Morgunblaðið - 02.06.1985, Blaðsíða 22

Morgunblaðið - 02.06.1985, Blaðsíða 22
MA MORGUNBLADIÐ, SUNNUDAGUR 2. JÚNÍ 1985 ii»i,.| l)i'li. " ¦¦; | . » f i ji ii.r ,.¦' ¦ '¦ i;. .' Wr'1,'11 " Tillögur Oryggismálanefndar sjó- manna hafa fengid góðar undirtektir — segir Pétur Sigurðsson alþingismaður og formaður nefndar 9 alþingismanna MikiA átak befur veríó gert í öryggismilum sjómanna frá því ao Matthías Bjarnason samgönguriðherra skipaði 9 þingmanna nefnd, Öryggismila- nefnd sjómanna, eftir umræður sem áttu sér stað á Alþingi um Helliseyjar- slysid við Vestmannaeyjar þegar Guðiaugur Friðþórsson vann hið einstæða afrek sitt að ná landi með því að synda um sex km i sez klukkustundum í 6—7 stiga heitum sjó og frosti ofan sjivar. Guðlaugur kom þannig i fram- færi skilaboðum félaga sinna um öryggismál sjómanna. Pétur Sigurðsson alþingismaður er formaður Öryggismilanefndar sjómanna og inntum við hann eftir stöðu mila, en Öryggismilanefnd sjómanna hefur haldið tugi funda þar sem fjölmargir menn hafa veríð kallaðir til skrafs og riðagerða og þi hefur nefndin einnig skipt sér í undirnefndir sem hafa kannað einstaka þætti mála. „Við sáum fljótlega," sagði Pét- ur, „að þótt við gætum komið af stað upplýsingastarfi seinni hluta síðasta vetrar yrðum við að ætla okkur meiri tíma í starf nefndar- innar og því var hafist handa á fullu að Ioknu þingi sl. vor, til þess að við gætum orðið við óskum samgönguriðherra um ifangatil- logur til úrbóta i öryggismilum sjómanna fyrir októberlok sl. öryggismálanefndin skilaði 17 tillögum þá til ráðherra þar sem lagt var til að endurskoðuð yrðu log um Siglingamálastofnun, tekið yrði á undanþágum til skipstjórn- armanna, komið yrði á fót nim- skeiðum í slysavörnum fyrir sjó- Pétur Sigw*wo«» menn í öllum helstu verstöðvum landsins, fylgst yrði nákvæmlega með slysum og siysatiðni á sjó, efldar verði strandstoðvar, til- kynningaskyldan og að bjöllutæki verði sett um borð í öll skip. Þá verði mældur stoðugleiki allra eldri skipa, ikvæði verði sett um ábyrgð vegna breytinga i skipum, rannsóknir sjóslysa verði færðar í nútímalegra form, stuðlað verði að lágmarkshvíld, lokið verði við endurskoðun um Landhelgis- gæslu, björgunarnetið Markús verði skyldað um borð í öll fslensk skip, hlifðarfatnaður verði með sjilflýsandi merkjum, björgun- arvesti með ljósum og hönkum til hífinga, framkvæmd verði al- þjóðasamþykkt um bjargtæki i farm- og farþegaskipum, komið verði i fót lina- og styrktarsjóði ' fyrir sjómenn, gerð verði ítarleg skoðun og úttekt i öllum sjálfvirk- um sleppibúnaði björgunarbáta, hafin verði auglýsinga- og kynn- ingarherferð í öryggismilum sjó- manna og ýmis fleiri atriði mætti nef na, en þetta er það helsta. Að þessu loknu tók fjirveitinga- þitturinn við og þar tókst vel til, samgönguriðherra, sjivarútvegs- riðherra, fjirmilariðherra og fjirveitinganefnd tóku vel tiilög- um öryggismilanefndarinnar, en framkvæmd þeirra kostar tals- verða peninga en i annan hitt var ekki unnt að hefja virkt starf. Alls var veitt um 6 millj. kr. í þetta starf i árinu, en síðan sú af- greiðsla li fyrir hefur verið tekið i ýmsum verkefnum í sambandi við tillögurnar 17, bæði með starfi nefndarinnar allrar og svo undir- nefnda. Sérstök ihersla hefur ver- ið logð i auglýsinga- og kynn- ingarherferð sem Auglýsingastof- an Midas sér um og er sú herferð hafin en verður fram haldið með þunga í haust, bæði með gerð blaðaauglýsinga, veggspjalda og upplýsingabæklinga svo eitthvað sé nefnt. Nýlega samþykkti nefnd- Dalborg EA 317 Á Snorrabraut Kolbeinseyjarmiða Rætt við Snorra Snorrason skipstjóra á Dalvík FYRSTI úthafsrækjutogari fslend- inga er Dalborg EA 317 fri Dalvík en hún kom til landsins irið 1978. Dalborgin er byggð i ítalíu irið 1971 úr stili og er tæpar 300 lestir að stærð. Skipinu var siglt fri ítalíu til Danmerkur þar sem gerðar voru i því breytingar og það sérhæft til rækjuveiða. Það var með sérstöku leyfi þi- verandi sjavarútvegsriðherra, Matthíasar Bjarnasonar, að skipið var keypt í þeim tilgangi að það yrði notað til úthafsrækjuveiða. Aðalhvatamaðurinn að þessum lítt reyndu úthafsrækjuveiðitil- raunum var Snorri Snorrason fri Datvík en hann hafði þi um nokk- urn tíma fengist við rækjuleit og veiðitilraunir á grunnslóðum hér fyrir Norðurlandi á mb. Sæþóri EA 101 sem var 50 lesta stálbitur. Þegar Snorri komst yfir stærra og betra skip til þessara veiða lét irangurinn ekki i sér standa, bæði hvað afla og fengsæl rækju- mið varðar. Mi í því sambandi geta þess að stórt og mikið svæði i Kolbeinseyjarmiðum gengur undir nafninu „Snorrabraut" meðal rækjusjómanna og mætti vafa- laust kenna við Snorra Snorrason fleiri rækjuslóðir. í tilefni af degi sjómanna tóku fréttaritarar Mbl. i Dalvík Snorra Snorrason skipstjóra tali en hann var þá að koma í land, þriðjudag- inn 28. maí, með einn af sínum stóru og verðmætu rækjuförmum, 33 lestir af úrvals rækju. Þennan afla fékk hann i „Kantinum aust- an við il", svokölluðum „Norður- kanti". Fyrsta sólarhringinn fékk hann 16 tn. og þritt fyrir leiðindaveður var hann aðeins 5 daga að fi þenn- an afla. Rækjan er mjög góð um 100 stk. í kilói. Til þess að fræðast um upphaf úthafsrækjuveiða hér við land spurðum við Snorra Snorrason hvenær hann hafi byrjað í rækj- unni og af hverju þessi djúpsjiv- arfiskur hafi nið slikum tökum i honum sem raun bar vitni? „Upphafið var að við vorum að þvæla i fiskitrolli i litlum biti sem við ittum þrír saman, ég isamt bróður minum og migi. Þetta var haustið 1969 og hét bit- urinn Arnar og var 26 tonn. Á þessum irum var nokkur hafís á miðum og þegar veitt var i dýpra vatni var svo víða sem fékkst ánetjun af rækju. Fékk ég þi i tilfinninguna að það væri einhvers staðar verulegt magn af þessu. Byrjuðum við að leita að rækju og fengum til þess smistyrk fri Haf- rannsóknastofnun. Það var Ingvar Hallgrímsson fiskifræðingur sem gegnumgekkst það allt en hann hefur alla tíð sýnt þessum veiði- skap mikinn ihuga. Við leituðum þi mest rækju hér í Eyjafirði, i Skjilfanda og i öxarfirði. Við fundum ekki neina rækju í veið- anlegu magni i þessum slóðum. Síðan fórum við að leita fram við Grímsey en skip i vegum Haf- rannsóknastofnunarinnar fann rækjumið þi austan við eyna og vorum við svolítið að dunda þar, en fengum aldrei neitt sem heitið gat. Við vorum talsvert að þetta haust og um veturinn en hættum þi og lagðist þessi rækjuveiði niður til arsins 1973. Þi læt ég smíða mér bit, Sæþór, 50 lesta stálbit, og byrja haustið 1973 i Horft aftur eftir dekkim á Dalborgfatai — rækjvtroll í rennu. Hjónin Anna Bjórnsdottir og Snorri sínum, tvíburumim Birni og Baldri. rækju. Það mi segja að það hafi strax gefið raun upp i iframhald og gerði ég síðan lítið annað allt til irsins 1980 en vera i rækju. Fyrsta veturinn i Sæþóri aflaðist mjög vel". — Hver voru viðhorf almenn- ings til rækjuveiða i þessum tíma og hvar komstu aflanum í vinnslu? „Það var gert góðlitlegt grin aé manni fyrst í stað en það breyttist smim saman. Menn töldu ólíklegt isamt tveimur af sex börnum að rækjuveiðar bæru árangur i þeim slóðum sem við vorum i. Fram að þessum tíma hafði inn- fjarðaveiði tiðkast en menn voru vantrúaðir i að sækja mætti rækju i djúpmið og lengi fyrst virtist ekkert benda til að það ætl- aði að verða bjart yfir þessu. Það var margt sem menn kunnu ekki þessu viðkomandi, s.s. hvaða veið- arfæri skyldu notuö o.fl., en þetta iærðist manni svona smim sam- «i. Allan aflann lögðum við fyrst i stað upp hji Kristjini Jónssyni i

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.