Morgunblaðið - 11.08.1995, Side 33

MORGUNBLAÐIÐ
MINNINGAR
FÖSTUDAGUR 11. ÁGÚST 1995 33
SNORRI
JÚLÍUSSON
+ Snorri Júlíusson
fæddist að Atla-
stöðum í Fljótavík,
30. ágúst 1916. Hann
lést á Landakotsspít-
ala aðfaranótt 8. ág-
úst síðastliðinn. For-
eldrar hans voru
hjónin Júlíus Geir-
mundsson, f. 26.5.
1884, d. 6.6. 1962, og
Guðrún Jónsdóttir, f.
18.6. 1884, d. 24.3.
1951. Júlíus og Guð-
rún eignuðust 12
börn og eru fimm úr
þeim hópi látin, en
þau eru Guðfinna, Ingibjörg,
Jón Ólafur, Júlíanna Guðrún
og Guðmundur Þórarinn auk
Snorra nú. Eftirlifandi systkini
Snorra eru Geirmundur Júlíus,
f. 4.3. 1908, Sigurlína Elísa, f.
5.10. 1909, Jóhann Hermann,
f. 26.3. 1912, Guðmundína Sig-
urfljóð, f. 8.9. 1915, Þórður
Ingólfur, f. 4.8. 1918, Friðrika
Júdit, f. 19.3. 1920, og Betúela
Anna, f. 12.12. 1923. Ungur
að aldri fluttist Snorri að
Horni í Hornvík og ólst upp
hjá þeim hjónum Kristni Plató
Grímssyni, f. 16.10. 1894, d.
27.5. 1966, og Guðnýju Hall-
dórsdóttur, f. 1.9.1888, d. 20.2.
1983. Uppeldissystkini Snorra
eru María Ólína, f. 15.1. 1920,
Guðrún Elín, f. 5.11. 1923, og
Kristinn Elías Magnús, f. 6.1.
1933. Auk Snorra ólst Gróa
Alexandersdóttir, f. 26.7.1924,
upp að Horni. Snorri giftist
6.10. 1951 Sigríði
Petrínu Guð-
brandsdóttur, f.
31.3. 1914, d. 15.6.
1987, frá Hrafn-
kelsstöðum á Mýr-
um. Foreldrar Sig-
ríðar voru Guð-
brandur Sigurðs-
son, f. 20.4. 1874,
d. 31.12. 1953, og
Ólöf Gilsdóttir, f.
27.1. 1876, d. 23.9.
1956. Snorri og
Sigríður bjuggu
alla tíð í Reykja-
vík, lengst af á
Rauðalæk. Eignuðust þau tvö
börn, Guðrúnu skrifstofu-
mann, f. 6.2. 1955, og Hilmar,
skipsljóri og skólastjóri, f.
26.5. 1957. Fyrri maður Guð-
rúnar var Marteinn Eber-
hardtsson. Þau skildu. Börn
þeirra eru Snorri, f. 3.12.1976,
unnusta hans er Inga Jóna
Heiðarsdóttir, og Petra, f.
28.12.1979. Seinni maður Guð-
rúnar er Jón Kristinn Ingi-
bergsson, f. 26.4.1958, og eiga
þau eitt barn, Sif, f. 2.7. 1987.
Hilmar er giftur Guðrúnu
Hrefnu Guðmundsdóttur, f.
20.6. 1960. Börn þeirra eru
Anna Sigríður, f. 30.3. 1979,
og Guðmundur Már, f. 25.4.
1982. Snorri var lengst af sjó-
maður þjá Skipaútgerð ríkis-
ins (Ríkisskip).
Útför Snorra verður gerð
frá Laugarneskirkju föstudag-
inn 11. ágúst kl. 13.30.
MIG LANGAR í fáum orðum að
minnast tengdaföður míns, Snorra
Júlíussonar, sem lést á Landakots-
spítalá aðfaranótt þriðjudagsins 8.
ágúst síðastliðins eftir tiltölulega
stutta en erfiða legu.
Eg hitti Snorra fyrst er ég ung
að árum fór með syni hans, Hilm-
ari, að taka á móti honum ein-
hveiju sinni er Esjan kom til
Reykjavíkur af ströndinni, en
Snorri starfaði langan tíma á skip-
um Skipaútgerðar ríkisins. Eg
minnist þess helst við þennan
fyrsta fund okkar, er ég var kynnt
fyrir föður piltsins, að hönd mín
hvarf algerlega í hendi Snorra er
við heilsuðumst. Svo verklegar og
stórar voru hendur Snorra alla tíð
að hann var stundum kenndur við
þær, Snorri með stóru hendumar.
Snorri og Sigríður, eiginkona hans,
áttu heimili sitt að Rauðalæk í
Reykjavík og kom ég mikið til
þeirra þar á fyrstu hjúskaparárum
okkar Hilmars. Ævinlega var gott
þar að koma, og þá fannst börnun-
um sérstaklega mikið til afa síns
koma, enda allt látið eftir þeim ef
hann var heima.- Var Snorri alla
tíð hamhleypa til vinnu, sama í
hvaða starfi hann var, ævinlega
sýndi hann af sér einstaka ósér-
hlífni. Hvort sem um sjómennsku,
málningarvinnu eða saumaskap í
slátrinu var að ræða gekk hann
til vinnu sinnar af ákafa og lauk
sínu verki með sóma. Snorri varð
fyrir því slysi við vinnu sína að
lærbrotna 1984 og upp úr því
ákvað hann að hætta til sjós og
enda fékk hann vinnu hjá sínu
fyrirtæki í landi og starfaði hann
þar, allt þar til Ríkisskip voru lögð
niður 1992. Þótti Snorra ætíð gott
að starfa hjá Ríkisskipum, enda
átti það félag hug hans óskiptan.
Snorra var veitt heiðursmerki Sjó-
mannadagsins í Reykjavík á sjó-
mannadaginn árið 1985 fyrir langt
og farsælt starf til sjós. Gladdi
þetta Snorra mjög þótt fá orð hefði
hann um þennan heiður. Arið 1986
fluttumst við Hilmar með börn
okkar, Önnur Sigríði og Guðmund
Má á Hrísateiginn og var nú að-
eins spölkorn á milli húsa okkar.
Háttaði svo til að Hilmar var mik-
ið á sjó er við fluttumst og átti
Snorri ófáar stundir hér á Hrísa-
teig að hjálpa til við standsetningu
á þessu gamla og vanrækta húsi.
Urðu heimsóknir Snorra til okkar
að daglegum viðburði og nú þótt-
ust börnin himin höndum hafa tek-
ið og geta hlaupið til afa og ömmu
í hvert skipti sem þeim datt í hug.
Snorri var ekki margmæltur en oft
gat orðið ansi heitt í hamsi er
rædd voru stjórnmál á heimili
þeirra tengdaforeldra minna og
blönduðust oft ýmsir inn í þær
umræður. Sigríður var á þessum
tíma farin að veikjast nokkuð en
hún lést á heimili þeirra árið 1987.
Skömmu áður en Sigríður lést
höfðu þau fest kaup á íbúð að
Dalbraut 18, í sambýli aldraðra.
Þangað fluttist Snorri og bjó hann
þar alla tíð síðan. Eftir að Snorri
hætti störfum til sjós skrapp hann
þó öðru hverju með syni sínum
Hilmari á ströndina. Ævinlega
kom hann endurnærður úr þessum
túrum, enda átti Snorri marga
góða vini og kunningja um alla
strönd. Sumarið 1993 fórum við
Hilmar með Snorra og börnin á
æskuslóðir Snorra í Fljótavík og
áttum þar yndislega viku við veið-
ar og aðra skemmtun. Gengum við
meðal annars upp á Hælavíkur-
bjarg og nutum þar útsýnis og
hriklegrar fegurðar æskustöðva
Snorra. Ófáar stundir átti Snorri
við björgin sem ungur maður og
nutum við nú þess að heyra hann
segja okkur frá æskuárum sínum
og bjargferðum. Þessi vika mun
ævinlega verða ógleymanleg í
minningunni um mann sem lifði
erfiðu en viðburðaríku lífí. Enn
einu sinni komust þeir Hilmar og
Snorri ásamt syni okkar, Guð-
mundi Má, í heimsókn í Fljótavík •
ina í fyrrasumar og var sem Snorri-
yngdist upp við að heimsækja
æskuslóðirnar aftur þótt stutt
væri stoppað. Um leið og ég og
börnin kveðjum að lokinni yndis-
legri samfylgd, viljum við þakka
elskulegum tengdaföður og afa
fyrir allt og allt. Megi algóður guð
ævinlega geyma þig, ljúfurinn
okkar.
Tengdadóttir og börn.
Elskulegurr afi okkar Snorri
Júlíuson, dó aðfaranótt 8. ágúst á
Landakotsspítala. Hann hafði
greinst með krabbamein um ára-
mótin og eftir það hrakaði heilsu
hans. Fyrir u.þ.b. mánuði var hann
lagður inn á spítala.
Við munum aldrei gleyma laug-
ardagskvöldinu 5. ágúst sl., en þá
komu fjölskyldur okkar saman í
herberginu hans afa á spítalanum.
Hann var þá ekki orðinn algjörlega
meðvitundarlaus. Þar áttum við
saman yndilega samverustund,
hann vissi af okkur og var að reyna
að snúa sér til að sjá okkur. Við
barnabömin héldum í hendurnar á
afa en endumar hans 'voru örugg-
lega þær stærstu á íslandi. Og í
þeim stóra höndum sem hann hafði
var gott að vera í og láta umleika
sig. Nú var okkar stund að um-
leika hans hendur með okkar hlýju
og rifja upp gamlar minningar
okkar með afa. Við sungum fyrir
hann söngvana sem hann kenndi
okkur í æsku og báðum saman
bænir. Eftir að við fórum róaðist
afí niður. Við munum hvað okkur
leið vel eftir að hafa verið á spíta-
lanum og átt þessa sameiginlegu
kveðjustund með afa, foreldrum
okkar og systkinum.
Þessa sömu nótt fékk afí
lungnabólgu, honum hrakaði mjög
eftir það uns hann dó aðfaranótt
8. ágúst. Okkur leið vel fyrir hans
hönd því hann hafði kvalist svo
lengi. Við vonum bara að hann
hafi hitt ömmu Sísí og að þeim
líði vel saman eftir átta ára að-
skilnað. Þeir voru heppnir sem
fengu að kynnast afa því hann var
svo góður maður. Allir sem fengu
að kynnast honum segja hvað við
vorum heppnar að eiga svona góð-
an afa.
Allt frá því við fæddumst var
afi að hugsa um okkur því hann
var mikil barnagæla. Hann var
alltaf tilbúinn til að passa okkur
hvenær sem var. Við munum alltaf
eftir því þegar afí var að laumast
inn í fatahengi til að gefa okkur
pening, því amma vildi ekki að
hann væri að spilla okkur, og okk-
ar systkinum, með nammi eða pen-
ingum. Hann sá þó alltaf leið til
að komast framhjá ömmu með
þetta. Alltaf þegar maður fór upp
á Rauðalæk til afa og ömmu þá
fékk maður kleinur og mjólk og
alltaf var til nammi í skúffunni
hans afa eftir að hann flutti á
Dalbrautina. Við vorum svo lán-
samar að eiga heima í næstu götu
við afa í mörg ár og alltaf var
hægt að fara heim til hans úr skól-
anum sem var við hliðina á húsinu
sem afi bjó í og fá sér í svanginn
og sitja yfír sjónvarpinu með hon-
um. Alltaf lifði afí sig inn í það
efni sem horft var á og fengum
við ósjaldan að hlusta á hann
skammast yfir því sem gerðist á
skjánum.
Margar sögur voru okkur sagðar
af afa en aldrei var hann að hafa
hátt um hvað gerðist í gamla daga
eða hvað fyrir hann hefði komið.
Afí var á sjónum þar til amma
varð það veik að hann varð að
hætta til að vera heima hjá henni.
Þá var afi orðinn 68 ára en hann
hætti ekki að vinna fyrr en hann
var að verða 75 ára.
Saga af honum afa sem okkur
var sögð lýsir vel hvernig afi var.
Einu sinni þegar afi var að vinna
á Esjunni datt hann milli skips og
bryggju þegar skipið var i Reykja-
vík. Hann náði að halda í bryggju-
spítu en kallaði ekki á hjálp heldur
beið eftir því að vinnan væri búin
því hann vildi ekki trufla vinnu-
félagana í vinunni því hann var svo
vinnusamur. Hann beið eftir að
hann sæi einhvern labba í land og
þá bað hann um hjálp til að kom-
ast upp aftur. Að trafla vinnandi
fólk var honum ekki að skapi.
Afa Snorra er sárt saknað því
missirinn er mikill. Við munum
alltaf geyma hann í hjarta okkar
og minnast hans sem afa okkar.
Hvíldu í friði og ró, elsku afí.
Þínar
Anna og Petra.
+ Elskulegur eiginmaður minn, faðir okkar, tengdafaðir og afi, SIGURBJÖRN PÉTURSSON frá Hjaiteyri, er látinn. Jónina Árnadóttir, Þóra Sigurbjörnsdóttir, Þórður Valdimarsson, Snjólaug Sigurbjörnsdóttir, Magnús Guðmundsson, Valrós Sigurbjörnsdóttir, Halldór Guðmundsson og barnabörn.

t Ástkær móðir mín, tengdamóðir og amma okkar, ÁSLAUG BENJAMÍNSDÓTTIR fyrrv. sfmavörður hjá Reykjavíkurborg, Hjallaseli 43, lést í Landspítalanum 9. ágúst. Hún verður jarðsungin frá Dómkirkjunni föstudaginn 18. ágúst kl. 13.30. Vaifriður Gísiadóttir, Einar Júliusson, Gfsli Einarsson, Júlfus Karl. Einarsson Áslaug Einarsdóttir,

+ Eiginmaður minn, faðir okkar, tengdafaðir og afi, KARL SÍMONARSON, Túngötu 8, Eskifirði, verður jarðsunginn frá Eskifjarðarkirkju laugardaginn 12. ágúst kl. 14.00. Ann Britt Símonarson, Þórunn Karlsdóttir, Kristín M. Karlsdóttir, Þórarinn V. Sverrisson og barnabörn.

Ástkær móðir okkar, tengdamóðir,
amma og langamma,
MARGRÉT HALLDÓRSDÓTTIR,
Bolungarvík,
verður jarðsungin frá Hólskirkju laugar-
daginn 12. ágúst kl. 11.00.
Guðriður Benediktsdóttir, Einar Hálfdánsson,
Halldór Benediktsson, Steinunn S. L. Annasdóttir,
barnabörn og barnabarnabörn.

Ástkær eiginkona mín, móðir, tengda-
móðir, amma og langamma,
SIGURLAUG GUNNFRÍÐUR
PÁLSDÓTTIR,
Klettastíg 10,
Akureyri,
er lést í Fjórðungssjúkrahúsinu á Akur-
eyri þann 5. ágúst, verður jarðsungin
frá Akureyrark'rkju þriðjudaginn
15. ágúst kl. 13.30.
Þorkell Eggertsson,
Guðrún H. Þorkelsdóttir, Skúli Viðar Lórenzson,
Páll E. Þorkelsson, Sigurlaug A. Tobíasdóttir,
Kristján S. Þorkelsson, Jóhanna M. Gunnarsdóttir,
Lilja Þorkelsdóttir, Geir Hólmarsson,
barnabörn og barnabarnabarn.
t
Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð
og vinarhug við andlát og útför
MARKÚSAR Ó. WAAGE,
Sólheimum 3,
Reykjavík.
Guðrún Úlfarsdóttir,
Guðbjörg H. Waage,
ÁgústaWaage, Ingólfur Tryggvason,
Haraldur Waage,
Anna Margrét Björnsdóttir, Guðni Sigfússon,
Brynjólfur Björnsson, Ragna Lára Ragnarsdóttir.