Morgunblaðið - 24.04.1988, Page 42

Morgunblaðið - 24.04.1988, Page 42
42 MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 24. APRÍL 1988 ÞEGARÓTTINN TEKUR VÖLDIN SAGA AF ÞVÍ HVERNIG ALNÆMI SUNDRAR BANDARÍSKU BÆJARFÉLAGI =®»SgS! I jí/íllíarnsonpo^J \ l’SÍgbsF |1 Romeys9WeV' UTSKUPAÐUR. Eini alnæmissjúklingTirirm í ba>n- um Wiliiamson í Vestur-Virginíu. Kort af Vestur-Virginíu. Frásögnin um sundiaugarferð Steves birtist í bæjarblaðinu moð fyxirsögn yfir þvera forsíðuna. Hann sýktist í Dallas, en leitaði hælis á heimaslóðum í Vestur-Virginíu. Hann komst hins vegar að raun um það, að í litlum bæ er lítið skjól að fínna fyrir alnæmissjúkling. Skemmdarvargar brutu rúðurnar í bílnum hans. Vinir og ættingjar forðuðust hann. Þegar hann fór í bæjarsundlaugina var hún tæmd og síðan sótthreinsuð. Hann var jafnvel grunaður um að bera smit í epli á stórmarkaði bæjarins. Að lokum flýði hann, en skildi eftir sig þessa sögu um það, hvað gerist þegar alnæmi berst til hvaða bæjar, sem vera skal í Bandaríkjunum. ári. Bærinn gæti líka verið Arcadia í Flón'da, þar sem þrír drengir haldnir dreyrasýki máttu þola það, að heimili þeirra var brennt ofan af þeim í ágúst sl. Bærinn Þetta gæti jafnvel verið bærinn þinn. Skilti við útjaðar Williamson býð- ur gesti velkomna með þessum orðum: „Miðdepill eins milljarðs dollara kolanámusvæðis." Þessi slagorð eru einnig í yfirskrift bæjar- blaðsins, Williamson Daily News, og rækilega meitluð í vitund 4.777 íbúa bæjarins, en flestir þeirra vinna ýmist í kolanámunum eða í þjónustugreinum tengdum þeim. Merkin um þessa undirstöðuat- . vinnugrein má sjá alls staðar. Vörubílamir, sem skrölta niður krókótta fjallvegina, kolarennumar í hlíðunum og flutningalestimar, sem þjóta í gegnum dalinn á nær klukkustundar fresti. En jafnvel þegar bezt lætur, þá er „kóngur kol“ duttlungagjam drottnari. Nú er verð á kolum að- eins 23 dollarar tonnið og hefur því lækkað úr nær 100 dollurum á tonn frá því á fyrstu árunum eftir 1970. Þetta jafnvægisleysi í efnahagslíf- inu endurspeglast í bænum sjálfum. Williamson líkist tilviljanakenndu samansafni af byggingum úr múr- steini og steinsteypu, sem þrýst er >. , : - >v . ' Sam Kapourales, bæjarstjóri í Williamson. Wally Warden, ritstjóri. „Við erum í sömu aðstöðu og 10.000 aðrir smábæir." Jafnvel nú, mörgum mánuðum síðar, sér Steve Forrest (nafnið er dulnefni sem og nöfn ættingja hans sam- kvæmt óskum þeirra) fyrir sér ásjónu fólksins þennan dag, herptar varir og augun ýmist steinköld eða óttaslegin. Lögreglan kom líka á vettvang og ein konan hrópaði: „Hvers vegna loka þeir hann ekki inni?“ er Forrest gekk frá fataklef- unum fram hjá starandi fólkinu í átt að bíl sínum. Þó að hann léti sem ekkert væri óskaði hann þess hið innra með sér, að hann gæti hlaupið í felur. Næsta dag mátti sjá fyrirsögn yfir þvera forsíðuna í bæjarblaðinu: „Sundlauginni í Will- iamson lokað eftir að alnæmissjúkl- ingur synti í henni.“ Upp frá því var hann ekki lengur bara Steve, pilturinn, sem gengið hafði í Vesturbæjarskólann í Will- iamson, keypt í matinn í búðinni hjá Kroger og blásið í trompet í framhaldsskólanum. Hann var „al- næmissjúklingurinn" og þeir, sem verið höfðu vinir hans alla ævi, heilsuðu honum ekki lengur, skemmdarvargar brutu rúðumar í bflnum hans og aðrir (hann fékk aldrei að vita hveijir, því að ekki sögðu þeir til sín) hringdu í rit- stjóra bæjarblaðsins og bæjarstjór- ann og sögðust hafa heyrt það, að hann hefði sleikt ávexti á græn- metismarkaðinum og hrækt í salatbarinn á matsölustað. Það margir sögðu frá þessu, að jafnvel lögreglustjórinn velti því fyrir sér hvort Steve væri að reyna að smita fólkið í bænum. „Ég þekki ekki þennan rnann," sagði lögreglustjór- inn. „Hann gæti- vel verið þess konar maður, að hann vildi taka einhver okkar með sér ef hann veit, að hann er að deyja.“ Slík var niðurlæging Steves Forr- est frammi fyrir almenningi. Auðmýkingin af hálfu ættingjanna — særandi augnaráð, símhringing- ar, sem ekki voru endurgoldnar — var ekki eins augljós. Enginn nema faðir hans þorði að snerta hann. Síðan komst sá orðrómur á kreik, að kettimir í kring væru komnir með alnæmi og þá þorði enginn að snerta þá heldur. Nú eru liðnir nokkrir mánuðir síðan Forrest, 26 ára gamall og fyrsti alnæmisssjúklingurinn í Will- iamson, Vestur-Virginiu, tók þann kostinn að flýja þaðan og setjast að í annarri borg. En það er ekki end- ir þessarar sögu. Veikindi Forrests eru ekki lengur bara stórborgar- sjúkdómur, heldur sjúkdómur, sem nú breiðist jafnt og þétt út um öll Bandaríkin og vekur ótta og skelf- ingu, hvar sem hann kemur upp. Skynsamt og velviljað fólk, sem væri reiðubúið til að fóma fé — jafnvel lífí sínu — fyrir fómarlömb náttúruhamfara eins og elds og flóða snýr hins vegar með hryllingi baki við nágrönnum sínum, sem orðið hafa fyrir þeirri ógæfu að sýkjast af alnæmi. Aðrir sjúkdómar — krabbamein á þriðja áratug þessarar aldar, löm- unarveiki á fímmta áratugnum — vöktu líka skelfingu. En alnæmi hefur, sennilega af því að það er alltaf banvænt, vakið ótta, sem nær langt út fyrir raðir fómarlambanna og haft áhrif á líf hinna heilbrigðu í meira mæli, en þá gat nokkru sinni órað fyrir. Kolabærinn Williamson gæti að þessu leyti verið hvaða bær í Bandaríkjunum sem er. Bærinn gæti þess vegna verið Atascadero í Kalifomíu, þar sem 5 ára gömlu fómarlambi almæmisveikinnar var meinað að sækja skóla á sfðasta saman milli Tug-árinnar og fjalls- hlíðar er rís brött handan við verzlunarhverfi bæjarins. Atvinnu- leysi í Williamson er allt að því 20% og þriðjungur bæjarbúa Iifír fyrir neðan fátæktarmörkin. íbúamir segja f gamni, að skólamir í Will- iamson kenni „lestur, skrift og leið 23 í norður". Með því sfðasta er átt við þjóðbrautina til norðurs í átt til borganna Columbus, Ohio og Detroit, en þá leið fer margt af unga fólkinu á þessu svæði, strax og það hefur lokið framhaldsskóla, sem engan skyldi undra. Loftslagið er heldur ekki aðlað- andi. Á sumrin er þama rakt og mollukennt. Vetumir eru naprir og auðnarlegir. Á vorin flæðir annars hæglætisleg Tug-áin yfír bakka sína og veldur þá stundum stórtjóni í verzlanahverfínu. Ofbeldi liggur þó ekki bara f náttúrunni. Mingo- sýsla, en Williamson er miðstöð

x

Morgunblaðið

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.