Fréttir frá Íslandi - 01.01.1884, Blaðsíða 28

30
HEILSUFAR, SLYSFARIR OG LÁT HELDRA FÓLKS.
Jónsson og Jón Ólafsson ritstjórar í Reykjavík gengust þegar
fyrir samskotum handa þessum munaðarleysingjum; samsöngr
var haldinn í dómkirkjunni í Reykjavík, og fekst fyrir hann
um 200 kr., og ágóði af fyrirlestri einum þar varð alt að 10o
kr.; svo gáfu og ýmsir, bæði utan Reykjavíkr og í Reykjavík.
Samskotin munu hafa numið als hátt á annað þúsund krónum.
— Seint 1 janúar urðu tveir menn úti á Mýrum. — Stúlka
varð úti í þingvallasveit 4. febrúar. — Bátr fórst í Gróttu á
Seltjarnarnesi 21. dag marzmánaðar, með 7 mönnum, og 25
s. m. fórst einn maðr á báti frá Rauðará við Reykjavík úr
hrognkelsanetum. — 16. apríl barst skipi á í lendingu undir
Eyjafjöllum, og druknuðu af því tveir menn. — 26. marz
kramdist maðr til bana undir hlið á hákarlaskipi á Flateyri
vestra. — 7. maí fórst bátr í Bolungarvík; druknuðu af því 4
menn, enn 2 yarð bjargað. — í júní fórust 3 menn af báti
við ísafjarðardjúp, og í júlímánuði fórst maðr á Akranesi, Sam-
son Magnússon verzlunarmaðr, þannig, að hann druknaði í sjó-
baði, enn var ekki syndr. — 26. júlí fórst bátr á skemtisigl-
ingu í Reykjavík; voru á honum Sigurðr skólakennari Sig-
urðsson, L. Larsen verzlunarstjóri og unglingsmaðr frá Sölfhól.
J>eir höfðu siglt inn í Elliðaár, og voru komnir miðja vegu
milli Yiðeyjar og Reykjavíkr, þegar síðast sást. Að báðum
þessum mönnum var mannskaði mikill. Sigurör Siguröarsun
var fæddr 11. nóv. 1849; var hann bóndason af Mýrum vestra.
Hann lærði undir skóla hjá síra Sveini Níelssyni á Staðarstað,
og kom í Reykjavíkrskóla 1866; útskrifaðist hann þaðan 1872.
Yar hann síðan 2 ár heimiliskennari hjá Riis kaupmanni á
ísafirði, þar til hann fór til háskólans 1874, og lagði stund á
málfræði; tók hann embættispróf í henni 1879, með lofseink-
unn, og var þá um haustið settr kennari við lærða skólann í
Rvík. Arið eftir var honum veitt kennaraembættið, og þá um
leið fekk hann styrk af landsfé til þess að sigla til Frakldands
og fullkomna sig í franskri tungu. Sigurðr var gáfumaðr góðr,
og ástundunarsamr, enn einkanlega var hann mesti tungumála-
maðr. Hann var einkarvel látinn af lærisveinum sínum og
öllum þeim, sem til hans þektu. Lík hans fanst löngu síðar