Morgunblaðið - 15.03.1997, Síða 24

24 LAUGARDAGUR 15. MARZ 1997
MORGUNBLAÐIÐ
ÚTI AÐ BORÐA MEÐ BJÖRGÖLFI THORSTEINSSYNI, FRAMKVÆMDASTJÓRA
m hádegisbil í City,
fjámálahverfí
Lundúna, streymir
fólk út úr virðulegum við-
skiptabyggingum hverfisins,
ýmist á einhvert fyrirtaks
veitingahús hverfisins eða á
skyndibitastaðina. Sumir
labba um með hádegissnarlið
í myndarlegum hvítum bréf-
pokum og ætla sér líklega að
snæða í námunda við skrif-
borðin. Þar til fyrir nokkrum
árum voru kvenmenn sjald-
séðir innan um virðulega
hattklædda karlmenn í tein-
óttum fötum, en nú hefur
konunum fjölgað og höttun-
um fækkað, þó karlmenn séu
enn í miklum meirihluta
þarna.
Við rólegt torg, Finsbury
Circus, gnæfa látlausar
skrifstofubyggingar, þar á
meðal aðalstöðvar Bank of
Tokyo-Mitsubishi og þar er
Björgólfur Thorsteinsson
framkvæmdastjóri í þeirri
deild bankans, sem sér um
fj árfestingarráðgj öf. Og
hvað er þá eðlilegra en að hádegis-
stefnan sé tekin á Tatsuso, jap-
anskan matstað rétt við Liverpool
Street brautarstöðina? Staðurinn
er fallegur á stílhreina japanska
vísu. Þjónninn dekrar við gestina
með því að binda stóra servíettu
um háls þeirra og færa þeim heitan
klút til að þvo hendurnar með.
Japanskir kokkar eru frægir
fyrir fingrafimi og á Tatsuso eru
þeir í aðalhlutverki, því snætt er í
kringum stóra hitaplötu, sem
kokkurinn matreiðir á. Það er slík
unun að horfa á handtök kokksins
að einbeitingin flöktir örlítið við
samræðurnar, sem eðlilega taka
mið af því japanska, bæði því sem
fyrir augu ber og eins þeim heimi,
sem Björgólfur hrærist í. Aðdrag-
anda þess að Björgólfur lenti hjá
japönskum banka í Lundúnum tök-
um við fyrir um leið og við snæðum
forréttinn: munnbita af eggjaköku,
sem dýft er í sojasósu,
spergilkálsvendi með sæt-
legri bleikri sósu, (sem leiðir
kannski íslenskan huga að
kokteilsósunni víðfrægu,
en skyldleikinn var eng-
inn) og úthafsrækju, öllu rað
að listilega á fallegan aflang-
an disk. Hið fagurfræði-
lega er í hávegum haft í Japan
og þá eins í matseldinni. Að-
eins prjónar eru við diskana
og ekki annað að gera en að
tvíhenda þá á lofti.
Björgólfur hefur alið mann-
inn erlendis drjúgan hlpta æv-
innar, fyrst sem bam með for-
eldrum sínum Oddnýju og
Pétri Thorsteinssyni sendi-
herra, en hann lauk þó skóla-
skyldunni í Hagaskóla og varð
stúdent úr MR. Síðan lá leiðin
til Bandaríkjanna í hagfræði-
og viðskiptanám. Hann lauk
MBA-námi í Wharton School í
Ffladelfíu og hóf störf hjá
Scandinavian Bank í London
1984, flutti sig yfir í Banque
Paribas 1987 og hóf svo störf
hjá Mitsubishi Bank 1990.
Fyrir tæpu ári sameinaðist
bankinn Bank of Tokyo, nýi
bankinn heitir Bank of Tokyo-
Mitsubishi og er stærsti banki
í heimi með útibú um víða ver-
öld og eignir upp á 800 millj-
arða Bandaríkjadala á efna-
hagsreikningi.
Áhersla á
samvinnu, ekki
samkeppni
Japanir hafa orð á sér fyrir að
vera mauriðnir og alltaf að, en
Björgólfur segir þá fyrst og fremst
mjög þægilega í umgengni. „Þeir
hafa sínar venjur og í viðskiptalíf-
inu er áberandi hve metorðastiginn
i japönskum fyi-irtækjum er fast-
mótaður. Hver starfsmaður veit
nákvæmlega hvar hann stendur og
hverjum honum ber að sýna til-
hlýðilega virðingu. Þeir eiga því
ekki að venjast að gagnrýna hlutina
og jafnvel það að láta í ljós að þeir
séu ósammála er þeim mjög óþægi-
legt. í vestrænum fyrirtækjum er
venjan að menn séu sérfræðingar á
ákveðnum sviðum, en í japönskum
fyrirtækjum tíðkast að menn skipti
um störf á um þriggja ára fresti,
svo þeir sérhæfa sig ekki.“ Og hann
kvartar heldur ekki yfir vinnutím-
anum, segist að staðaldri mættur
8.30 og vinna til kl. 19, en þess á
milli koma tarnir „og þá er bara
unnið eins og þarf. Þess vegna get-
ur verið erfitt að skipuleggja frí
með löngum fyrirvara, en venju-
lega er rólegt yfir sumarmánuð-
ina.“
I deild Björgólfs vinna fjórir út-
Morgunblaðið/Sigrún Davíðsdóttir
BJORGOLFUR Thorsteinsson: „Ætli maður skili sér ekki heim á endanurn... “
HADEGI
CETY
City, fjármálahverfi Lundúna, er eitt mikilvægasta fjármála-
hverfi heims og þar skipta verðbréf og eignir upp á milljarða
króna um eigendur dag hvern. Yfir japönskum
mat ræddi Sigrún Davíðsdóttir þar við
Björgólf Thorsteinsson framkvæmdastjóra
fjárfestingardeildar Bank of Tokyo-
Mitsubishi um lífið í japönsku fyrir-
tæki, refaveiðar og útreiðar.
Nintendo kynnti 1.
mars fyrstu 64 bita
leikjatölvuna og harður
slagur er framundan á
þeim markaði. Árni
Matthíasson skemmti
sér eina helgi yfír tölv-
unni og segir að ítalski
píparinn Mario taki alla
keppinauta í nefið.
hnjask en diskamir og það sem skipt-
ir kannski mestu: ef notað er hylki
þarf aldrei að bíða eftir tölvunni, leik-
urinn er kominn í gang nánast um
leið og búið er að kveikja á tölvunni.
Þegar eru nokkrir leikir komnir
fyrir Nintendo 64, þar á meðal
StarWars leikur sem sérhannaður
var fyrir hana og er bráðgóður, hrað-
ur og með magnaða grafík. Ekkert
slær þó út ættarlaukinn Mario, því
Mario 64 er einfaldlega magnaðasti
leikur sem sést hefur í leikjatölvu og
er þá miklu til jafnað.
Leikur, teiknimyn-
dasería ny
kvikmynd
Allir Nintendo-vinir þekkja Mario
og reyndar allmargir sem aldrei hafa
snert á leikjatölvu, því um tíma var
til teiknimyndasería um Mario og
Luigi bróður hans, aukinheldur sem
kvikmynd var gerð um þá félaga og
lék Bob Hoskins Mario. Mario kom
fyrst fram í leiknum Donkey Kong
og vegna þess hve grafíkin var léleg í
leiknum sýndist öllum sem karlinn
væri kubbslegur og með yfirskegg.
Sagan segir að hann hafi fengið við-
urnefnið Mario vegna þess að hann
líktist húsverði í skrifstofubyggingu
NintendO og hefur hann haldið því
nafni upp frá því. Framan af var
Mario ekki beysinn, en sótti í sig
veðrið þegar á leið og fékk um síðir
eigin leik. Sá kom út í nokkrum út-
gáfum, misjöfnum að gæðum, en enn
er í minnum haft þriðja bindi Mario-
bræðrasögu, sem var einn besti leik-
ur sinnar gerðar í áraraðir.
Það verður að viðurkennast að
þegar kveikt var á Nintendo 64-tölv-
unni með Mario 64 í og hjáróma rödd
fagnaði og kynnti sig sem Mario örl-
aði á þeirri tilfinningu að kannski
væri Mario bara fyrir bömin, en eftir
því sem á leið í leiknum kom í ljós að
hann höfðar til flestra aldurshópa.
Að sögn tók það fremstu forritara
Nintendo, þar á meðal „föður“
Mario, Sjigerju Míjamoto, tvö ár að
ljúka við Mario og fer ekki á milli
mála að þeim tíma var vel varið.
Fjölmargar nýjar hreyfingar hafa
bæst við og þótt stjórntækið sé sér-
kennilegt við fyrstu kynni venst það
vel og gefur óteljandi möguleika,
ekki síst með bráðsniðugum mið-
takka sem notaður er sem stýripinni.
Leikurinn er í magnaðri þrívídd og
þar sem þrívíddin er raunveruleg, en
ekki sýndarþrívídd líkt og í 32 bita
tölvunum, eru sértakkar sem stýra
sjónarhominu, því ef Mario fer á bak
við eitthvað eða í hvarf þarf að færa
sjónarhomið til að fylgja honum eft-
ir. Til að byrja með var erfitt að átta
sig á þessu, en það lærðist fljótt og
kom að betri notum eftir því sem
leiknin varð meiri í að nýta það.
Söguþráðurinn er ekhi beysinn en
þó sígildur, það þarf að bjarga
prinsessunni frá ljóta karlinum, en
hann skiptir ekki meginmáli; allt um-
hverfi leiksins er svo magnað að ann-
að hverfur í skuggann. Alls em
fimmtán mismunadi heimar sem
Mario þarf að þrælast í gegnum og tíu
sérstakar þrautabrautir. Að sögn tek-
ur um 100 tíma að Ijúka við leikinn, en
engin tímamörk eru og því er eins víst
að menn gleymi sér við að renna sér á
ís, eða stökkva heljarstökk, eða skjóta
sér úr fallbyssum eða synda í kafi og
svo mætti lengi telja. Þó fráleitt séu
Sega Satum eða Sony PlayStation
búnar að vera, hefur enginn leikur
fyrir þær tölvur roð við Mario 64.
■ ÍKLEGA eru fyrstu
kynni flestra af tölvum í
■^gegnum leikjatölvur og
nægir að nefna Nintendo-æðið
sælla minninga og síðan
Sega Megadrive
sem fylgdi í kjöl-
farið. Sega-tölv-
umar voru 16
bita eins og
það kallast,
en 16 bita
Nintendo-tölv-
ur, sem kölluðust
SNES, náðu ekki við-
líka hylli. Næsta skref
var að stækka tölvumar og fyrsta 32
bita tölvan sem náði einhverri hylli
var Sega Satum, en fyrsta leikjatölva
Sony, Sony PlayStation, sló Satum-
tölvunni rækilega við um heim allan
fyrir tveimur áram og er ein vin-
sælasta leikjatölva heims í dag. (Þess
má þó geta að Satum hefur saxað á
forskot PlayStation vestan hafs og
selst nú jafn mikið þar.) Nintendo-
menn ákváðu að hlaupa yfír 32 bitana
og fara beint í 64 bita, og 1. mars var
kynnt hér á landi fyrsta 64 bita leikja-
tölvan sem heitir einfaldlega Nin-
tendo 64.
Margir töldu það glapræði að sleppa
út heilli kynslóð leikjatölva eins og
Nintendo gerði, líklegast væri að
notendur myndu uppfæra vélar sínar
og þeir sem ættu til að mynda Sega
myndu kaupa sér næstu kynslóð af
Sega-tölvum. Annað kom á daginn,
eins og sannast af miklum vinsæld-
um PlayStation á kostnað Sega Sa-
tum, og einnig kom í ljós þegar Nin-
tendo 64 kom á markað vestan hafs
að Nintendo hafði veðjað á réttan
hest; fyrstu áætlanir vom um að
hægt yrði að selja 500.000 tölvur frá
30. september til áramóta, en þegar
upp var staðið höfðu selst af tölvunni
1,6 milljónir eintaka og það sem af
er árinu hafa um 800.000 tölvur bæst
við. Þessi sala er sú mesta sem um
getur í leikjaheiminum og ræðst
ekki síst af því að vestur í Banda-
ríkjunum lækkaði Nintendo verð
tölvunnar niður í það sama og Sega
Satum og PlayStation vom seldar á
þar í landi, sem kallaði á skjót við-
brögð keppinautanna.
Ekki verður hér kafað í vélbúnað
Nintendo 64 tölvunnar, nægir að
geta þess að aðalörgjörvi hennar er
smíðaður í samstarfi Nintendo, Sii-
icon Graphics og MIPS og er 94
MHz 64 bita RISC örgjörvi, en í vél-
inni em að auki fleiri örgjörvar sem
sjá um aðskiljanlegar þarfir, eins og
hljóð og fleira. Onnur umdeiid
ákvörðun Nintendo-manna var að
hafa leikina í hylkjum en ekki á disk-
um, sem þýðir að þeir verða ævin-
lega eitthvað dýrari, því mun dýrara
er að framleiða hylkin en diskana. Á
móti kemur að hylkin þola meira