Eimreiðin


Eimreiðin - 01.01.1897, Blaðsíða 13

Eimreiðin - 01.01.1897, Blaðsíða 13
13 ast betur á þessa lögfræðingapólitík, sem í eðli sínu er ekkert annað en sú pólitik, sem Danir kölluðu nationalHberalisme (=þjóð- frelsispólitík), endurplöntuð í islenzkum jarðvegi. En sú pólitík, álíta menn að hafi gert Danmörku mestan skaða á þessari öld. Það vóru líka einmitt lögfræðingarnir, sem vóru forvígismenn hennar, og þar var beitt alveg sömu aðferðinni og hjá oss. Þjóðin var gerð að goði og sett upp á háan stalla, og svo var heimtað, að allir fjellu fram og tilbæðu goðið, og færðu því fórnir, —¦ eink- um fórnir —, svo að frelsið og árgæzkan ykist í landinu. Og þeir, sem mögluðu og vildu ekki blóta, vóru brennimerktir sem land- ráðamenn og föðurlandssvikarar og lýstir sekir um goðgá, óalandi og óferjandi. Það stóðust menn ekki og tóku sem óðast að fórna. En svo þegar farið var að gá að, hvað hefði orðið af öllum fórn- unum, þá kom það upp úr kafinu, að það haíði farið með þær alveg eins og í gamla daga. Það vóru ekki goðin, sem nutu fórn- anna, heldur prestar þeirra. Eins reyndist það hjer, að það var ekki þjóðin, sem naut fórnanna, heldur frelsispostular hennar. En frelsið og árgæzkan, sem þeir höfðu lofað, kom ekki, nema í þeirri mynd, að landið týndi stjórnarskrá sinni og sjálfsforræði í hendur fáeinna embættismanna og auðmanna og missti mikinn hluta af landinu fyrir handvömm í óvina hendur. En þjóðfrelsispostul- arnir sátu að blótveizlu og vóru fullir og feitir. Þá opnuðust augun á alþýðunni. — En það var um seinan. 16-/n- '96- E i ð u r. 1. Konan í Hamravík var alltaf að líta út við og við seinni hluta dagsins; hann hafði verið svo hvass og ískyggilegur seinni part- inn; það var ekki álitlegt að vita af sínum úti á sjó, þegar hann stóð eins og í dag. Það var svo sem alkunnugt, að þegar hann hlóð skýjunum svona saman í blásvarta kólgu yfir Lamárbotnana, og stóð svo franryfir Hrútafellið og Suðurásana, þá var ógaman að vera á sjó inn með ströndinni. Hann var þá vanur að reka þá feigðarbylji
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80

x

Eimreiðin

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.