Morgunblaðið - 02.06.1985, Blaðsíða 1

Morgunblaðið - 02.06.1985, Blaðsíða 1
i IvtjisH'JOAaínwjgiíHUJHMuoapM *8 B PRENTSMIÐJA MORGUNBLAÐSINS SUNNUDAGUR 2. JÚNÍ1985 BLAD MorgunblaoJð/Árni Johnsen Hundrað fjörutíu og níu sentimetrar er þorskurinn á myndinni, 17 ára gðmul hrygna, sem veiddist 14 mílur út af Skor. Jén M. Guðmundsson í Reykjavik setti fiskinn upp. ^rskurinn er ekkí vit- lausari en mannskepnan" — segir Kiddi Sala trillukarl á Bolungarvík Eg er búinn að standa í þessu basli í trilluút- gerðinni í um það bil hálfa öld, síðan ég var 18 ára. Þetta er 15. báturinn með Steinunnarnafn- inu, það er móðurnafnið mitt. Ég átti 3 Tfma áður, vegna þess að meðeigandi minn hét Tímóteus Dósotheusson. Dósi sonur Tím- óteusar var á því einu sinni í Reykjavík. Lögreglan trúði hon- um ekki þegar hann sagði til nafns og setti hann inn fyrir bragðið. Svona er nú það," sagði Kristján Sigurðsson trillukarl á Bolungarvík, eigandi Steinunnar ÍS 88 eða Kiddi Sali eins og hann er daglega kallaður í plássinu, kenndur við afa sinn, Salomon Rosinkranzson, en amma Kidda var Karlotta Jónsdóttir. Þeir bræður eru allir kenndir við Sala. „Salomon var mikill fjörkarl, þrígiftur," sagði Kiddi. „Já, þeir eru margir búnir að vera með mér til sjós," hélt Kiddi Sali áfram, „skipstjórar í Víkinni og víðar. Við Bjarni bróðir byrjuðum reyndar að róa snemma með karli föður okkar. Við rérum fyrst á móti karlinum 7 og 8 ára gamlir á sumrin. Ég er fæddur 25.10.1919. Núna er Guð- björn sonur minn formaður á bátnum, ég er bara með honum, orðinn slappur í þessu. Báturinn núna er 3,3 tonn, en ég sé alltaf eftir Tíma, það var góður bátur. Við erum rétt að byrja núna, fengum kringum 300 kg á fimmtudaginn. Það versta er að menn eru fyrir löngu búnir með þennan kvóta. Við eigum enga samleið með netatrillunum. Þeir á Snæfellsnesinu og víðar eru búnir með þrefaldan kvóta og þegar við byrjum, þá er allt upp urið, þetta gengur ekki. Ég hef nú verið af og til á sjónum. Ég hef líka unnið lengi á vetrum hjá Einari Guðfinnssyni, það er gott að vinna hjá þeim, þeir eru hjálpsamir og alltaf borgað út á fimmtudögum. Að mestu hef ég þó verið á sjónum. Síðan 1926, bæði á sumrin og vorin og fram á haust og margir þessir strákar sem hafa spjarað sig vel hafa byrjað með mér, J6n Eggert á Heiðrúnu, Jón Hálfdán á Særúnu og Guðjón Kristinsson á Hugrúnu. Þetta eru allt sóma- og dugnaðarmenn, en nú er ég bara einn í kotinu. Við skildum eftir 28 ár. Það er nú komið á 13. ár sem ég hef verið einn í kotinu, en þetta var ágætt. Við áttum 7 börn, dreifð um allt land, dugn- aðar- og ágætisbörn. Ætli það ekki. Já, já, það hefur verið ágætis tog í þessu á öllum vígstöðvum. ÖH börnin voru alin upp á trillu- trosinu og það hefur skilað sér vel. Þá var alltaf mokafli, alveg frá 1934 og fram til stríðsloka. En það er nú eins og það sé að glæðast núna aftur. Það hefur verið upp í IVi tonn á dag hjá þeim sem byrjuðu í apríl. Verst- ur þessi leiðindagarri nú og hel- vítis lægðirnar byrjaðar að elta