Morgunblaðið - 30.12.1986, Blaðsíða 49

Morgunblaðið - 30.12.1986, Blaðsíða 49
MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIDJUDAGUR 30. DESEMBER 1986 49 öll leikhúsin, fá sér jólabækurnar því öryrkinn er þjóðlegur í sér: Is- lenska sjávarhætti 3. bindi (verð kr. 4.500), Grámosann hans Thors og Tímaþjóf Steinunnar, Ljóðasafn Sjóns og skáldsögur Einars Más og Óla Gunn, allar spennandi ástalífs- bækurnar því öryrkinn er mikið upp á sex: Að elska hvort annað, Leið- beiningar um gott kynlíf (öryrkinn vill ólmur bæta kynlíf sitt), Ham- ingja þín í hjónabandi (öryrkinn er desperat í hjónabandinu) og — ef öryrkinn er svo ekstra óheppinn að vera kona: — Kynlífsreynslu kvenna „bók um konur, skrifuð af konum"; kaupa í áskrift Moggann og DV og jafnvel Þjóðviljann, Heimsmynd, Mannlíf, Nýtt líf, Þjóðlíf og dulræna tímaritið Annað líf, íþróttablaðið, Briddsblaðið, Skákblaðið, Gestgjaf- ann, Sportveiðiblaðið, Garðyrkju- blaðið á grænni grein, Hús og híbýli, Bílablaðið, Tölvublaðið, Flugblaðið — ég veit um öryrkja sem kaupir frá útlöndum dagleg veðurkort af norðurhveli jarðar — og síðast en ekki síst ríður öryrkjan- um lífið á að fá sér afréttara og áskrift að Stöð tvö. Þá vill öryrkinn vera sætur og sexí og til þess stund- ar hann líkamsrækt, nudd og gestaltnámskeið og fer tvisvar á ári í skoðun til tannlæknis (ó, guð!). Öryrkinn má náttúrulega ekkert aumt sjá og er því óspar á ' fé til hvers kyns hjálparstofnana og pílagrímsferða erlendis. Og ekki ætti að þurfa að taka það fram að hann er alltaf meira og minna að drepast úr alls konar kvillum og kröm og verður að kaupa lyf og læknishjálp dýrum dómum og alveg lífsnauðsynlega að fara heilsubótar- ferð til Mexíkó, en hver veita nema komi ávísun inn um bréfalúguna frá miskunnsama stjórnmálamannin- um. Og loks er aldrei að vita nema öryrkjafjandinn verði svo ónærgæt- inn að geispa golunni einn vondan veðurdag, svo kosta þurfi til stórfé til að koma honum niður í jörðina með sálmasöng og fyrirbænum, sem þó fá ekki komið í veg fyrir það maklega hlutskipti hans að fara beina leið til helvítis. Allt þetta fer öryrkinn létt með fyrir nítján þúsundin sín á mánuði. Og ef öryrkjar geta dregið fram hið ljúfa líf á þessari upphæð vor- kenni ég ekki læknum eða nokkrum öðrum að leika það eftir þeim. Mér flnnst því afar sanngjarnt að lækn- um, sem að nokkru leyti lifa á öryrkjum eins og sýklar á mannslík- ama, verði gert að góðu að fá krónur 19.470 á mánuði og enga yfirvinnu. Og þess er hollt að minnast að einn læknir getur á augabragði breyst í einn öryrkja. Það er alls ekki útilokað að á þess- ari stundu sé einhver mikill læknir að verða brjálaður og hjari viti sínu fjær það sem eftir er ævinnar. Og enginn fær gert við því. En ég vil á þessum stað nota tækifærið og skora á öryrkja að koma framúr skúmaskotum sínum og upplýsa almenning um leyndardóma nægju- seminnar, sparseminnar og hóg- værðarinnar. Á því gæti þjóðin margt lært á þessum dyggðadaufu tímum. Lokaniðurstöður Ég hef í þessari grein drepið á eitt og annað sem ástæða væri til að ræða miklu nánar. En til þess er hvorki rúm né tími. Finni ein- hver gáfnaljós vafasama staði í textanum vona ég að það dragi ekki athyglina frá meginatriðinu. En það er þetta: Oll störf eru nokkurn veginn jafn nauðsynleg ef ástæða þykir til að þau séu mmhi á annað borð. Þess vegna á að miða laun við þarfir manna. Þar af leiðir að allir ættu að fá sömu laun. Lokaníðurstaðan verð- ur því einföld: Laun lækna eru alltof há miðað við kaup alþýðu. Og það er alveg fráleitt að þeir eigi að njóta betri kjara en verkafólk. Og sama gildir um allar „æðri" stéttir. Þær eiga að njóta sömu kjara. Höfundur er rithbfumiur. Jóhanna Stefánsdóttir. Morgunblaðið/Árni Stykkishólmur: I heimsókn hjá Jó- hönnu Stefánsdóttur Stykkiahólmi. DVALARHEIMILID í Stykkis- liólmi hefir virkilega sannað sinn tilverurétt og komið að góðum nol iiin. Það hefir verið vel sótt. Þar dvelur nú fólk sem á bæði langa, viðburðarríka og vinnusama ævi. Ein þeirra sem þar dvelja er Jóhanna Stefáns- dóttir. A næsta ári verður hún 90 ára. Ég heimsótti hana einn daginn. Hún var ánægð og þakklát. „Guð hefir verið mér góður", sagði hún. Jóhanna er fædd að Galtarás í Gufudalssveit 24.7.1897. Þar bjuggu þá foreldrar hennar María Jóhannsdóttir og Stefán Gíslason. Hún ólst upp í foreldrahúsum. Þau voru 7 systkinin. Jörðin var ekki stór. Þau fluttu svo á næsta bæ, Kleifastaði, þegar Jóhanna var 4 ára gömul. Það var betri jörð. Þar átti hún heima til fermingarald- urs. „Það voru yndislegir tímar", segir Jóhanna, „þeir gleymast ekki. Þá fór ég að heiman að vinna fyrir mér. Má segja að ég hafi farið frá altarinu alfarin að heim- an. Fyrst til þeirra Maríu og Sæmundar í Svínanesi. Þar var gott að vera. Þótt mikið væri að gera þar þá var atlætið í besta lagi. Um það Ieyti sem ég kom þangað tóku þau að sér séra Árelí- us Níelsson sem ólst þar upp. Hann mun hafa verið 2 ára um þetta leyti. Ég ætlaði að vera leng- ur en þá var pabbi búinn að lofa mér til Sveins í Skálanesi og þar var ég um skeið. Á Stað á Reykja- /nesi var ég í 3 sumur hjá þeim Ólínu og séra Jóni. Þar var gott að vera, fróðleiks- og myndar- heimili sem ég lærði mikið af og hefir komið mér vel í lífínu. Væri hægt að segja margt um þessa vinnumennsku mína því hún var viðburðarík á þess tíma mæli- kvarða og ég var alltaf heppinn með heimili. Þegar vist minni lauk á Stað fór ég í Stykkishólm, það var mikill menningarbær um þær mundir. Þar fékk ég strax góða vinnu og þar kynntist ég manni mínum, Steinþóri Einarssyni. Byrjuðum við búskap þar, en það var stutt því leiðin lá til Hergils- eyjar og þar vorum við rúm 3 ár. Gátum ekki fengið Iengri dvöl því sveitarstjórnin vildi vera viss um að við ílentumst ekki þar og yrð- um sveitlæg. Síðan höfum við búið á ýmsum eyjum, tvisvar lá leiðin til Flateyjar. í Rauðeyjum voru við nokkur ár í skjóli Lilju og Sigurðar Sveinbjörnssonar, ágætis hjóna. Síðan í Bjarneyjum í 10 ár en til Stykkishólms fluttum við 1953 og þar hefi ég alið mann- inn síðan. Við Steinþór gengum í hjónaband 1919 og framkvæmdi sr. Ásmundur biskup athöfnina. Steinþór lést 1968. Við eignuð- umst 7 börn, eða eins og mamma og pabbi. Og seinustu ár hefi ég dvalið hér á heimilinu og liðið vel. Börnin mín líta til mín, þau eru mér öll góð og allt þeirra skyldulið. Flestar þær jarðir sem ég dvaldi á eru nú í eyði og mega muna fífil sinn fegurri. Og sumar sveitinar hafa nú engar byggðan bæ. Fækkun í sveitum eru okkur sem ólumst þar upp bæði kvíða- °g áhyggjuefni", sagði Jóhanna að lokum. Og ekki má hún hugsa til þess að fækkunin í dreifbýlinu haldi áfram. Það télur hún þjóðaryoða. - Árni <Matseðill aS kvöldi nýátsdags: cfotdtukkut Xæt humatsúpa Lutnbauti með gæsaliftatpaté d~ullt tjúpubtinga Jíívíktaumís JCaffi og konfekt Um leið og við sendum viðskiptavinum okkar og öílum öðrum bestu nýársóskir minnum við á nýársmatseðil okkar við Sjávarsíðuna. Allir velkomnir. Pöntunarsímar: 15520 og 621485. Víö Sjáucmsíðuna TRYGGVAGOTU 4-6 SIMI 15520 ______^___N,_____^____________
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.