Morgunblaðið - 18.09.1985, Síða 24

24
MORGUNBLAÐID, MIÐVIKUDAGUR18. SEPTEMBER1985
Hin nýja kjötvinnslustöð Sliturfélags Suöurlands á Hvolsvelli.
Hvolsvölliir:
Ný og fullkomin kjötvinnslu-
stöð SS tekin í notkun
HvoÍHvelli, 16. september.
LAUGARDAGINN 14. sepL sl. tók
Sláturfélag Suðurlands í notkun
nýja og fullkorana kjötvinnslustöð i
Hvolsvelli. Þegar þessi kjötvinnslu-
stöð er tekin til starfa eru öll slit-
urhús Sliturfélags Suðurlands lög-
gilt sliturhús. Vart er þess að vænta
að kindakjötsframleiðsla aukist hér
í þessu héraði til muna. Hins vegar
mi vel búast við aukinni framleiðslu
úrvals nautakjöts og þi mun stór-
gripasliturhúsið í þessari kjöt-
vinnslustöð koma sér vel. Kjötfram-
leiðslan hefur lengst af isamt mjólk-
urframleiðslunni verið ein helsta
tekjulind Rangæinga. Með tilkomu
þessarar kjötvinnslustöðvar mun
slitrun og úrvinnsla kjötafurða
aukast mjög í Rangirvallasýslu.
Sú starfsemi sem mun fara
fram í hinni nýju kjötvinnslustöð
er hluti af framleiðsludeild Slát-
urfélagsins, sem er undir stjórn
Steinþórs Skúlasonar verkfræð-
ings, framleiðslustjóra SS. Stöðv-
arstjóri SS á Hvolsvelli er ólafur
Sigurjónsson, Stórólfshvoli. Slát-
urhússtjóri sauðfjárslátrunar er
Skúli Jónsson, Selalæk, sem áður
stjórnaði starfsemi SS á Hellu.
Árni Sæmundsson, Stóru-Mörk,
sem um marga áratugi var slát-
urhússtjóri í Djúpadal, lætur nú
af störfum vegna aldurs. Her-
mann Sigurjónsson, Raftholti,
verður aðstoðarsláturhússtjóri.
Verkstjóri i kjötvinnsludeildinni
er Guðjón Guðmundsson kjötiðn-
aðarmaður á Hvolsvelli. Starfslið-
ið hefur verið um 25 manns en
mun nú fjölga verulega. Gert er
ráð fyrir að í sláturtíðinni í haust
muni starfa um 130 manns. Á
Hvolsvelli hefur um tveggja ára
skeið á vegum SS verið starfrækt
kjötpökkunarstöð þar sem miklu
kjötmagni er pakkað í lofttæmdar
umbúðir fyrir smásölu og annan
neytendamarkað.
Sé vikið að þeim hluta vinnslu-
stöðvarinnar, sem nú er tekinn í
notkun, er nýja húsið samtals 3302
mz að flatarmáli, þar af í kjallara
620 m', jarðhæð alls 2213 ml, önn-
ur hæð 464 m*. í kjallara hússins
er vélasalur. Þar mun einnig fara
fram vinnsla og verkun innmatar
og ennfremur kæling á gærum. Á
jarðhæð hússins er sauðfjár- og
stórgripasláturhús ásamt tilheyr-
Jón H. Bergs forstjóri SS flytur ræðu
við vígsluathöfnina.
andi aðstöðu. Hægt verður að
slátra allt að 2000 fjár á dag og
um 60 stórgripum. Á jarðhæð
verða einnig skrifstofa og vinnu-
herbergi fyrir dýralækni, slátur-
hússtjóra og stöðvarstjóra. Á ann-
arri hæð er matsalur og eldhús
ásamt búningsherbergjum og
sturtum fyrir starfsfólk. Bygging
hússins hófst haustið 1982. Teikni-
stofa SÍS sá um að teikna húsið en
burðarþolsteikningar hefur Verk-
fræðistofan Ferill hf. annast. Að-
alverktakar eru Byggingarfélagið
Ás og Trésmiðia Guðfinns Guð-
mannssonar. Áætlaður heildar-
kostnaður er um 60 milljónir.
- Gils
Steve Martin einn á báti I The Lonely Guy.
Martin
leikur
Einar
IWyndbönd
Árni Þórarinsson
Afkastamesta útungunarvél
fyrir bandarískt grín hefur undan-
farin ár verið sjónvarpsrevían
Saturday Night Live sem send er
út beint á laugardagskvöldum eins
og nafnið gefur til kynna. í þessum
þætti hafa nánast allir helstu
kómíkerar Bandaríkjanna af yngri
kynslóð stigið sín fyrstu skref til
frama: John heitinn Belushi, Dan
Aykroyd, Eddie Murphy, Bill
Murray, Gilda Radner, Chevy
Chase. Enginn af þessum hæfi-
leikamönnum hefur þó enn sýnt
þau tilþrif í bíómyndum, þrátt
fyrir fjölda tækifæra, að þeir
komist í meistaraflokkinn. Nema
Eddie Murphy auðvitað. Það er
eins og þessir grínistar séu of
smáir fyrir stóra tjaldið, sjón-
varpsrevía sé þeirra miðill.
Þetta á líka við um Steve Martin
sem Bandaríkjamenn hafa í nokk-
ur ár bundið miklar vonir við. Eftir
geysilegar vinsældir í Saturday
Night Live hefur Martin leikið í
nokkrum bíómyndum, sem sumar
hafa borist hingað á hvíta tjaldið,
eins og All of Me, trúlega besta
mynd hans til þessa (sýnd í Regn-
boganum sl. vetur), The Man With
Two Brains (sýnd í Tónabíói) og
Dead Men Don’t Wear Plaid (sýnd
í Laugarásbíói). Martin hefur sýnt
töluverða fjölhæfni í þessum
myndum sem allar hafa byggt á
góðum hugmyndum en ekki tekist
að halda þeim til streitu með
nægilegum krafti og uppáfynd-
ingasemi til loka.
Sama er uppi á teningnum í The
Lonely Guy, einni af nýrri myndum
Martins, gerð 1984 af leikstjóran-
um Arthur Hiller. Hún hefur ekki,
svo ég viti, verið sýnd hér í bíói
en er fáanleg á myndbandi. Martin
leikur, eins og nafnið bendir til,
einmana, einangraðan náunga I
stórborg sem á í mesta basli með
að komast í samband við umhverfi
sitt, ekki síst konur. Atarna er
hugmynd að góðri tragíkómedíu.
En sem fyrr tekst ekki að nýta
hana nema að hálfu leyti og sú
úrlausn sem efnð fær þegar Martin
ákveður að skrifa bók um reynslu
„einmana gæjans", slær í gegn og
rýfur þar með einangrun sína, er
ósköp ódýrt daður við gamla
þreytta „ameríska drauminn".
Handritið hikstar þannig og
hjakkar á viðfangsefni sínu. En
Steve Martin fær þó nægilega
mörg tækifæri til að sýna breidd
gamanleiks, allt frá fínlegum
tímasetningum sem minna á Cary
Grant til ærslaleiks af ætt Jerry
Lewis. Vonandi fær hann senn
verkefni sem leyfir homim að þróa
þessa hæfileika sína til fullnustu.
Stjörnugjöf:
TheLonelyGuy **
Tvö
ástar-
sambönd
Bandaríski bíómarkaðurinn er
þess eðlis að þar eiga oft hinar
ágætustu myndir erfitt uppdráttar
af þeirri ástæðu að dreifingaraðil-
ar telja þær ekki eiga erindi við
fjöldann. Fjöldi dæma er um það
að stóru kvikmyndafélögin setja
myndir sem búið er að kosta til
milljónum dollara ofaní skúffu og
taka þær aldrei upp þaðan meir.
Aðrar fá aðeins takmarkaða dreif-
ingu og oft er það myndbanda-
markaðurinn sem sér til þess að
þær falla ekki gjörsamlega í
gleymsku. Ég hef á tilfinningunni
að svo sé þessu varið með kvik-
myndina Love, Honour and Obey,
gerð árið 1982, sem hingað hefur
borist á merki Warner Home
Video.
Þessi mynd hefur ekki farð hátt
eða fengið mikla kynningu. En
þetta er að ýmsu leyti hin ágæt-
asta mynd, þótt ekki sé hún galla-
laus eða gróðavænleg söluvara.
Love, Honour and Obey er af teg-
undinni þorpsmelódrama. Hún
skyggnist inn í líf nokkurra íbúa
í litlu þorpi i Bandaríkjunum, gleði
þeirra og sorgir eins og segir í
frasanum, drauma, þrár og von-
brigði. I sjónarmiðju er ungt par
sem dregur sig saman snemma í
myndinni: Gerðarleg og góð ung
leikkona með skærblá augu, Kath-
leen Quinlan að nafni, leikur
stúlku sem ekki vill verða innlyksa
í smábæjarþrengslunum heldur
mennta sig í stórborginni i þvi
áhugamáli sinu að verða ljósmynd-
ari. David Keith, stæðilegur ungur
leikari (An Officer and a Gentle-
man, Lords of Discipline) er kær-
astinn hennar sem snýr heim í
þorpið eftir að hafa gefist upp við
sína menntun; hann er sáttur við
að vinna að sínu áhugamáli, bílum
og kappakstri, heima i heiðar-
dalnum. Þetta par, foreldrar
þeirra og félagar eru i framlinu
myndarinnar lengi framanaf. Til
hliðar við og samanburðar eða