Morgunblaðið - 22.08.1978, Blaðsíða 40

Morgunblaðið - 22.08.1978, Blaðsíða 40
40 MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 22. AGUST 1978 KAVHNÚ mz [I fNfl 0 »HA8 Vcgna skipulagsbreytinga í bankanum hófum við einfaldað viðskiptaskrána. — Framvegis vcrður yðar bankareikningur XZ^-3942127 L, í stað gamla númersins A-55. Já þctta cr cyjan mcð f jársjóðn- um, skiphcrra. fig cr sá fjár- sjóður! >(^ Já nú tckur þú gleði þína á nýjan leik. Verkfallinu í kjöt- búðinni cr lokið. BRIDGE Umsjón: Páll Bergsson .Jafnvcl |m'> hjartakóngur liggi rétl í úrspilsæfingu vikunnar virðast fjórir gjafaslagir óumflýj- anlegir. Atistur og vestur hafa alllaf sagt pass cn norður gaf og norður-suður cru á hættu. Norður S. ÁG!> II. Ál).r>:! T. (Jfl3 L A7.r> Suður S. Kl)10:i2 II. C,i T. A(i.r> L !)(Í2 Vcsttir spilar út tígultvisti gegn fjóruni spöðum. Í von um, að vcstur hafi spilað út frá Kl() cða 1)10 látum við níuna frá horðinu. Kn það gengur ckki, austur lætur líuna og við töktim á ás. Ilvað á nú til bragðs að taka? Upphafsorð pistilsins hafa cf til vill lcitt suma lcscndur á villigöl- ur. Jafnvcl |>ó hjartakóngur liggi rétt. sogðuni við cn málið cr, að hann má ckki liggja rctt. Vinn- ingsmöguleíkinn cr, að austur eigi hjartakónginn og hann má ckki cÍjch mcð honum mcir cn tvö sniáspil. Allt spilið þarf því að vcra þcssu líkt. Norður S. AG!) II. AD.r>:! T. G!>:i , L A7.r> Vcstur Austur S. S.r> S. 7(>1 II. 10S<>2 II. K!)7 T l>712 T. KIOS L KGl f* niOS3 Suður II. Gt T. A(;:> L !)02 Kvrsta slaginn áttum við á ligulás. tokuni á spaðakóng og ás og spiluni lágu hjarta frá horðinu. l.áti atisttir lágt spil fáum á gosann. tökuiii á ásinn og tromp- uiu a hjarta. Þá kcmur kóngurinn i.- spaðagosinn tckur síðasta rrompið og hjartadrottningin verður tíundi slagurinn. Kkki cr hctra fyrir atistur að taka á kónginn þegar við si>ilum látru hjarta frá horðinu oji nánari skýrintiar óþarfar. X (C)PIB COSPER 77*6 Þú ert ekki nærri því eins þung og þú sýnist! H vor á réttinn? í dreifbýli sveitarinnar er sver sjálfseignarbóndi frjáls að vinna sín þarfaverk þegar honum þókn- ast, enda e.t.v. í mörgu fleiru einn af frjálsustu þegnum þjóðfélagsins þótt eigin þarfir geti oft verið tímakröfuharðar. í þéttbýli er ekki allt jafn frjálst, a.m.k. óþarfa hávaði, er nokkuð lögum og reglum háð. Lífi vorsins fylgir ávallt vorhug- ur og vorverk, m.a. nota margir frítíma sína til að dytta að húsum sínum eða annarra og hljóta oftast virðingu og gleði nágrannanna fyrir bætt útlit. Smiðurinn leitaði samkomulags um frið nokkra stund til að ljúka áfanganum, en granninn hafði veriö hinn versti og hótað að kalla á lögregluna, ef verkinu væri ekki hætt á stundinni. Mörgum mun því spurn: hefði lögreglan hlítt því kalli? Hafði hún réttaða skyldu, til að stöðva verkið kl. 11, kl. 12, eða aldrei? Geta svona verk flokkast undir sama lið og drykkjulæti og hávaði á götum úti um nætur? Þótt svona framkoma og tillits- leysi við þarfir grannanna sé vonandi sjaldgæft, efast ég ekki Sum þessara verka geta stund- um verið hávaðasöm, svo sem borun og högg. Standi slíkt ekki mjög lengi yfir og ekki kvöld eftir kvöld, munu fáir nágrannar amast við slíkum nauðsynjaverkum, en taki nú einhver ekkert tillit til þarfa nágrannans, og vilji ekki líða neitt, sem honum finnst ónáða sig eða sína, hvað hefur hann rétt til að banna? Tökum eitt fárra daga gamalt dæmi. I einni gamalli smáhúsa röð þurfti einn eigandinn, að láta laga þak á kvisti hjá sér og átti ekki annars kost en smiðs í aukavinnu. Á einu kveldi ætlaði smiðurinn að reyna að ljúka viðgerð þaksins, en áður en klukkan varð 11 kom einn nágranninn alveg æfur yfir ham- arshöggunum, nú vildi hann fá frið til að fara að sofa. um að mörgum þætti fróðlegt að heyra um sem gleggstar línur laga og réttar um Jietta. Serfi sagt HVOR ÁTTI RETTINN? Með fyrirfram þökk fyrir birt- inguna og eftirgrennslan til réttra aðila til upplýsinga/ Skeggi Skeggjason" Hjá lögreglunni fékk Velvak- andi þær upplýsingar að hún hefði að sjálfsögðu komið á staðinn. í fyrsta lagi vegna þess að beðið var um aðstoð og í öðru lagi þá til þess að stilla til friðar. „Samkvæmt lögreglusamþykktinni eiga menn að geta haft frið um nætur en þrátt fyrir það hefði framvinda mála orðið eftir aðstæðum," að sögn lögreglunnar. „Það hefði orðið að miða aðgerðir við hags- muni þeirra sem í hlut áttu. Og þó Kirsuber í nóvember Framhaldssaga eftir Mariu Lang Jóhanna Kristjónsdóttir íslenzkaöi 45 hana í tbsku cða einhvern traustan umbúnað. — Handtösku? sagði lög- rcgluforinginn spyrjandi. — Kventösku'' i>að... er mcð ðörum orðum það scm þú heidur? í raan og veru? Hann gekk út í nóvember þokuna og nokkuð af þung- lyndi laknÍKÍns hafði sczt aö hunum sjáifum og cíinn ásótti hann þcgar hann gekk í áttina að IVcstgötunni. Síðdegið var grátt og alit varð ömurlegra en það var i reynd, en þcgar hann nú leit í kringum sig í fæðingarbæ si'num. rann það upp fyrir honuni að vfst hafði bærinn brcytzt þcssi síðustu ár. Aðailega átti þctta við um norðurhluta giitunnar. Sá hluti sem sneri í suður var svipaður og áður. Dómshúsið gulhvítt fyrir innan þungt járngrindverk, mcðfram skóla- ieikvcJIinum vár gangstígur eins og í gamla daga — að vísu var búið að malbika hann — og handan garðsins greindi hann failegu ráðhússbygginguna. Kaupfclagið hafði flutt sig um set og hankaíitihúið var nú einna veglegust bygginga. En meðfram Prestgbtú norð- anverðri var aítur á móti langt á milli þess að eitthvað skcmmtilcgt væri að sjá. P6st- húsið hafði vcrið byggt á krcppuárunum og bar þcss augijós merki í smekkleysi og vanefnum og hafoi lítið verið nostrað við það. Og hann minntist með angurværð göm lu húsanna, smiðjunnar hans Karlssons, tí/ktibúð Theiu Biom svo að ekkf sé nú minnzt á hinn vinsæla mjólkurbar. Christer Wijk sneri aftur að Prestgötunni eftir að hafá gert smákönnun á umhverfinu og sökkt sér niður í hugsanir sínar. Svo nam hann staðar við nýja bankahúsið og sá að á miiii stórhýsanna var enn eitt af giimlu og grónu íjölskyidu fyrirtækjum bæjarins, blóma búð Kjcllbcrgs. — Já, þarna geturðu séð, sagði glaðlcg riidd við hlið hans. — Allt er forgcngilcgt í þi'ssum hcinii. — í>ú ert kannski ekki áhangandi þróunarinnar og framfaranna, sagði logrcglu foringinn kaidhæðnisiega. Klemens Klemensson hristi Ijóst höfuðið. — Ég er ekki hlynntur gler- hiillum og stcinköstulum, sagði hann. — H6s, sem eru ails staðar eins, hvort sem þau eru hér eða þar eða ails staðar. Manstu hvernig hliðin á Hjorten númer sex var upp- runaiega? Yndislegir litlir gluggar með póstum og fimm dyr sem sneru út að götunni. — Það var vfnkaupmaður, sagði Christer. — Hann hét Janson. Hann átti húsið en hann var alltaf kaliaður Prins- inn af því að huslð var svo tignarlegt. — En manstu iill iitht skrautlegu skiltin yfir dyrun- um? Manstu eftir skiltinu yfir litlu báðinni? — Og súkkulaðiilmurinn. Og cinnig ilmur af nýju kexi. — Og Lisa Biiikvist fyrir innan búðarborðið! bætti Kiemens við. — Mikið var það góð manneskja. Matti sagði líka að hann hefði aidrei fyrirhitt betri manneskju. Þeir gengu framhjá nokkr- um búðarsamstcypum til við- bótar og veitingastjórinn fnæsti fyrirlitlcga. — Nýja lyfjabúin — nei þb'kk fyrir, hítn er ekki að mínu skapi. Það er engu líkara en hún sé listagallerf. Hann stóð f yrir framan húsið þar sem allar böðirnar höfðu verið og íbúar Skóga höfðu gert b'U sín innkaup svo að árum skipti. Svo sagði hann ósjáifrátt<

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.