Morgunblaðið - 28.11.1998, Síða 48

48 C LAUGARDAGUR 28. NÓVEMBER 1998
MORGUNBLAÐIÐ
Ætlunin var að spjalla að-
eins um hangikjöt og hrein-
gerningar; pakka og piparkök
ur - en Inger Anna Aikman
w komst fljótlega að því að jóla-
undirbúningurinn er eitt-
hvað allt annað og meira hjá
þeim Kristínu Óskarsdótt-
ur og eiginmanni henn-
ar, Erni Árnasyni leikara.
wmá
Ww
Aðventan er hellt ævintýri
og þegar jólasveinarnir
fara að tínast ( bæinn
færist nú heldur betur fjör í leikinn
í húsinu við Bröndukvísl.
Mf Klárum kökurnar fyrir jól
„Við byrjum voða snemma,"
sagði Kristín þegar við báðum
hana um að lýsa undirbúningi jól-
anna á þeirra heimili. „Við erum
komin með fiðring strax í byrjun
nóvember,“ játaði hún, „en reyn-
um að hemja okkur fram að mán-
aðamótum. En þá verður líka allt
vitlaust,“ bætti hún við og brosti.
„Við skreytum allt nema jólatréð
fyrsta des. - svo það eru jól hjá
okkur í heilan mánuð. Það má eig-
m inlega segja að við skiptum alveg
um ham; pökkum niður öllum
hversdags skrautmunum og setj-
um upp jólasveina, engla og alls
konar skreytingar. Hinsvegar
stöndum við ekki í neinum stór-
hreingerningum í desember og
bökum engar tuttugu „sortir“,“
upplýsti hún. „Ég baka örfáar sort-
ir en svolítið mikið af hverri teg-
und. Til að mynda baka ég „sör-
urnar“ svona þrisvar sinnum á að-
ventunni því þær eru í sérstöku
uppáhaldi hér.“ Er það ekki hræði-
lega flókið? spyrjum við, sem höf-
um alltaf staðið í þeirri trú að
þessar gómsætu kökur væru jafn
erfiðar og konan sem þær eru
•» kenndar við; leikkonan Sara Bern-
hard. „Nei, elskan mín,“ sagði hún
Óskar Örn, Erna Ósk og Sólrún María með pabba sínum Erni Árnasyni
leikara með meiru.
EF þau bara vissu,
í hughreystingartón, „galdurinn
felst í því að baka botnana fyrst,
geyma þá í ísskáp yfir nótt - og
búa svo til kremið og marensinn
daginn eftir. Maður þarf að vera
svolítið handfljótur en að öðru leyti
er þetta ekkert mál,“ fullyrti hún og
fékk okkur til að heita því í hugan-
um að ráðast í sörurnar á næstu
dögum. En leyfir hún fólki að
borða kökurnar fyrir jól? „Leyfi?“
hváði Kristín, „það er regla hér á
heimilinu að allar smákökur verða
að vera búnar á aðfangadag. Þær
eru hluti af stemmningunni á að-
ventunni en það hefur enginn lyst
á þeim á jóladag.“
Skyr upp um alla veggi
Því hefur stundum verið haldið
fram að bestu foreldrarnir séu þeir
sem náð hafa að varðveita barnið í
sjálfum sér og geta því hrifist með
börnum sínum þegar þau upp-
götva ástina, listina og það ævin-
týri sem lífið er. Þau Örn og Kristín
gera gott þetur en það; þau taka
mjög virkan þátt ( upplifun barn-
anna á jólunum; sviðsetja heilu
sýningarnar til að gefa sögunum líf.
„Við getum varla beðið eftir að
jólasveinarnir komi til byggða,“
sagði Kristín í trúnaðartón. Nú?
sögðum við, bara af því okkur datt
ekkert gáfulegra í hug. „Ég er
meira að segja búin að kaupa ódýr
kerti sem má skemma," bætti hún
þá við. Skemma? endurtókum við,
eitt spurningamerki í framan. Til
allrar hamingju tók Kristín eftir
þessum sérkennilega svip og hélt
áfram til útskýringar: „Við sviðsetj-
um alltaf jólasveina-umganginn."
Við vorum litlu nær. „Jú, sjáðu til,
þegar Kertasníkir kemur þá sitjum
við Örn kvöldið áður og nögum og
bítum í öll kerti á heimilinu og
dreifum þeim svo um alla stofuna.
Síðan koma krakkarnir fram morg-
uninn eftir og þá eru ummerkin á
sínum stað; borðleggjandi sönnun
þess að jólasveinarnir eru til,“
sagði hún. Éftir andartaks um-
hugsun hertum við upp hugann og
spurðum: „Hvað gerið þið þegar
Skyrgámur er væntanlegur? „Þá
slettum við skyri upp um alla veggi
í eldhúsinu og auðvitað á borðið
og stólana" svaraði hún, eins og
ekkert væri eðlilegra. Og Bjúgna-
krækir? spurðum við ofur varlega.
„Þá eru hálfétin bjúgu um allt hús,“
svaraði hún og hellti meira kaffi (
bollann okkar. „Auðvitað," sögðum
við ... en fengum síðan óstöðv-
andi hláturskast.
Hékk hálfur út
um gluggann
„Örn er náttúrlega leikari," sagði
Kristín þegar við spurðum hana
MáH JlVáÓ éá
VAR HISSA
Oskar Örn er fimmt-
án ára og dyggur
aðstoðarmaður for-
eldra sinna þegar
kemur að því að sviðsetja
heimsóknir jólasveinanna.
En það eru ekkert ofboðs-
lega mörg ár síðan hann var
hinumegin við borðið og
vissi ekkert á hverju hann
ætti von þegar hann vaknaði
á morgnana. „Það er náttúr-
lega það fyndna við þetta,“
sagði hann þegar við spurð-
um hann hvemig honum
þætti að sjá þetta ævintýri
frá hinni hliðinni. „Ég man
eftir þessu öllu saman; hvað
ég var hissa á skyrinu og
sporunum og öllu því sem
fylgdi. Og nú sé ég systur
mínar algjörlega gapandi af
undrun yfir sömu atriðunum.
Þetta er rosalega skemmti-
legt,“ fullyrti hann og það
hvarflar ekki að okkur að
draga það í efa. En hvernig
varð honum við þegar hann
uppgötvaði að það voru
pabbi hans og mamma sem
sátu og nöguðu kerti kvöldið
áður en Kertasníkir kíkti í
heimsókn. „Það gerðist
mjög hægt,“ svaraði hann,
„fyrst vöknuðu ákveðnar
grunsemdir þegar ég fann
miðana til jólasveinsins uppi
í skáp og svo smám saman
„fattaði" ég hvað var í gangi.
Mér fannst þetta bara fyndið
og skemmtilegt, held ég,“
sagði hann.
Mun Óskar Örn halda f
þessa hefð; sviðsetja þessi
leikrit upp á nýtt þegar
hann eignast börn? „Já,
ætli það ekki,“ svaraði
hann, „þetta er hluti af
stemmningunni." Ætlar
hann kannski að ganga enn
lengra og feta í fótspor föð-
ur síns og afa; gerast at-
vinnuleikari? „Kannski,"
svaraði hann, „annars er ég
svolítið á báðum áttum enn
þá.“ Svo smink-kassi og
búningar eru ekki á óska-
listanum fyrir þessi jól?
„Nei,“ svaraði Óskar Örn og
hló, „efst á óskalistanum er
eitthvað sem tengist tölvum
eða veiði.“ Við erum nokk-
uð viss um að Bjúgnakrækir
les Morgunblaðið ...
Aðventan heima hjá henni
Ernu Ósk er engu lík og
fjölskyldan veit aldrei á
hverju hún á von þegar
hún vaknar á morgnana. En eitt
er þó nokkuð víst; það kemur á
óvart og er yfirleitt ofboðslega
fyndið. Enda er Erna löngu farin
að hlakka til jólanna. „Ég hlakka
til að skreyta með fjölskyldunni,
spila og svo auðvitað að taka upp
pakkana," sagði hún þegar jólin
bárust í tal. En er Erna Osk búin
að útbúa óskalista? „Já,“ svaraði
hún á innsoginu. „Ég er meira að
segja búin að láta mömmu fá
hann,“ bætti hún við. Mömmu
þína? hváðum við. En á maður
ekki að láta jólasveininn fá óska-
listann? „Iss, það þýðir ekki
neitt,“ fullyrti hún og það fór ekki
á milli mála að þessi stelpa talaði
af reynslu. „í fyrra skrifaði ég
Kertasníki bréf og bað hann um
að gefa mér tölvuúr í skóinn en
svo gaf hann mér bara eitthvað
allt annað,“ sagði hún hneyksluð.
Við reyndum að klóra í bakkann
fyrir Kertasníki og spurðum hana
hvort hann hefði nokkuð fengið
bréfið í tæka tíð. „Ég skildi það
eftir í skónum og hann tók það,“
svaraði hún og sló þar með öll
varnarvopn úr höndum okkar. „En
ég er ekki viss um að þeir kunni
að lesa. Ég veit ekki alveg hvort
það er nokkur jólasveinaskóli
uppi í fjöllunum," bætti hún við.
Við ypptum bara öxlum.
En svona að öðru leyti þá kann
Erna bara nokkuð vel við Kerta-
sníki. „Hann nagar öll kertin
hennar mömmu,“ upplýsti hún,
„og einu sinni var ég búin að
setja sex kerti í skóinn minn
handa honum og svo skrapp ég
aðeins frá ... bara í nokkrar sek-
úndur og þá var hann búinn að
taka þau öll. En hann er samt
ekki eins rosalegur og Skyrgám-
ur,“ sagði hún og lyfti augabrún-
um. „Hann er svakalegur sóði.
Hann subbar allt út í eidhúsinu;
skvettir skyri á borðið, gólfið,
veggina, ísskápinn og bara út um
allt. Svo verður aumingja
mamma að þrífa þetta allt,“
sagði hún og hnussaði af
hneykslan. Verður mamma þín
ekkert reið þegar hann er búinn
að leggja eldhúsið í rúst? spurð-
um við og þóttumst furðu lostin.
„Hún verður svolítið pirruð,“ upp-
lýsti hún, „en það þýðir ekki
neitt. Hann er bara svona mikill
sóði.“
Eftir svolitlar umræður um
Pottasleiki og Bjúgnakræki barst
talið að píaníóleik og jólapökkum.
„Ég er að læra jólalögin núna,“
sagði Erna. „Bjart er yfir Bet-
lehem, Nú er Gunna á nýju skón-
um og svoleiðis lög.“ - Svo þú vilt
bara fá nýjar nótur í jólagjöf?
stungum við upp á. „Neeii,“ svar-
aði hún og átti bágt með að dylja
hversu fáránleg henni fannst þessi
hugmynd. En Barbie? Erna Ósk
leit til himins eins og hún væri sko
löngu, löngu vaxin upp úr því.
„Mig langar mest í sjónvarp,“ við-
urkenndi hún svo, „eða pússluspil
með mörgum, smáum pússlum -
eða gerviblóm - eða styttur af litl-
um, sætum dýrum, til dæmis,“
bætti hún við. „í fyrra fékk ég einu
sinni Polly Pocket-hús í skóinn,“
sagði hún svo upp úr þurru og
það var greinilegt að sá jólasveinn
sem það gaf hafði aldeilis slegið í
gegn hjá þessari stelpu. „Það var
æðislegt,11 sagði Ema Ósk og fyrir
hennar hönd sendum við þakkir
upp í fjöllin til þessara ólæsu
sveina, sem stundum hitta þó
naglann á höfuðið.