Morgunblaðið - 20.07.1988, Blaðsíða 50

MORGUNBLAÐIÐ, MIÐVIKUDAGUR 20. JÚLÍ 1988
Hún er úti í bæ. Hvern á
ég að segja henni að hún
hafi sloppið við ...?
Með
morgunkaffinu
Við eigum tvo hunda og
verðum að viðra báða ...
Lotning
fyrir lífi
Til Velvakanda
„Lítið á liljur vallarins," stendur
í helgri bók
Kennum börnunum að gefa gaum
að því lífi, sem á vellinum þróast og
í moldinni hrærist, bæði jurtum og
dýrum. Kennum þeim að umgang-
ast þetta líf með lotningu og granda
því ekki, eftir því sem við verður
komið.
Kennum þeim að meta fegurð
blómanna, sem breiða út marglitar
krónur sínar og brosa mót birtu
dags og geislum sólar. Kennum
þeim að umgangast moldarbörnin
smáu, eins og orma og bjöllur við
rætur jurtanna, af tillitssemi og
sýnum þeim hve heillandi getur
verið að fylgjast með hreyfingum
þeirra og atferli. Kennum þeim að
hér eru þessi litlu dýr í sínu ríki
og að þau eiga rétt á að lifa lífi
sínu óáreitt af mönnum.
Og er við förum með börnin út
í guðsgræna náttúruna, ósnortna
af mönnum, kennum þeim þá að
taka eftir hinum fjölbreyttu undrum
hennar er blasa við í öllum áttum
og heilla huga hvers manns.
Kennum þeim að þekkja hinar
ýmsu tegundir fugla og að njóta
hins glaðværa og margraddaða
söngs þeirra er hvarvetna má heyra
að vori og fyrri hluta sumars. Segj-
um þeim að hingað hafi farfuglam-
ir flogið yfir breið höf frá íjarlægum
löndum til þess að njóta hér hins
fagra sumars og til að koma hér
upp ungum sínum.
Kenna mætti börnum vísuna
gamalkunnu:
„Grætið svo aldrei þá aumustu
mús,
angrið ei fuglinn sem hvergi á
sér hús.
Ef skepnunum sýnið þið vinsemd
og vörn,
verðið þið lángefin höfðingja-
börn.“
Það skyldi vera veigamikill liður
í uppeldi hvers bams, að kenna því
að bera lotningu í bijósti til alls sem
lifir og að glæða hjá því kærleika
til allra dýra, stórra og smárra, og
innprenta því að þau séu vinir okk-
ar og nágrannar, sem okkur ber
að sýna velvild og umhyggjusemi.
Ingvar Agnarsson
í^áÍNÍ 1

Einnota umbúðir og
umgengni um landið
Til Velvakanda
A þessu sumri, eins og flest und-
anfarin ár, hef ég ferðast talsvert
um landið. Ein er sú breyting, sem
er áberandi og stingur í augu. Ein-
nota umbúðir utan um gosdrykki
eru á víð og dreif, jafnt í þéttbýli
sem óbyggðum. Þetta er með
slíkum ólíkindum að ég get vart
orða bundist. Er Islendingum sama
um landið sitt? Það mætti halda ef
dæma á eftir viðskilnaði ferðalanga
og tjaldbúa. Sumir eru að vísu
„þrifalegri" en aðrir og urða dras-
lið. Um daginn var ég á Þingvöll-
um, sem ætla mætti að væri kær-
ari mönnum en margir aðrir staðir.
Þar velti ég við steini til þess að
gá eftir ánamöðkum til beitu. En
það var ekki líf undir steininum,
þvert á móti. Þijár gosdrykkjadósir
og ótölulegan Qölda vindlinga-
stubba mátti sjá þama undir.
Nú á tímum þegar mikið er rætt
um umhverfisvemd og mengunar-
vamir bregður svo við, að íslending-
ar eru að breyta landi sínu í sorp-
haug. í sumum nágrannalanda okk-
ar eins og Danmörku eru einnota
umbúðir utan um gosdrykki bann-
aðar. En hér em flestir ef ekki all-
ir gosdryklqaframleiðendur farnir
að einbeita sér að dósunum og
plastflöskum. Þetta er óheillaþróun,
sem verður að snúa við. Hvað ger-
ist þegar bjórinn kemur á næsta
ári? Þótt glerílát séu slæm og þeim
fylgi glerbrot, þá er ég sannfærður
um að þau séu þó skárri en þessi
ófögnuður, sem einnota umbúðimar
eru.
Ferðalangur
Víkverji skrifar
HÖGNI HREKKVÍSI
Framkvæmdir em nú að heíjast
við lagningu nýs vegar sunnan
við Slökkviðstöðina í Reykjavík í
Oskjuhlíð. Verður þetta ein megin-
æða inn í miðborg Reykjavíkur og
milli austur og vestur hluta borgar-
innar. Eftir að brúin var smíðuð
yfir Kringlumýrarbraut á Bústaða-
vegi hefur umferð um Skógarhlíð
stþraukist. Víkveiji hefur áður vak-
ið máls á því, að þessi mikla um-
ferð sé hættuleg fyrir þá, sem
leggja leið sína fótgangandi upp í
Öskjuhlíð, þar sem er að finna eitt
fegursta skógarsvæði höfuðborgar-
innar. Hafa margir aðrir látið í ljós
áhyggjur yfir tillitsleysi við gang-
andi vegfarendur á þessum slóðum.
Þess er að vænta að hönnuðir
hinnar nýju stórbrautar sem er að
koma til sögunnar í norðurhlíðum
Öskuhlíðar hafi hagsmuni gangandi
fólks og hjólreiðamanna í huga.
Undirgöngin undir Bústaðaveginn
frá Suðurhlíðum em góð fyrirmynd
í þessu efni.
xxx
Einn góðviðrisdaginn í síðustu
viku fór Víkveiji í góðra manna
hópi inn í Þórsmörk. Förinni stjóm-
aði þaulvanur ferðagarpur, sem
þekkir allar aðstæður á þessum
slóðum og ók • farartæki sem er
nægilega sterkbyggt fyrir þau
vatnsföll, sem em á leiðinni. Eins
og kunnugt er þurfa menn að sýna
fyllstu aðgát, þegar þeir huga að
því að fara akandi yfír Krossá, sem
rennur um Mörkina. Fyrir fmm-
kvæði Ferðafélags Islands hefur nú
verið smíðuð göngubrú yfir Krossá,
þannig að auðvelt er að komast
yfir hana og að skála Ferðafélags-
ins.
Hinn vani ferðamaður sem
stjómaði för Víkveija vakti athygli
á því, þegar beygt var frá Markar-
fljótsbrú inn á leiðina til Þórsmerk-
ur, að þar var skilti frá lögregl-
unni. A skiltinu vom varnaðarorð
og viðvömn um að hættulegt gæti
verið að aka þennan veg. Var
Víkveija bent á, að ámælisvert
væri að þessi texti væri ekki einnig
á ensku til að útlendingar áttuðu
sig strax á því þarna á vegamótun-
um, hvaða áhættu þeir tækju. Tek-
ur Víkveiji undir þessa ábendingu
og hvetur lögregluna á Hvolsvelli
eindregið til að hafa textann þama
á ensku eins og á skilti sem er inni
í Þórsmörk.
XXX
Annað stakk í augu en ófull-
nægjandi viðvörunar-skilti,
þegar stefnan var tekin inn í Þórs-
mörk, en það vom illa hirt hús á
vegamótunum. Víkveija er ekki
kunnugt um hvaða byggingar þetta
em en af útlitinu að dæma virðast
þær ekkert notaðar og færi þá auð-
vitað best á því að rífa þær eða
flytja annað, þar sem einhver not
væm fyrir þær.
Ur því að Víkveiji er farinn að
ræða um snyrtimennsku utan þétt-
býlis getur hann ekki látið undir
höfuð leggjast að lýsa undmn sinni
yfir því, hvernig þeir sem leggja
leið sína inn í Þórsmörk geta skilið
eftir sig öldósir eða plastflöskur á
víðavangi í fegurðinni þar. Ætla
mætti að menn fylltust slíkri virð-
ingu fyrir náttúmnni á þessum slóð-
um, að þeir skildu ekkert eftir sem
spillti henni. Annað er þó uppi á
teningnum og er ekki unnt að rekja
það til annars en dæmalauss hirðu-
leysis og sóðaskapar