Morgunblaðið - 28.11.1998, Qupperneq 47

MORGUNBLAÐIÐ
LAUGARDAGUR 28. NÓVEMBER 1998 C 47 'f

me
^ „Listaverkin hans Andra -
það er engin spuming,"
íMfl, svaraði Kristín G. Andrés-
* dóttir, skólastjóri Vestur-
bæjarskóla, án þess að hika er við
inntum hana eftir því hvaða jóla-
skraut henni þætti nú vænst um. Eitt
andartak héldum við að þessi Andri
væri einhver víðfrægur listamaður en
þegar hún lagði „“listsköpun" hans á
borðið fyrir framan okkur ákváðum
við í huganum að hann hlyti að vera
tveggja ára og trúlega barnabam
hennar. Við nánari eftirgrennslan
kom hins vegar í Ijós að Andri er 35
ára og tveir metrar á hæð.
Fléttaðir jólapokar og
íslenski fáninn
„Ég segi henni á hverju ári að
henni sé alveg óhætt að sleppa því
að hengja þessar „límklessur" á
tréð - hún sé fyrir löngu búin að
byggja upp og efla sjálfstraust
mitt,“ sagði Andri og hló þegar
hann horfði á Ijósum prýtt jólatréð í
stofu foreldra sinna.
„Það geri ég aldrei," svaraði
Kristín að bragði, „það eru allt of
margar Ijúfar minningar tengdar
þessum listaverkum."
Og víst vekur jólatré þeirra hjóna,
Kristínar og Gunnars Árnasonar,
lektors við KHÍ, minningar. Það
virðist hafa staðið af sér allar tísku-
stefnur og -strauma og minnir mest
á jólakort frá fyrri hluta aldarinnar.
-En endurspeglar tréð íhalds-
semi húsráðenda?
„Ég hef nú oftar verið sökuð um
að vera of framúrstefnuleg en
íhaldssöm," svaraði Kristín og brosti
þegar við bárum þetta upp á hana.
„Og yfirleitt er ég afar sveigjanleg.
En þegar jólatréð er annars vegar
verð ég með öllu óhagganleg. Til að
mynda gæti ég ekki hugsað mér að
hafa rauð eða græn Ijós á trénu.
Seríumar eiga að vera eins og kerti
og Ijósin hvít,“ sagði hún, rétt eins
og það hlytu allir að sjá.
„Nú, svo verða auðvitað að vera
fléttaðir jólapokar á trénu fylltir
með sælgæti og lengjur með ís-
lenska fánanum," bætti hún við
eins og það væri bara eitt af lög-
málum lífsins.
Tveggja metra jólatré
Nú hefur því stundum verið
haldið fram að til að geta leyft sér
að vera framúrstefnulegur á einu
sviði þurfi menn að þekkja og
halda fast í hefðir á öðrum sviðum.
„Ég held að það sé töluvert til í
þessu," svaraði Kristín eftir andar-
taks umhugsun. „Þetta er í það
minnsta það sem við reynum að
gera í skólastarfinu í Vesturbæjar-
skóla. Við leggjum ríka áherslu á
að ýta undir sköpunargleði og
frumlega hugsun en höldum fast í
gamlar hefðir á mörgum öðrum
sviðum. Til að mynda eru allar
skólastofurnar skreyttar með
músastigum í desember og öll
börn fá epli á jólaballinu. Sá siður á
sér ríka hefð í skólasögu landsins."
- Eiga jólasiðir Kristínar þá rætur
að rekja til bernskuheimilis hennar?
„Já, að mjög miklu leyti. Jólatréð
er ekki ósvipað - nema hvað ég
ólst upp við lifandi Ijós á trénu.
Hins vegar héldum við Gunnar
okkar jól í Danmörku fyrstu sjö árin
og þar byggðum við ofan á þann
grunn sem við höfðum að heiman.
Við borðum til dæmis alltaf önd á
aðfangadagskvöld og eftir að
Andri fæddist fórum við alltaf út í
skóg og völdum okkur tré sem var
jafnhátt honum. Þetta var heilmikil
seremónía," rifjaði hún upp. Okkur
varð sem snöggvast litið á þennan
tveggja metra mann og mæðginin
fóru að hlæja. „Þau hættu þessu
þegar ég komst á unglingsárin,"
útskýrði Andri, „annars hefðu þau
trúlega lent í talsverðu basli með
að koma því heim.“
Að bera virðingu fyrir
verkum barna
er það ekki eina ástæðan fyrir því
hversu vel hún hefur varðveitt allt
föndrið hans og teikningar. „Mér
finnst afskaplega áríðandi að for-
eldrar beri virðingu fyrir verkum
barna sinna,“ útskýrði hún. „Og
auðvitað hefur það áhrif á sjálfs-
traust barna og sjálfsímynd hvern-
ig farið er með hluti sem þau hafa
búið til, eytt tíma og hugsun í.
Þess vegna held ég að það skipti
engu máli hversu mörg börn ég
hefði eignast. Ég hugsa að ég
hefði sýnt þeim og þeirra verkum
alveg sömu virðinguna. Það hefði
bara verið svolítið meira skraut í
stofunni hjá mér, fleiri illa klipptir
og rangeygir
jólasveinar,“
bætti hún bros-
andi við.
- En hafa
einhverjir aðrir
„listamenn“
orðið þess
heiðurs aðnjót-
andi að fá
pláss fyrir verk
sín á jólatrénu?
„Ekki enn-
þá,“ svaraði
Kristín, „en ég
á nú von á að
það breytist.
Ég á nefnilega
tvær litlar
ömmustelpur
svo trúlega
bætist nú eitt-
hvað á tréð fyrr
en varir.“
skókstjórí vesturbœjarskóh
vo

LISTAVERKIN hans Andra eru enn í mestu
uppáhaldi hjá Kristínu.
Fita í fötum
Þú varst að steikja laufabrauðið
og varst svo óheppin(n) að fá fitu í
fötin þín. Hvað getur þú gert?
Svar: Þá er gott að eiga hreinsað
bensín í hreinsiefnaskápnum en
það reynist vel á ýmsa fitubletti,
best er að hreinsa blettinn strax.
Vætið hreinan bómullarklút eða
bómullarhnoðra með hreinsuðu
bensíni og nuddið blettinn varlega
og farið að lokum yfir með vatni,
látið þoma (bensínið gufar upp). Ef
ekki er til hreinsað bensín er best
að nota góðan uppþvottalög (ekki
mjög litsterkan) eða sólskinssápu.
Fyrst þarf að væta blettinn örlítið
með eins heitu vatni og flíkin þolir,
síðan að setja vel af uppþvottalegi
og hylja blettinn með plasti svo
hann haldist rakur. Uppþvottalög-
urinn er látinn liggja í 4-6 klst. eða
jafnvel yfir nótt. Að því búnu er flík-
in þvegin eins og venjulega.
/®/agjöf
% "
S'VtjyýQÍjLr, bcíhfsokccr,^ö-hukjór^öxgiukjór,
jtírjnjsnr, kxlctcijcikkcLr, ÍHKxtjur,
skjótcibcijokjcir,jjÖHgyutcijir,jtÖKjutnijHr, kxjnr,
vctttiK^ar, skicJalHHjCUÍHr o.utjt.
wJL
fr
8
xr
it
m
jóle
(Gj MaJkprt
_ tAJ O.A IfLl Ol4- tJ IAA . Á 14 114/1
Mtesdfyrirkect unc áicúutuuj
mm

íws
nnMH vmsntmnm
lafuma 4 SUNWAY Æöffler
Ot/FPO(WPAWT§
• PHOBNIX
GARMONT
r>
r.
iTATSk

... TREZETA
i O * • o l n a i | GÖNGUSKÓR
rllA
; toppurúm/ ú óttvúst
n
GOÐ
TILBOjP
FYRIR JOLIN
& & Æ
Skeifan 6 - Reykjavik - Sími 533 4450
0
gCAUMPA
PÓST-
SENDUM
SAMDÆGURS
SEGLAGERÐIN
ÆGIR
Eyjaslóð 7 Reykjavík sími 511 2200

Tvær STÓRgóðar í útivist
Andri Þór Gunnarsson er eina
barn Kristínar en að hennar sögn
*