Fréttir frá Íslandi - 01.01.1884, Síða 13

TÍÐARFAR.
15
þaut nú grasið upp, og mátti telja hið bezta grasár nyrðra, og
í betra meðallagi syðra. I sláttarbyrjunina var ein vika pur
sunnanlands, og náðust þar pví víða eitt og tvö kýrfóðr pur
af töðum manna; enn pegar slepti miðjum júlímánuði, pá kom
fram pessi geysilegi mismunr, sem stundum er á veðrlagi á ekki
stærra hólma enn Island er. Norðanlands var tíð perrisæl
fram um réttir; sömuleiðis vestra og eystra. Mestalt vestrland frá
Hvítá í Borgariirði og norðr til Horns, alt norðrland og austr-
land suðr undir Lónsheiði mátti telja að nyti ágætasta sumars;
bæði var grasvöxtrinn víðast ágætr, að minsta kosti á túnum,
enn sumstaðar lakari á engjum, og svo var nýtingin eftir pví
góð. |>að var eðlilega eins og vant er heldr lakara á útkjálk-
um, t. d. Hornströndum, enn pó var pað alt með betra móti,
pví að hafís enginn varð landfastr petta vor; kom hann enginn
annar enn að litlir lausajakar sáust á flækingi undan Horni.
Heyjaföng manna nyrðra voru pví bæði mikil og góð og fyrn-
ingar allmiklar til undan vetrinum, enda heyrðist helzt sú um-
kvörtun paðan að norðan, að pað fengist hvergi keypt kind,
pví að par er nú víða fjárfátt síðan grasleysissumarið 1882.
Enn á hinum suðlægari kjálka landsins var svo dæmafátt vætu-
sumar, að elztu menn pykjast ekki muna annað eins, nema ef
til vili sumarið 1819. Erá pví seint í júlí og til höfuðdags var
sífeld rigning af suðri eða landsuðri; með liöfuðdegi létti dá-
lítið upp, enn pó aldrei svo, að neinn dagr væri til enda pur.
|>ó var perriflæsa með skúrum á milli í 4 daga, og náðu pá
margir heyjum sínum inn hröktum og hálfpurrum í uppsveit-
um: Hreppum, Landi, Kangárvöllum og Eljótshlíð, par sem
þurlent var. Enn í mestu votlendissveitunum syðra, Landeyj-
um, Flóa og ölfusi, varð að hætta slætti á miðju sumri vegna
vatnsaga; störin stóð í kafi og yddi að eins á toppana, og sæti
voru víða í svo djúpu vatni, að að eins sá ofan á pau. ÍLand-
eyjum og pykkvahæ og beggja megin við ölfusá varð vatns-
flóðið svo mikið, að sætið synti hundruðum saman eins og
skipafloti fram í sjó, svo að ekkert var eptir af. Yoru stórar
brimrastir meðfram öllum söndum af sjórekuu heyi. |>eg-
ar spiltist eftir höfuðdaginn, keyrðu rigningarnar um pver-
bak; var pá líkast sem aldrei hefði komið skúr úr lofti; gekk
á pví til gangna, enn undir réttirnar fór pó að birta upp part