Morgunblaðið - 29.01.1993, Blaðsíða 38

Morgunblaðið - 29.01.1993, Blaðsíða 38
38 ÍIT" MORGUNBLAÐIÐ FOSTUDAGUR 29. JANUAR 1993 rí'.: :^.'J,':áL á± '/.[Úi.llliWi ;ii-')/..!:i/ :-ihoiA fclk f fréttum Heimilisfólk Buckingham-hallar er átalið fyrir að hafa ekki stutt nógu vel við bakið á Díönu. Drottning- armóðirin er þó sögð vera dyggur vinur hennar. BRETLAND Barbara Cartland spáir sættum Karls og Díönu Barbara Cartland heldur því fram að Díana prinsessa og Karl Bretaprins eigi eftir að ná saman á ný þegar tímar líða og ró færist yfir landslýð. Sem sagt að endirinn verði eins og í hennar eig- in ástarsögum. Barbara, sem „fósturamma" Díönu segir að þegar móðir hennar hafi yfirgefið fjöl- skylduna, hafi Díana ekki bara leit- að huggunar hjá föður sínum, Spencer jarli, heldur einnig í ástar- sögum eftir Barböru. í sögunum fundu prinsessurnar eða fögru kon- urnar sinn heittelskaða í lokin (eða aftur) og allir erfiðleikarnir sem á undan höfðu gengið féllu í gleyms- kunnar dá. Barbara bendir á muninn á því uppeldi sem Díana og Karl fengu í æsku. Á meðan Díana hafi meðal annars sökkt sér f ástarsögurnar hafi Kárli aldrei verið „pakkað inn í bómull". Hann hafi verið sendur í heimavistarskóla átta ára, þar sem lögð var rík áhersla á að ala nem- endurna upp eftir ströngum, þýsk- um reglum. Þar hafi hann orðið fyrir grófu einelti, sem kennararnir létu afskiptalaust, vegna þess að þeir töldu að það gerði honum auð- veldara fyrir að verða sterkur, ósæranlegur konungur. „Það virðist hafa gengið eftir," segir Barbara. Draumurinn brast þegar hversdagsleikinn varð grárri Hún heldur því fram að ástin hafi blómstrað milli þeirra Karls og Díönu í fyrstu, en þegar rósrauðir dagarnir breyttust í hversdagsleika og skyldurnar kölluðu hafi draum- urinn brostið - einkum Díönu. Þá segir hún að enginn í Buckingham- höll hafi kennt henni hvernig koma ætti fram í konunglegu umhverfi. Þrátt fyrir að Díana kæmi frá fínu (öðluðu) heimili væri ekki við því að búast að stúlkan kynni allar samskiptareglurnar. Barbara heldur því einnig fram, að Karl Bretaprins sverji sig í raðir þeirra bresku karlmanna, sem hafi ekki hæfileika til að tala um tilfinn- ingar við konur, þannig að hann hafi verið henni lítil sem engin hjálp. í lokin bendir Barbara Cartland á, að því miður komist fólk oft ekki að raun um hversu ástin eigi djúpar rætur, fyrr en eftir skilnað. „Sem betur fer hef ég á tilfinningunni að Karl og Díana geri sér grein fyrir þessari hættu. Hvers vegna skyldu þau annars fara svo varlega sem raun ber vitni?" spyr hún. „Eg hef trú á því að þessar tvær ein- stöku persónur, þrátt fyrir hversu ólíkar þær eru, geti fundið saman aftur. Þau eiga það skilið." Létt nudd á magann kemur þarmahreyfingunum af stað. Elektróð- urnar eru tengdar tækjum á nóttunni, en á daginn fylgist pabbinn með liðaninni. FYRIRBURAR Náin líkamleg snerting nauðsynleg Abarnadeild nokkurri í vínar- borg er meira lagt upp úr því að börn sem fæðast fyrir tímann séu í nánu líkamlegu sambandi við foreldra sína — þegar það á við — en að þau liggi í hitakassa. Yfir- læknirinn Marina Marcovich, sem unnið hefur í 16 ár með fyrirbura, segist nú orðið athuga gaumgæfi- lega hvort líffæri þeirra geti starf- að án utanaðkomandi hjálpar. Sé svo segir hún að þau hafi meiri þörf fyrir líkamssnertingu en tæki og vélar. Hermann Mahlberg og eigin- kona hans eignuðust Philipp þrem mánuðum fyrir tímann eftir aðgerð sem móðirin þurfti að gangast undir. „Hann var svo agnarsmár, alveg eins og fuglsungi, sem dottið hafði úr hreiðri sínu," sagði faðir- inn eftir að hafa séð drenginn í fyrsta skipti, en þá lá hann í hita- kassa tengdur við tæki með slöng- um og leiðslum. Þegar drengurinn hafði verið færður á fyrirburadeild annars spítala og verið þar í viku var hringt í föðurinn, sem var beð- inn að koma, því litli anginn hefði þörf fyrir hann. „Ég ætlaði ekki að trúa mínum eigin eyrum, því við bjuggumst alveg eins við að missa hann. En þegar ég kom á spítalann lá hann á maga einnar hjúkrunarkonunnar, og sá hafði braggast frá því ég sá hann fyrst. Nú var mitt hlut- verk að vera „hitakassi" hans." Faðirinn segist fínna hvernig Philipp dregur andann rólegar þeg- ar honum er strokið varlega. Andardráttur hans og hjartsláttur geri það að verkum að drengurinn slappi af og hafi það gott. „Ef ég hefði heyrt þetta af afspurn hefði ég alls ekki trúað því," segir Her- mann Mahlberg, sem hlakkar mik- ið til þegar drengurinn vegur 1.400 grömm, því þá má hetjan litla fara heim. Salatskálin er nógu stór þegar þarf að baða Philipp, en hann vó aðeins 760 grömm við fæð- ingu. Fyrirburar eru látnir hlusta kerfisbundið á tónlist. Sé barnið dasað hefur hröð tónlist hvetj- andi áhrif og róleg tónlist dregur úr óróleika. Hér hlustar Philipp á Placido Domingo. Myndin er tekin á dansleik í Ástralíu árið 1985 meðan allt lék í Iyndi. Barbara Cartland, sem er „stjúpamma" Ðíönu prins- essu telur að skilnaðurinn sé aðeins timabundinn. COSPER COSPER — Mig hefur dreymt þig í alla nótt. Það er senni- lega vegna þess að ég borðaði pækil-síld í gær- kvöldi.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.