolbeins og barna- börnum okkar innilegustu samúð- arkveðjur. Minningin um Kolbein er björt og flekklaus eins og hann var sjálfur. Sigurbjörn Þorbjórnsson. Ovænt barst okkur harmafregn- in. Vinur okkar, Kolbeinn Péturs- son, er látinn. Skyndilega, eins og hendi sé veifað, er hann horfinn yfir landamæri lífs og dauða, aðeins 54 ára. Hann, sem var svo lífsglaður, ötull og fullur áhuga og ávallt með fangið fullt af verkefnum, horfinn mitt í önn dagsins. Af hverju hann? Dagsverkinu var ekki lokið. Hann ætlaði svo margt að gera, að það var enginn tími til að deyja. En stundin var komin, dagur var á enda og nóttin kom skyndilega eins og í hitabeltinu. Enginn má sköpum renna. Mátt- vana horfum við á tæmdan lífsbik- arinn og fáum ekki að gert. Minningarnar um góðan dreng streyma fram í hugann, allar götur til þess tíma er æskan réði ríkjum. Óteljandi samverustundir, innan lands og utan, í hópi vina og ástvina. Með harm í huga finnum við til við það skarð, sem komið hefur í hóp góðra vina. Við biðjum að Guðrúnu og ástvinum hans veitist líkn og styrkur í sorg sinni. Guðs blessun fylgi Kolbeini og þökk fyrir samfylgdina. Spilafélagar. Afmælis-og minningargreinar AF GEFNU tilefni skal það enn ítrekað, að minningargreinar, sem birtast skulu í Mbl., og greinarhöfundar óska að birtist í blaðinu útfarardag, verða að berast með nægum fyrirvara og eigi síðar en árdegis tveim dögum fyrir birtingardag.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.