Morgunblaðið - 20.07.1988, Blaðsíða 15

Morgunblaðið - 20.07.1988, Blaðsíða 15
MORGUNBLAÐIÐ, MIÐVIKUDAGUR 20. JÚLÍ 1988 15 Kaþólskir, biskupa- kirkjan og púrítanar Erlendar bækur Siglaugur Brynleifsson Hugh Trevor-Roper: Catholics, Anglicans and Puritans — Sev- enteenth Century Essays. Secker & Warburg 1987. Hugh Trevor-Roper skrifar í inn- gangi: „Hinar fímm ritgerðir í þessu bindi, snerta allar á einn eða annan hátt, enska hugmyndasögu fyrir og í byltingu púrítana. En er hægt að tala um enska hugmyndasögu? Saga hugmynda verður aldrei rakin einangruð ... Hugmyndir flæða yfir öll í landamæri og einnig tíma- takmarkanir... Menn uppgötva foma heimspekinga, jafnvel á okkar tímum og skoðanir þeirra eignast hljómgrunn nú ...“ Þessar fimm ritgerðir Trevor- Ropers eru eins og hann segir um tímabil trúardeilna á Englandi á 17. öld, sem snerta heimspeki og pólitík ekki í litlum mæii. Heimsmjmdin var í nýrri geijun og sú geijun varð rakin til siðskiptatímanna og reynd- ar lengra aftur. Byltingakenndar hugmjmdir um vísindi tengdust nýplatínismanum. Campanella héldu fram mennskri meðvitund, sem grundvallar staðrejmd, og sem væri forsenda hugmjmdar manna um Guð, sem væri hugmjmd í sömu mieðvitund. 1599 stofnaði hann útópískt lýðveldi sem var snarlega upprætt. A næsta ári var Giordano Bruno brenndur í Róm. Hugmyndir Paracelsusar festu rætur í þýska ríkinu. Atburðir og kveikja þeirra, ný viðhorf í heimspeki og trúarskoðun- um, tengdust nýjum viðhorfum á Englandi. „Novum Organum" eftir Bacon kom út 1620 og um aldamót- in kom út eina prentaða rit Nicolas- ar Hills, „ Philosophia Epicurea, Democritiana, Theophrastica" 1601. Það vakti takmarkaða at- hygli, það var ekki fyrr en með endurútgáfunni 1619, sem athygli vaknaði. Þetta rit og höfundur þess er viðfangsefni fyrstu ritgerðar Tre- vor-Ropers í þessu riti. „Hver var Nicolas Hill?“ spyr Trevor-Roper. Hann íjallar um það litla sem er vitað um lífshlaup hans og honum tekst að finna meira, með heimildakönnun og rannsókn- um á þeirra tíðar textum. Hann telur að Hill hafí verið arftaki Brun- os, varðandi atómismann, kjama- kenningu Demókrítusar og sú máls- vöm var hættulegt frávik frá grunnheimsmynd kirkjunnar í kenningum Aristótelesar. Hill var altekinn kenningum þeirra manna, sem á 16. og 17. öld leituðu nýs heimsmjmdar-grundvallar og þær kenningar stönguðust á við óskeik- ulleika kenninga kaþólsku kirkjunn- ar. Mótmælendur töldu grundvöllinn vera „orðið“ texta Biblíunnar og spádóma Testamentanna. Stærð- fræðingar og stjömufræðingar áttu heimsmjmd, þar sem stærðfræði- legir útreikningar áttu sér samsvör- un í spádómum Biblíunnar og þar með þeim skilningi á sögunni, sem var staðfesting á kerfi mótmæl- enda-guðfræðinga. Rannsóknir og hugmyndir stjömufræðinga og náttúruskoðara 16. og 17. aldar vom bundnar guð- fræðilegum forsendum, þeir tóku því eðlilega þátt í trúardeilum 17. aldar. Trevor-Roper hefur skrifað sögu Lauds erkibiskups. Þessi ritgefð er Felumeinið alkóhólismi Bœkur Jóhanna Kristjónsdóttir Steinar Guðmundsson: Furðu- heimar alkóhólismans Útg. Styrktarfélag Sogns 1983. Fimm ár em síðan þessi bók kom út, en höfundur sendi hana til mín fyrir nokkra og að lestri loknum fínnst mér gild ástæða til að vekja á henni athygli. Áfengisvandamál Islendinga er hið geigvænlegasta, um það ætti ekki að þurfa að orð- lengja. Þær íjölskyldur geta vart verið margar, sem hafa ekki kynnst þessu vandamáli á einn eða annan hátt. Eiginlega merkilegt rannsókn- arefni, hvað við getum samt lengi leyft okkur að tala af mikilli dóm- hörku og yfírlæti um áfengismál og afleiðingar sem þær hafa á ein- staklinginn, fjölskylduna, að ekki sé nú minnst á hinn þjóðfélagslega þátt. Samt er óhætt að fullyrða að hugarfarsbreyting hefur orðið, þótt inni í henni felist ýmiss konar tvö- feldni og tvískinnungur. AA-sam- tökin hafa unnið og vinna mikið starf og SÁÁ hefur fengið miklu áorkað. Það er vert allrar virðingar og vonandi að slíkt starf haldi áfram að skila nokkmm árangri. Innan þeirra hreyfmga sem beij- ast gegn áfengisvandanum em uppi ólíkar skoðanir á því hvemig skuli skilgreina alkóhólisma. Hvort þetta sé sjúkdómur eða ekki. Og ef svo er, af hvaða toga, félagslegum, geðrænum eða líkamlegum. Steinar Guðmundsson var sjálfur drykkjumaður í mörg ár, en tókst að hætta að drekka og hefur síðan verið ötull baráttumaður innan samtaka sem reyna að ná valdi á þessum vanda. Hann hefur skrifað allmargar bækur um málið og hefur nokkurra áður verið getið í þessum dálkum. Bókin sem hér um ræðir hefur inni að halda ýmsan fróðleik, Steinar Guðmundsson leiðbeiningar og upplýsingar, sem að gagni hljóta að koma. Steinar hefur sjálfur ákveðnar skoðanir á hvemig skilgreina beri alkhólisma og segir á einum stað:„Alkóhólismi er huglægur kvilli sem í hverju ein- stöku tilviki hefur verið byggður upp af þeim sem síðar verður að beijast við hann í eigin fari. Hér er ekki um sjúkdóm að ræða, sem ætla má að læknavísindin hafi ein- hver tök á, heldur er hér um ástand að ræða, ástand sem vinna má gegn með þekkingu, en vandinn liggur í því að fá þann sem við alkóhólisma býr til að tileinka sér þá þekkingu sem á boðstólum er.“ Bók þessari skiptir höfundur í sjö aðalkafla, þar sem gerð er grein fyrir hinum mörgu þáttum alkóhól- isma og stigum. Frásögnin er oft- ast skýr og skipuleg og raunsæi og skilningur ræður ferðinni, frem- ur en vandlætingar eða boðunar- tónn, sem fer í taugamar á mörg- um. Því er mönnum, hvort sem þeir telja sig vera alkóhólista eða ekki, áreiðanlega hollt að lesa hana. Lífsreynsla höfundar sjálfs og ein- lægni eykur gildi hennar. um Laud og pólitískt vald. Hann kemst að þeirri niðurstöðu að hefðu Stuartar stutt biskupakirkju Lauds heilshugar, hefðu þeir getað (e.t.v.) átt þess kost að tryggja konung- dæmi sínu tryggan hugmjmda- gmnn „og þar með getað skapað raunvemlegt einveldi af Guðs náðs, samkvæmt evrópskri gerð“. Þriðja ritgerðin er um James Ussher, erkibiskup í Armagh. Eins og fleiri kirkjunnar menn um alda- mótin 1600 og síðar þá varð hann fyrir áhrifum af kenningum franska húgenottans Pierre de la Ramée eða Petmsar Ramusar. Ramisminn lagði mikla áherslu á rökhyggju og rökfræði og höfuðsetur ramismans var í Trinity College í Dublin, þar sem Ussher lærði og kenndi. Ramisminn náði áhrifum vítt um Evrópu á tímabili, m.a. hélt Biynj- ólfur biskup fyrirlestra um ramis- mann, sbr.: „Hann las fyrst á ámn- um í dómkirkjunnar skóla, þrisvar f viku explicationem & commentar- ium jrfir Petri Rami dialecticam, því hann hafði þá fyrir nokkm frá sér lagt Aristotelicam philosophiam et methodum“ (Ævisaga Brynjólfs Sveinssonar biskups eptir Torfa prófast Jónsson í Gaulveijabæ Rv. 1915.). Áhrif Usshers urðu mikil bæði í kirkjumálum og stjómmáium en þau mál vom samtvinnuð. Kenn- ing hans var skýr og afdráttarlaus, mjög vel rökstudd og kenndi þar áhrifa ramismans. Hann var undan- fari Lauds erkibiskups og einnig kenninga púrítana þegar frá leið. Fjórða ritgerðin fjallar um hug- myndasögu á ámm byltingarinnar og lokaritgerðin er um Milton og pólitfska afstöðu haus. Pólitísk af- staða Miltons er umdeild meðal enskra sagnfræðinga og hefur dr. Christopher Hill dregið upp mynd af Milton sem málsvara enskra lág- stétta og hefur að sögn Trevor- Ropers vafasamar heimildir að byggja á. Þessi ritgerð er skrifuð til birtingar í þessu riti og er frá- bærlega vel samin og skýr í útslitun á Milton, sem trúmanni, skáldi og þátttakanda í pólitískum átökum síns tfma. Hugh Trevor-Roper skrifar hér um efni sem em e.t.v. ekki forvitni- leg, trúardeilur á Englandi á 17. öld, nema þá fyrir enska lesendur og þá takmarkaðan hóp. En Tre- vor-Roper er gæddur þeirri gáfu að geta gert slíkt efni mjög forvitni- legt og það sem meira er mjög skemmtilegt aflestrar. Allar þessar ritgerðir em mjög læsilegar eins og allt sem höfundurinn hefur skrif- að. Andríki, stílsnilld og gmndvöll- uð þekking einkennir skrif hans. Krókódila Dundee er ein eftirtektarverðasta hetja hvita tjaldsins í seinni tið. Heilbrigður, hrekklaus og umgengst glæpahyski stór- borgarþjóðfélaganna líkt og eiturkvikindi merkurinnar og af- greiðir það af eðlishvöt náttúrubarnsins. Enda uppalinn af hinum dulúðugu frumbyggjum ... Krókódílamaður og kólombískir þrjótar Kvikmyndir Sæbjöm Valdimarsson Háskolabíó: Krókódíla Dundee 2 Leikstjóri John Cornell. Hand- rit Paul og Brett Hogan. Tón- list Peter Best. Aðalleikendur Paul Hogan, Linda Kozlowski, John Meillon. Bandarísk. Par- amount 1988. Ástralska leikaranum, hand- ritshöfundinum og kempunni Paul Hogan til mikils ama, varð hann að skrifa undir þá klásúlu til að fjármagna Krókódíla Dundee I, að hann væri reiðubúinn að leika í framhaldsmynd ef sú fyrri heppnaðist. Það þarf ekki að fara mörgum orðum um velgengissögu Krókódíla Dundee, en m.a. er hún mest sótta erlenda myndin frá upphafi í Bandaríkjunum. Hogan, Comell og félagar bættu við enn einni skrautfjöðrinni í vel prýddan kvikmyndahatt Ástrala. Myndin hefst í New York og á Dundee að þessu sinni í höggi við kólombíska eiturlyljasmyglara og allsheijarþijóta sem ræna vin- konu hans, Sue (Kozlowski). Hef- ur hún undir höndum fílmu sem reynst gæti þeim stórhættuleg. En Dundee sér við rastaralýðnum og rænir sinni heittelskuðu úr útsmognum kókaíngreipum hinna latínsku manndrápara. En friður- inn er úti í New York svo Dundee ákveður að mæta andskotum sínum á heimavelli — í óbyggðum Ástraliu. Það er nokkurn veginn viðtekin regla að framhaldsmyndir standi í skugga frummjmdarinnar, og svo er hér. Hugmjmdin um þessa einstæðu kempu er ekki fersk lengur. Hinsvegar á þessi einkar geðþekka og mannlega söguhetja svo sannarlega mun meiri rétt á því að „ganga aftur á tjaldinu" en flestar aðrar. Hann er hin al- gjöra andstæða hins mengaða borgarbúa, frjáls og hrekklaus en sér við féndum sínum af aldagam- alli eðlishyggju veiðimannsins sem á heimavelli skemmtir sér við að uppræta suður-amerísk að- skotadýr. Það er útilokað að ímjmda sér Dundee í höndum nokkurs annars en hins viðfelldna Hogans. Hann skilar hugarfóstri sínu með láð, hinsvegar hefur hann ekki úr jafn smellnu handriti að moða og í fyrri myndinni, en getur þar sjálf- um sér um kennt, því hann er handritshöfundur, ásamt syni sínum. Kozlowski kemst verr frá' sfnu, enda er hlutverk hennar mun slakar skrifað. Þeir sem leika kolombfsku eiturkörtumar kom- ast betur frá sínu. Tónlist Peters Bests er áheyrileg og litrík í anda myndarinnar — hér hljómar allt frá stórborgarpönkrokki og latínskum gítarstefum til fram- andi hljóðfæra hins ástralska frumbyggja. Best á svo sannar- lega stóran þátt f fagmannlegri áferð Krókódfla Dundee II, sem er, þrátt fyrir misgóðan söguþráð, hin ákjósanlegasta sumarafþrey- ing. Safn erinda um íslensk land- græðslumál komið út á ensku ÚT er komið safn erinda um islensk landgræðslumál og fleiri skyld viðfangsefni á norður- slóðum. Útgefandi er tímaritið Arctic and Alpine Research í Boulder, Colorado, í Banda- ríkjunum. Ritgerðasafn þetta er tileinkað ráðstefnu sem hald- in var í Reykjavík í september árið 1986 á vegum Alþjóðaheim- skautanefndarinnar og má finna i 4. hefti 19. árgangs tíma- ritsins. Dr. Sturla Friðriksson, erfðafræðingur, er einn rit- stjóra tímaritsins. Dr. Sturla skrifar formála að ritinu og er höfundur greinar um Surtsey. Nokkrir íslendingar eiga greinar í ritinu, sem fjalla um land- eyðingu og uppgræðslu hér á landi, meðal þeirra em Sigurður Blöndal, Sveinn Runólfsson, Andr- és Amalds og Bjartmar Svein- bjömsson. í ritinu er saman kom- inn talsverður fróðleikur um upj> græðslu og landeyðingarmál á Is- landi og um jarðvegs- og gróðu- reyðingu almennt. í því em kynnt- ar íslenskar rannsóknir sem nú em aðgengilegar enskumælandi les- endum um allan heim. í ritinu er grein eftir forseta Alþjóðaheimskautanefndarinnar, prófessor Louis Rey, um sameigin- lega ábyrgð manna á auðæfum og lífríki norðurslóða. Dr. Sturla Friðriksson
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.