Morgunblaðið - 24.12.1987, Page 26

Morgunblaðið - 24.12.1987, Page 26
26 MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 24. DESEMBER 1987 A DROrnNS^GI Umsjón: Séra Auður Eir ViUýábnadóttír Áadls Emilsdóttir Séra Kristj&n Valur Ingólfsson w w 011 aldurs- skeið eru jafngóð — segir Anna Kristmundsdóttir ANNA Kristmundsdóttir er mikilvæg manneskja fyrir prestastéttina. Hún saumar nefnilega presta- kragana, sem flest okkar nota. Það er alltaf jafn gaman að sækja til hennar kragana, sem hún hreinsar af mikilli list, ellegar fá nýjan kraga, fannhvítan og stífaðan, úr úrvals lérefti. Vandvirknin, trúmennskan og velvildin fylgir þeim heim til okkar og í kirkj- una. Eg kom til Onnu á aðventunni og fékk hjá henni nýjan kraga og bað hana að spjalla ofurlítið við okkur um lífsskeiðin. Anna er að verða áttræð en lítur út fyrir að vera miklu yngri, lítil og grönn, kvik á fæti, kurteis og hispurs- laus í framgöngu. Eg settist í sófann hennar og spurði hana um aldurs- skeiðin. — Mér fínnst öll aldursskeið jafn góð. Hvert þeirra gefur sín tækifæri. Við eigum gott meðan við getum hreyft okkur. Það fínnst mér af því að ég hef alltaf helzt viljað vera uppi á fjöllum en ekki innan dyra. Mig langaði til að fara á búnaðarskóla. En það var ómögulegt þá fyrir stúlk- ur. Kom bara ekki til greina. Svo hjá mér voru hvorki tækifæri né efni til þess. En bróðir minn fór í búnaðarskóla. Anna hlær við. Hún segist fagna því að konur skuli vera orðnar svo margar í prestastétt- inni og að við konur verðum allar að sýna að við getum allt, sem karlamir geta. Það getum við nefnilega án nokkurs minnsta vafa. Sjálf bjó hún með foreldr- um sínum meðan þau lifðu en vann svo hjá bróður sínum svo lengi sem hún hafði heilsu til að stunda sveitastörfin. Þegar hún gat það ekki lengur flutti hún til Reykjavíkur og líkaði vel því hér gat hún unnið fyrir sér. Þú vannst fyrst hjá fjöl- skyldu Jóns Helgasonar biskups, er það ekki? Jú. Ég kom beint þangað inn- an úr afdal. Það voru mikil viðbrigði eins og þú getur ímyn- dað þér. Stéttamunurinn var líka mikill þá. Það bara vildi til að fólkið þama var svo dásamlega gott. Eg var hjá því í tæp 8 ár. Dætur hans voru alltaf beztu vinkonur mínar síðan. Lærðirðu að sauma kragana hjá Þórhildi dóttur biskups? Já, ég lærði það af henni. Við hjálpuðumst svo að með þetta þangað til hún gat ekki annazt það lengur. Ég kom í bæinn 1937 og byijaði að sauma krag- ana á stríðsámnum. Þeir voru áður keyptir frá Danmörku og Noregi. En eftir að stríðið byij- aði var það ekki lengur hægt. Fýrst saumaði ég kragana í höndunum. Það var ekki mikil vinna en það er mikil vinna að stífa þá. Það getur tekið þijá til fjóra tíma. En það kemst upp í vana. Ég spyr Onnu hvort hún hafi tekið lærlinga í kragasaum en hún segir að tvær konur hafi sýnt því áhuga en ekkert orðið úr. Hún segist fegin vilja kenna kragasauminn og það sé velkom- ið að koma til sín ef einhver vilji læra þetta. Mér léttir við það því ég veit ekki hvemig við fæmm að ef við gætum ekki fengið kraga hjá Önnu. ☆ Anna lítur svo vel út að ég spyr hana hvort henni fínnist eins og ýmsum að þau hafí feng- ið nýja heilsu á efri ámm. Gleðilegt nýár Við sem skrifum þessa síðu, Ásdís, Kristján Valur og Auður Eir, sendum ykkur bestu óskir um gott og blessunarríkt komandi ár. Við biðjum Guð að geyma ykkur og uppörva. Við þökkum ykkur fyrir samfylgdina á liðnu ári. Á þessum tímamótum, þegar við öll kveðjum enn eitt ár ævi okkar, þótti okkur vel við hæfí að fínna okkur viðmælanda til að spjalla við okkur um einmitt þetta, hvem- ig árin líða og ævi okkar fyllist viðburðum af ýmsu tagi. Með því viðtaii sendum við þessar kveðjur okkar. Anna Kristmundsdóttir og nóvemberkaktusinn hennar. — Ég fékk nýja heilsu þegar ég var skorin upp. Það var fyrir 7 ámm. Maginn var tekinn og síðan hef ég ekki fundið til nokk- urs meins. En oft var búið að kmkka í mig áður. Ég vissi að ég var með blæðandi magasár og ég þrætti við læknana þegar þeir sögðu að þetta væri krabbi. Hefur þér fundizt gott að verða eldri? Já, það segi ég satt, ég er mjög þakklát fyrir að verða eldri. Mér fínnst verst ef ég missi and- lega heilbrigði. Það getur alltaf gerzt. Ég hef séð það þegar ég hef sjálf verið á spítölum og ég hef verið á næstum öllum spítöíum héma í bænum og líka í Hafnarfírði. En hefur ekki verið vel far- ið með fólkið, sem var búið að gleyma sjálfu sér? Jú, það má nú segja. Það er farið vel með okkur öll á spítölun- um. Hjúkmnarfólkið, sama hvað það gerir, er alveg dásamlegt. Mér fínnst það aðdáunarvert og svo umburðarlynt við okkur, sem emm ekki alltaf nógu þæg. Ég hef reyndar aldrei hitt nema gott fólk í lífínu. En finnst þér jafn skemmti- legt að verða eldri eins og að vera yngri? Ég get ekki gert upp á milli þess. Eg get ekki farið oins víða og áður. En ég fer þá bara styttra og nýt betur þess, sem ég sé. Hvers vegna geturðu ekki farið eins víða og áður? Ég gæti orðið öðmm til traf- ala. Ég hugsaði aldrei um það áður. En ég hef ekki hugsað mér að aðrir þurfí að hafa óþægindi af mér. Ég hef staðið á eigin fótum og vil enda lífið þannig. Ertu kirkjukona? Ég fer á hveijum sunnudegi í kirkjuna mína. Það er Grensás- kirkja. Mér fínnst hún dásamleg- asta kirkjan, sem er til. Mér líður svo vel þar og fínnst mig vanta mikið ef ég kemst þangað ekki af einhveijum örsökum. Heima vom alltaf lesnir húslestrar, þangað til útvarpið kom. Þá var því hætt og það var mikill skaði. Mér finnst það hreinasta ókurt- eisi að útvarpa messum, sem ekki koma nálægt texta sunnu- dagsins. Ég hef hlústað á messu, sem var útvarpað löngu eftir að hún var tekin upp. Annars þarf ég ekki að vera að kvarta undan þessu meðan ég kemst í kirkjuna mína. Hefur trúin hjálpað þér í lífinu? Hún hefur áreiðanlega gert það. Það hefur þó farið fyrir mér eins og ég held að komi einhvem tíma fyrir alla að mér hefur fundizt eins og Guð væri ekki til. Á næsta augnabliki hef ég samt verið farin að biðja Guð. Var það vegna erfiðleika, sem þér fannst eins og Guð væri ekki til? Það var einkum þegar snjó- flóðið fór yfir bæinn minn í Goðdal og 7 manns fómst af fjöl- skyldu minni. Það var árið 1948. Bóndinn þar var bróðir minn og hann komst af en slasaðist mik- ið. Þijú bamanna vom að heiman, í skóla. En konan hans og tvö böm þeirra fómst vg föð- ursystir okkar og dóttir hennar og dóttursonur. Hvernig er hægt að komast yfir svona mikla sorg? Þegar maður fær svona fréttir getur maður hvorki hugsað né nokkuð annað. Allt stendur fast. En maður má ekki setjast fyrir og vorkenna sjálfum sér. Maður verður bara að hugsa: Ég skal. Ég skal. Og það hjálpar manni að vinna. Mér fínnst vinnan hafa hjálpað mér. Og trúin. Ég hugsa líka að ég geti þakkað prestun- um, sem hafa sent mér góðar hugsanir, ég held að það hjálpi mikið. Og það hjálpaði mér mik- ið að ég varð að hugsa til bamanna, sem misstu allt, sem þau áttu, bæði foreldra, systkini og heimili. En það hefur allt gengið vel fyrir þeim. Þau em líka einstaklega dugleg. Finnst þér þú hafa jafnað þig eftir þetta mikla áfall? Ég væri ekki komin fram á þennan dag annars. . Anna segir að vináttan við systkinabömin sín öll, vinnan og vinátta við margt gott fólk hafí hjálpað sér mest. Hún hefur líka alla ævi verið sjálfrar sín, vann á saumastofu eftir árin hjá bisk- upsfjölskyldunni, á snyrtilegu íbúðina í Hvassaleitinu skuld- lausa. Ég bað hana um mynd til að setja með viðtalinu en hún neitaði því festulega. Ég maldaði í móinn og hélt áfram hógvæm mögli þótt hún byðist til að láta mig fá mynd af nóvemberkakt- usinum sínum, sem henni þótti miklu betra myndefni en hún sjálf; En það var eftir annarri velvild hennar að láta það eftir mér að fá myndina af þeim báð- um með mér. Og þegar ég hleyp niður stigana með kragana unir hendinni ákveð ég að enda við- talið við hana Önnu Kristmunds- dóttur með þeim orðum að fólk þurfi ekki að vera smeykt við að eldast. Við höfum orð Önnu og fordæmi fyrir því. Biblíulest- ur vikunnar Sunnudagur: I. Pét, 1.13 Vakið, verið viðbúin Mánudagur: I. Pét. 1.6—7 Horft um öxl ogfram Þriðjudagur: Sálm. 20.2—3 Guð styðji þig Miðvikudagur: Jóh. 17.3 Hið eilífa líf Fimmtudagur: Lúk. 8.50 Þið verðið heil Föstudagur: Matt. 5.4 Þið verðið hugguð Laugardagur: Mark. 4.20 Þið gerið gagn

x

Morgunblaðið

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.