Morgunblaðið - 24.11.1984, Blaðsíða 30

Morgunblaðið - 24.11.1984, Blaðsíða 30
30 MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 24. NÓVEMBER 1984 Minning: Guðny Magnúsdóttir frá Ivarshúsum K veoja fri Kvenfélagi Akraness „Oss héðan klukkur kaila, svo kallar Guð oss alla til sin úr heimi hér, þá söfnuð hans vér sjáum og saman vera fáum i húsi þvi, sem eilift er." V.B. í dag kveðjum við kvenfélags- konur á Akranesi mætan félaga, Guðnýju Magnúsdóttur, sem lést 18. nóvember sl. Langri ævi er lokið. Miklu dags- verki skilað, þegar iikamsþróttur- inn dvínar er hvíldin kærkomin. Hún var fædd að Iðunnarstöð- um i Lundarreykjadal 27. október 1902. Þar ólst hún upp i stórum systkinahóp, en lengst af átti hún heima i ívarshúsum á Akranesi. Hún var góðum gáfum gædd, fróð- ieiksfús, glaðlynd og dugnaðar- forkur til allra starfa. Hún var ein af stofnendum Kvenfélags Akra- ness og bar hag félagsins mjög fyrir brjósti. Sýndi hún það í verki við ýmis tækifæri. Á 50 ára afmæli félagsins, sem haldið var 19. júní 1976, var Guðný kjörin heiðursfélagi þess, ásamt 6 öðrum stofnendum. Það var litill vottur virðingar og þakklætis fyrir langt og fórnfúst starf. í þeim fagnaði færði dóttursonur hennar, Vignir Jóhannsson, kven- félaginu i afmælisgjöf listaverk eftir sig. Það er varðveitt og til sýnis i bókasafninu á Akranesi. Þar er einnig að finna mikið safn islenskra steina, sem ein af dætr- um Guðnýjar hefur safnað og gef- ið Akranesbæ. Ung að árum gekk hún að eiga dugnaðar- og greindarmanninn, Guðbjarna Sigmundsson. Brúð- kaup þeirra var haldið á Jóns- messu, þegar sól hverfur ekki af himni, og ég held að eins hafi líf þeirra verið, þótt stundum hafi syrt, þá birti upp og hamingjusól þeirra yljaði þeim í meir en 60 ára sambúð. Þau hjón áttu miklu barnaláni að fagna. Börnin þeirra niu bera þess vott að Guðný var mikil og góð móðir. Heimilið var henni heilagt. Þann reit ræktaði hún vel og hlúði þar að öllum gróðri, með sinum mjúku móður höndum. Ég minnist 60 ára hjúskapar- afmælis þeirra hjóna. Þar var saman kominn stór og görvulegur hópur afkomenda þeirra og tengdabarna. Þar rikti mikil gleði og hamingja, en glöðust allra voru þó demantsbrúðhjónin síungu, með bros á vör og glampa i augum. Á þeim degi gátu þau svo sannar- lega fagnað miklu og gifturiku ævistarfi. Nú hafa klukkurnar kallað. Fogru lífi er lokið. Komin er kveðjustund. Kvenfélag Akraness þakkar af alhug, Guðnýju Magn- úsdóttur, samfylgdina og störfin i þágu félagsins. Við biðjum Guð að blessa minningu hennar. Ástvin- t Faöir okkar, HARALDUR Þ RICHTER, Sólbergi viA Langholts veg. slftaat vist maður a Hvftabandinu, lést i Landspitalanum 23. nóvember. Sotfla E. Richter, Samúal Richter, Sigurjón Richter. t Eiginkona min og móölr okkar, 8VANHILDUR ÓSK TORFADÓTTIR, Melgeröi35, Kópavogi, lést í Landspítalanum aö morgni 22. nóvember. Sverrir Sigurjónsson, Guðrún Linda Svernsdóttir, Svarrir Már Svemsson, Margrét Grtmsdóttir. t Faöir minn, KRI8TJÁN SIGUROSSON, Blonduhlfð 10, lést ( Borgarspítalanum cö morgni 23. nóvember. Svala Kris t janadóttir t Þökkum auösýnda samúö og vinarhug viö andlát og útför móöur okkar, tengdamóöur og ömmu, RÓSU GUÐMUNDSDÓTTUR, Þmghólsbraut 34, Kópavogi. Anna R. Jónatanadottir, Varnharbur Aöalstemsson, Guömundur Jónatansson, Marla Guðmundsdóttir. Helgi Jónatansson. borgerður Eínarsdóttir og barnaborn hinnai latnu. ATHYGLI skal vakin á því, að afmælis- og minn- ingargreinar verða að berast blaðinu með góðum fyrirvara. Þannig verður grein, sem birtast á í mið- vikudagsblaði, að berast í síðasta lagi fyrir hádegi á mánudag og hliðstaett með greinar aðra daga. í minn- ingargreinum skal hinn látni ekki ávarpaður. Þess skal einnig getið, af marggefnu tilefni, að frumort ljóð um hinn látna eru ekki birt á minningarorðasíð- um Morgunblaðsins. Handrit þurfa að vera vélrituð og með góðu línubili. um hennar, barnahópnum stóra og eiginmanninum aldna, vottum við innilega samúð. Anna Eriendsdóttir. Fyrir nær 63 árum flutti piltur utan af Akranesi unnustu sina unga frá Borgarfirði til sins heimabæjar. Brúðkaup þeirra var haldið á fogrum vordegi á Jóns- messu og var það upphafið að ein- staklega farsælu hjónabandi er þau nutu i 62 ár. Brúðurin unga var Guðný Magnúsdóttir frá Fossatúni í Bæj- arsveit, en hún lést á Sjúkrahúsi Akraness aðfaranótt 18. nóvember eftir erfiða sjúkdómslegu. Guðný fæddist að Iðunnarstöð- um í Lundarreykjadal 27. október árið 1902. Var hún ein 9 barna hjónanna Elisabetar Gísladóttur og Magnúsar Gunnlaugssonar sem þar bjuggu. Vegna veikinda á heimilinu var henni komið fyrir, þriggja mánaða gamalli, i Fossa- túni hjá föðurbróður sínum Sveinbirni Gunnlaugssyni og konu hans Guðrúnu Ingimundardóttur. Hjá þeim dvaldi hún til þriggja ára aldurs er hún fór aftur til for- eldra sinna. Hún festi ekki yndi þar og fór aftur að Fossatúni 5 ára gömul, ólst hún þar upp til fullorð- insára. Ung kynntist Guðný pilti utan af Skaga sem var i kaupavinnu á næsta bæ. Felldu þau hugi saman og með honum flytur hún til Akraness sem varð hennar heima- bær upp frá því. Pilturinn var Guðbjarni Sigmundsson tengda- faðir minn. Það voru hamingju- söm ung hjón og bjartsýn sem hófu búskap i ívarshúsum árið 1922. Akranes var á þeim tíma dæmi- gert sjávarpláss við Faxaflóa. í þá daga var fiskileysi í flóanum og fóru karlmenn i ver til Sandgerðis og dvöldu þar á vetrarvertið. Eig- inkonur voru heima og önnuðust börn og sinntu búsmala. Sennilega hefur líf eiginkvenna í fátæku sjávarþorpi verið eitt hið erfiðasta hér á landi og þó hefur saga þeirra sjaldan verið sögð. Vegna fjarvista eiginmanna kom i þeirra hlut að sinna störfum heima við. Þær lærðu að treysta á eigin dómgreind og voru þvi marg- ar sjálfstæðari i orðum og athöfn- um en konur eru jafnvel enn i dag. Fiskur gekk i Faxaílóa á ný um miðjan þriðja áratuginn. Þá var róið úr heimahöfn og fiskur verkaður af heimamönnum. Eftir 1930 komu kreppuárin, þá kom at- vinnuleysið og fiskileysi. Var þetta ástand viðloðandi fram að striðsárum. Á þessum árum voru fjölskyldur barnmargar og lá mikil ábyrgð á herðum húsmóðurinnar. Þær sáu um fjármál heimilisins og réðst afkoma heimilisins af hagsýni þeirra. Verkaskipting hjóna var skýr og má segja að konur nytu fuílrar viðurkenningar fyrir sinn hlut heima fyrir. Uppeldi barna var í þeirra höndum. Flestir höfðu einhverjar skepnur og þegar hús- bændur fóru á sildveiðar fyrir norðan, sem var algengt, þá var það eiginkvenna að sjá um hey- skapinn. Kartöflurækt ( hinum viðfeðmu sendnu görðum var nauðsynleg til tekjuöflunar fyrir stórar fjölskyldur. Við það unnu Guðmundur Jóns- son — Kveðja Hann Mundi er dáinn. Við vinir hans höfum margt að minnast, það hrúgast upp i hugann ótal margt á langri leið. Fyrstu kynni mín af Munda, eins og hann var oftast kaliaður var þegar hann giftist móðursystur minni, Stein- unni Sigurbjörnsdóttur kaupfé- lagsstjóra i Grímsey. Voru hennar ættingjar ávallt velkomnir á þeirra heimili hvort var á Akur- eyrL i Reykjavík eða úti í Grims- ey. Utför Guðmundar fer þar fram á morgun, sunnudag. Ég sendi Steinu og Hafliða, syni þeirra, minar samúðar kveðjur. Skjöldur Þorgrímsson. t Innilegustu þakkir fyrir samúö og hlýhug viö andlát og útför föður okkar, tengdaföður og afa. SVEINS EINARSSONAR v*iMat)ora. örn Sveinsson. Sigrlöur Sveinsdóttir. Valgerður Sveínsdóttir örlygur Sveinsson. Einar Sveinsson. AnnaJúlíusdóttir, Jón Jóhannsson, Guð|ón Tómasson. Guðrún Eggertsdóttir og barnaborn. t Kveðjuathöfn um móöur okkar, tengdamóöur og ðmmu, STEFANÍU OUÐJÓN8DÓTTUR frá Litla- Vatnshorni, erlést 19. þ.m ,fer fram fráFossvogskirkju kl 10.30f.h.mánudaginn 26. nóvember. Utför hennar verður gerö frá Stóra-Vatnshornskirkju þriöjudaginn 27. nóvember kl. 14.00. Ragnheiður Hannesdóttir. Ólafur Hannesson, Ása Glsladóttir og barnaböm Viglundur Sigur|ónsson, Nanna Jónadóttir, allir smáir og stórir. Klæðnað á fjölskylduna þurfti að sauma, við- gerðir tóku einnig drjúgan tima. Allt var gjörnýtt. Haustverk voru timafrek, en erfiðastir þóttu þvottarnir. Litið hefur verið á þessi kvenna- störf sem sjálfsögð og næsta litils viroT En þau hafa öðru fremur styrkt undirstöður þjóðfélagsins, þvi mæður okkar hafa viðhaldið hefðum sem er dýrmæt menning- ararfleifð, rætur þjóðarinnar. Störf þessi öll vann tengdamóð- ir min svo vel að aðdáun vakti i þorpinu. Hún var frið kona, glað- lynd og ætið mjög jákvæð og i full- komnu andlegu jafnvægi. Fremur var hún lágvaxin, grönn lengst af og létt og snör í hreyfingum. Hún var mjog starfsöm kona og hafði frábæra skipulagshæfileika og vannst því allt vel. Börnin hjálpuðu til við storfin eftir þvi sem þau höfðu getu til. Þau fengu öll eitt ákveðið starfssvið, en hún gætti þess vel að þeim væri ekki ofgert. Ætið fann hún tíma til lesturs góðra bóka og var þvi vel lesin og einstaklega fróð. Hún sagði oft, að sín heitasta ósk hefði verið að menntast. En hún var, vegna sinna góðu gáfna og si- felldrar þekkingarleitar, fjöl- menntuð kona. Trúuð kona var hún alla tið og bar mikla umhyggju fyrir þeim sem erfitt áttu. Hún hafði einnig mjog ákveðnar skoðanir á stjórn- málum og fylgdi öðrum stjórn- málaflokki en bóndi hennar. Þótti sumum það næst goðgá. Stjórnmál voru ekki ágreiningsmál á heimil- inu, þó man ég að hún svaraði bónda sínum eitt sinn: „Það er þín skoðun góði minn, min skoðun er önnur." Þannig var málið útrætt. Guðný tók einnig mikinn þátt i félagsmálum og var virkur félagi i Kvenfélagi Akraness. í ívarshús- um var alltaf mjög gestkvæmt og hafði tengdamóðir min alltaf tíma fyrir gesti sina. Þaðan fór enginn án þess að hafa þegið veitingar. Þær hafa löngum vakið undrun og aðdáun samferðamanna þessar konur sem ætið finna tima frá störfum sínum til að sinna hugð- armálum sinum. Það er þó aðeins á síðustu tímum að mönnum hefur loks orðið ljóst, að þarna eru kon- ur með fágæta stjórnunarhæfi- leika. Sömu hæfileika og þarf til að reka stórfyrirtæki. — Það gætu þessar konur gert með sömu ágæt- um og karlar. Þennan aðdáunarverða hæfi- leika hafa börn Guðnýjar erft i rikum mæli og reyndar ekki að- eins frá móður heldur einnig frá föður sinum. Þau hjónin Guðný og Guðbjarni voru sistarfandi og voru samhent við aðhlynningu barna sinna. Þau voru mjög sam- rýnd og var mikið ástriki á milli þeirra. Hann var ætíð pilturinn hennar og hún stúlkan hans. Þessi voru gæluorð þeirra til hvors ann- ars alla tið. Þau eignuðust 11 börn, af þeim létust tvær dætur ungar úr skæðri barnaveiki með aðeins 10 daga millibili. Niu börn komust til full- orðins ára. Sveinn giftur Gyðu Pálsdóttur, Guðrún Fjóla gift Jó- hannesi Guðjónssyni, Vigdis gift Jóhanni Bogasyni, Lilja gift Jóni Hallgrimssyni, Erna gift Magnúsi ólafssyni, Sigmundur giftur Mar- gréti Þorvaldsdóttur, Sveinbjörn giftur Sigríði Magnúsdóttur, Sturla giftur Sjöfn Pálsdóttur og Hannesina gift Eggerti Steinþórs- syni. Einnig var fóstursystir Guð- bjarna, Jónina Guðvarðardóttir, hjá þeim i heimili til fullorðins- ára. Hún er gift Þórði Hjálmssyni. Guðný og Guðbjarni unnu hörð- um höndum við að koma börnum sinum til manns og veittu þeim stuðning til þess sem hugur þeirra stefndi til. Þau nutu líka ríkulega umhyggju barna sinna og afkom- enda. Guðný naut góðrar heilsu fram á síðasta ár. Hún átti góða ævi og hamingjurika en oft erfiða. Ástar og virðingar naut hún i ríkum mæli frá eiginmanni, börn- um og afkomendum. Við eigum henni öll svo margt að þakka, og eru henni innilega þakklát fyrir samfylgdina. Blessuð sé minning hennar. Margrét Þorvaldsdéttir

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.