Dagblaðið Vísir - DV - 19.04.1997, Side 11

X>V LAUGARDAGUR 19. APRÍL 1997
11
Það gerðist eitthvað í veðrinu í
vikunni sem varð til þess að örg-
ustu fýlupúkar hýrnuðu skyndi-
lega, í fomri merkingu þess orðs.
Til okkar streymdi milt og rakt
loft sunnan úr höfum. Þar sem
verið hafði klaki eða snjóruðning-
ur á gangstétt sást aðeins vatns-
pollur. Vorið kom í vikunni.
Laukar í görðum skutu upp koll-
inum og farfuglar notuðu hag-
stæða vindátt til heimferðar.
Götusóparar fóru á stjá og hreins-
uðu burt veturinn.
Náttúra í menn og dýr
Allar árstíðir hafa eitthvað til
síns ágætis en fáar jafnast þó á
við vorið þegar öll náttúran lifnar
við og sú náttúra færist yfir í
menn og dýr. Hefðbundnir vor-
boðar eru farfuglarnir og fer þar
fremst í flokki lóan. Borgarbörn
heyra þó ýmis önnur vorhljóð og í
mínum eyrum eru vorboðamir
einnig fljúgandi. Suð í smáflugvél-
um sem æfa flugtök og lendingar
eru augljósir vorboðar og enginn
vafi er á þvi að vorið er komið
þegar fyrst sést til og heyrist í
áburðarflugvélinni, rúmlega
fimmtugum höfðingja, DC-3 flug-
vélinni Páli Sveinssyni. Hljóðið í
þristinum er þungt og traustvekj-
andi þar sem hann svífur vængja-
mikill inn á öræfin. Hann fer
hægar yfir en nútímaflugvélar en
er virðulegur svo sem öldungi
ber.
Fas mörlandans breytist ótrú-
lega þegar veðrið skánar. Bömin
hætta sjónvarpsglápi og mynd-
bandastöru og þyrpast út í vor-
leiki. Fótboltar fá að finna fyrir
því og rólur jafnt og vegasölt
ganga hratt. Það er að verða bjart
á kvöldin og erfitt að ná ungvið-
inu inn þegar kemur að hátta-
tíma. Hormónarnir lifna við í föl-
um unglingum. Þeir taka sér tak,
kreista bólur og bregða sér út til
þess að hitta jafnaldra með
vorfiðring.
Jafnvel frípunktakerfið
jákvætt
Með vorkomunni verður meira
að segja breyting á þjóðarsál-
arþáttum útvarpsstöðvanna. Það
stendur ekki alveg eins illa á hjá
meinhomum og atvinnunöldrur-
um þjóðarinnar, fólki sem
endranær sér fátt gleðilegt i til-
verunni. Lífið verður bærilegt hjá
þessu fólki, jafnvel svo að það sér
skyndilega jákvæðar hliðar á
sjálfu frípunktakerfinu sem nokk-
ur stórfyrirtæki komu á laggimar
síðla vetrar.
Veturinn sat greinilega enn í
fólki þegar frípunktakerfið var
kynnt. Fáar nýjungar hafa farið
verr í þjóðarsálina en punktakerfi
þetta. Markaðsstjórar kerfisins
voru ekki öfundsverðir. Punkta-
kerfið virtist vera eitthvað það
versta sem komið hafði fyrir og
yfir þessa þjóð ef frá em taldar
hörmungar af völdum eldgosa og
jökulhlaupa. Það var tæpast að
fjárfellir að vori og erfiðustu haf-
ísár stæðust samanburð við þessi
ósköp. Fyrirtækin sem að stóðu
voru þó ekki að gera neitt annað
en það sem öll fyrirtæki eru að
gera: laða til sín viðskiptavini.
Það er nefnilega margsannað að
fátt selur eins vel og utanlands-
ferð í kaupbæti með vörunni.
Með heilt samfálag á
herðunum
Talnaglöggir menn fundu það
út að venjulegir viðskiptavinir
punktafyrirtækjanna kæmust í
utanlandsferðina langþráðu eftir
11 til 16 ár og þá aðeins einn úr
hverri fjölskyldu eða annað hjóna.
Slíkt væri auðvitað ekki fjöl-
skylduvænt og reyndi á stoðir
hjónabandsins. í þjóðarsálum út-
varpsstöðvanna höfðu menn því
áhyggjur af homsteinum samfé-
lagsins og allt var það punktafyr-
irtækjunum að kenna. Örvænt-
Laugardagspistill
Jónas Haraldsson
fréttastjórí
ingin var slík að það fréttist af
forstjóra eins punktafyrirtækisins
sem þurfti að ná í mann símleiðis.
Um leið og forstjórinn kynnti sig
bað hann viðmælanda sinn náðar-
samlegast að skella ekki á sig og
fengi hann að launum tíu punkta
ef hann héldi út samtalið. Svona
geta sómakærir menn fengið heilt
samfélag á herðamar fyrir það
eitt að vilja koma vöru sinni á
framfæri.
Strandferð frestað
Sem betur fer leynist alltaf ljós
í myrkrinu, jákvætt fólk sem lítur
aðeins á björtu hliðarnar. Minn
betri helmingur hafði orð á því
skömmu eftir áramótin að gaman
væri að skreppa í vor til Spánar
og ná sér í svolitla brúnku og
slökun í suðrænni vorsól. Ég sá á
þessu efnahagslega vankanta þar
sem heimilispeningarnir væru
um hríð bundnir í öðru, svolitlu
gæluverkefni húsbóndans. Fagrar
strandmyndir frá Spáni vora því
settar til hliðar þegar konan sætt-
ist á það að fresta sólarferðinni.
Hún sá að vísu fyrir sér að sá
ferðafrestur gæti staðið nokkuð
lengi færi svo að spamaður heim-
ilisins færi i nefnt verkefni eigin-
mannsins. Þar sem konunni
finnst fátt skemmtilegra en
bregða sér út yfir pollinn hafði
hún af þessu nokkrar áhyggjur
þótt hún tæki stöðu mála með
jafnaðargeði.
Kraftaverk
punktakerfisins
En þetta var áður en punkta-
kerfið kom til sögunnar. Það
breytti öllu hjá okkur þótt þjóöar-
sálin færi hamfórum gegn því. í
gæluverkefni mínu fólust nefni-
lega kaup á ýmsu góssi sem fékkst
í einu punktafyrirtækjanna. Um
leið og ég eyddi sparnaði fjöl-
skyldunnar safnaði ég punktum.
Um hríð fékk ég tvöfalda punkta í
fyrirtækinu og sá utanlandsferð-
ina nálgast óðfluga. Konan tók
gleði sína á ný. Skítt með Spánar-
ferðina. París var í augsýn. Hvað
er svo sem fengið með því að
spranga um eða liggja i sandi á
móti því að reka með menningar-
straumum Parísarborgar, fara í
söfn og tuma, eta, drekka og vera
glaður? Konan varð eins og hún
átti að sér. Hún sá ekki lengur
vankanta á gæluverkefni eigin-
mannsins og eyðslusemi. Punkta-
kerfið kom eins og himnasending.
Jákvæður punktamað-
ur ou brosmild af-
greiúslustúlka
Vegna gæluverkefnisins fór ég
oft í punktabúðina. Afgreiöslu-
stúlkan var farin að þekkja mig
og fylgdist með því af áhuga er ég
rétti fram fríkortið. í sameiningu
töldum við ferðapunktana sem
bættust við. „Þetta er að hafast,"
sagði afgreiðslustúlkan og brosti
fallega. Hún var sennilega ekki
vön svona jákvæðum punkta-
manni. Fyrst hélt hún að ég ætl-
aði aðeins að safna punktum til
þess að geta boðið eiginkonunni
út að borða. Þegar ég lét engan
bilbug á mér finna sá afgreiðslu-
stúlkan að þessum manni var full
alvara. Hann ætlaði sér út á
punktinum.
Nokkru síðar vorum við hjóna-
kornin í matvöruverslun að
kvöldi til, aðeins að kaupa í mat-
inn en ekki að safna punktum.
Þar mættum við ungri konu sem
heilsaði mér með virktum. Ég tók
að sjálfsögðu undir kveðjuna og
brosti til stúlkunnar en kom
henni þó ekki alveg fyrir mig.
Konan mín spurði hver þetta
hefði verið og þá rann upp fyrir
mér ljós. Þarna var komin af-
greiðslustúlkan góða sem útveg-
aði mér alla punktana. Þar sem
stúlkan sú var ekki í sínu rétta
umhverfi áttaði ég mig ekki strax.
Þannig leiðir punktakerfið til já-
kvæðra mannlegra samskipta.
Punktar fyrir Eiffel?
Þrátt fyrir fjörug viðskipti mín
við stúlkuna í punktabúðinni er
Parísarferðin enn ekki í höfn.
Með lagi tekst mér þó að krækja í
ferðina. Það er þó borin von að ég
nái í ferð fyrir tvo. Þá er aðeins
um tvennt að velja. Annaðhvort
fer eiginkonan ein eða hún af góð-
mennsku sinni splæsir á mig með
sér í safna- og turnaferðina.
Kannski fáum við punkta fyrir
heimsókn í Eiffelturninn og við-
bót ef við kíkjum á Mónu Lísu í
Louvre, hver veit? Ætli það sé
ekki rétt að hringja í einhvem
punktaforstjórann og fá upplýs-
ingar um þetta og lofa, gegn 10
punktum, að skella ekki á?