Dagblaðið Vísir - DV - 14.12.2002, Blaðsíða 36

Dagblaðið Vísir - DV - 14.12.2002, Blaðsíða 36
36 H&laarblað LAUOAROAGUR 14. DESEMBER 2002 Það verður einhver að deyja Herjólfur er hættur að elska nefnist ný bók Siqtryqqs Maqnasonar. Hann talar um ástina, quð oq óhaminqjuna. „Herjólfur er hættur að elska er fyrst og fremst verk um ástina, hamingjuna og óhamingjuna," segir Sigtryggur Magnason skáld þegar hann er spuröur um efhi bók- ar sinnar, Herjólfur er hættur að elska. „Verkið er blanda af ljóði, leikriti og sögu. Upphaflega skrifaði ég þetta sem leikrit og það verður sett upp í Þjóðleikhúsinu eftir áramót. Það má hins vegar segja að rjóð- skáldið hafi dregið leikskáldið uppi." Af hverju skrifa menn leikrit í dag? Eru ekki tímar kvikmyndarinnar og skáldsög- unnar? „Því er haldið fram. Ég er hins vegar fyrst og fremst áhugamaður um leikhús. Ég held að ég hafi þá bakteríu frá ömmu sem átti leikskrár frá öllum þeim sýning- um sem hún hafði séð. Og þær voru ófáar. Ég vann líka á stóra sviði Þjóðleikhússins frá 1994-1997 og kynntist þar fólki og verk- um sem höfðu mikil áhrif á mig. Ég held að sjónarhorn sviðsmannsins hafi haft mikO áhrif á verkið sem kemur nú út á bók. Ég fann hvernig sumar setningar urðu áleitnari eftir því sem ég heyrði þær oftar og þeirri klifun reyni ég að beita í Herjólfur er hættur að elska." Hverjir heldurðu að séu helstu áhrifa- valdar þínir? „Það er flókið að greina það í sundur. Ljóðræna Dylans Thomas, abstrakt-orð- ræða Samuels Becketts og leikstjórnarstíll Rimasar Tuminas held ég að hljóti að hafa haft mikil áhrif á mig. Ég tel þó fullvíst að ef ekki væri fyrir vin minn, Andra Snæ Magnason, þá væri ég löngu hættur að skrifa. Hann hefur ver- ið mér dýrmætt bakland." Orðið er eilíft „Gagnrýni? Af hverju eru listamenn alltaf spurðir um gagnrýni? Það er svipað og að krefja lömb álits á starfi kjötiðnaðarmanna!" DV-mynd Hari Skúringakonan í verkinu segir: Til að ástin verði eilíf verður einhver að deyja á undan ástinni. „Já, þær eru góðar þessar skúringakonur. Það hefur reyndar vakið athygli mína hversu margir virðast hjartan- lega sammála þessum orðum hennar. Kannski er ástin sem slík mest spennandi á tveimur stigum: í byrjun ævintýrsins og svo undir lok þess. Það er oft spurt hvort ljóðið sé ekki í dauðateygjunum og álíka spurningar eru bornar upp varðandi leikhúsið. Trúin hefur líka verið sett á gjörgæslu. En það er eins með ljóðið og manninn að hann berst aldrei jafn hart fyrir lífi sínu og ann- arra og þegar dauðinn er sagður nálægur. Þess vegna liflr ást- in og ljóöið og leikhúsið og trúin og maðurinn. Því þegar maðurinn deyr er ástin sett í orð i minningargreinum. Orðið er eilíft og í gegnum það lifir maðurinn áfram." Þú ert nýr í iðu jólabókaflóðsins, hvernig likar þér það? „Það er hræðilegt. Þar til maður uppgötvar að þetta snýst ekki svo mikið um bókmenntir." Það hefur verið talað um öld afþreyingarinnar. „Æi já. Þess vegna gleðst ég í hvert sinn sem ég hitti mann- eskju sem gefur sig í að lesa það sem ég skrifa. Það gíeður mig ósegjanlega þegar fólk segir mér að það hafi lesið eitt- hvað eftir mig. Tími fólks verður æ dýrmætari og afþreying- in er beint í æð allan sólarhringinn ef því er að skipta. Það sem ég hef skrifað er ekki metsöluefni og ég sætti mig við það. Ég hef ekki skilgreindan markhóp þótt ég hafi sagt í ein- hverjum upplestri að markhópurinn væri óhamingjusamt fólk; það væri mjög stór og þakklátur hópur." Tengdó dæmir Hvað Fmnst þér um bókmenntagagnrýni? „Gagnrýni? Af hverju eru listamenn alltaf spurðir um gagnrýni? Það er svipað og að krefja lömb álits á starii kjöt- iðnaðarmanna! Gagnrýni er þegar best lætur bókmenntaumræður og um- ræða um bókmenntir er af hinu góða. Hins vegar er aðstaða höfundarins eríið. Að gefa út bók er ekki ósvipað því að ala af sér barn. Þegar barnið verður átján ára verður það sjálf- ráða eins og bókin verður þegar hún kemur úr prentsmiðju. Sumir líta á gagnrýni eins og einhvern stóradóm. Bók er hins vegar eins og manneskja. Við myndum hrökkva við ef tekið yrði upp nýtt kerfi í makaleit. Ef ungur maður sýndi ungri stúlku áhuga og hún segði: ég myndi vifja að mamma mín myndi kynriast þér fyrst. Ungi maðurinn setti sig í samband við móður stúlkunnar og þau færu saman í vikuferð til Kaup- mannahafnar. Þegar þau kæmu til baka væri móðirin með greinargerð um unga manninn. Kannski myndi hún segja að hann væri ör og ákafur, ekki skemmtilegur með víni og hefði undarlegar hugmyndir þegar kæmi að kynlífi. Kannski myndi hún segja: hann er yndislegur! En tæki dóttirin mark á því? Ég er ekki viss." Þægilegt fyrir viðkvæma Það er nokkuð fjölmennur hópur ungra höfunda að gefa út bækur í ár. „Já. Ég var mjög ánægður þegar einhver talaði um okkur sem nýja kynslóð þótt við séum að fást við mjög ólíka hluti og séum sjálfstæð í útfærslu þeirra. Ég hef alltaf horft öfund- araugum til módernistanna. Þessi hreyfmg átti sameiginlegt baráttumál þótt listamermirnir væru ólíkir innbyrðis. Það er þægOegt fyrir viðkvæma að finnast þeir tilheyra einhverjum hópi alveg eins og það er meiri von fyrir alkóhólistann í AA félagsskapnum en einn með sjálfum sér inni á klósetti á hefmili sínu." Landakotsspítali í stað Landakotskirkju Ert þú Herjólfur? Ertu hættur að elska? „Ef svo væri þá værir þú annaðhvort að skrifa minningar- grein eða taka viðtal við mig um undursamleika geðdeyfðar- lyfja." Er þér illa við geðdeyfðarlyf? „Nei, alls ekki. Þau geta eflaust bjargað mannslifum. Ég held bara að þau séu ekki lausn á vanda fjórðungs þjóðarinn- ar. Geðdeyfðarlyf eru eins konar staðdeyfing á vandamálum; flóttaleið undan sjálfum sér og umhverfi sínu. Og vandinn mun að endingu draga slíka flóttamenn uppi." Sálfræðingurinn í bókinni á ekki mörg svör þegar Herjólf- ur leitar til hans. „Nei, þvi miður. Heimsókn Herjólfs til sálfraeðings er þó tímanna tákn. Það er gott að fólk leiti til sálfræðinga. Áður leitaði fólk til guðs og hann var oftast upptekinn við drepsótt- ir og stríð og stóð ekki við tímapantanir. Heilbrigðiskerfið hefur tekið við af honum; Landakotsspítali í stað Landakots- kirkju. Guð er orðinn að geðheilbrigðissviði." Það er mikill dauði í þessari bók. „Já, líklega er það svo. En í dauðanum er líka mikil feg- urð: blómin blómstra áður en þau deyja. Mér hefur alltaf fundist haustið fegursti timi ársins. Þegar myrkrið og kuld- inn taka völdin er brýnt að hlúa að sálinni. Þá kemur bóka- flóðið að góðum notum." Textinn er rnín spennitreyja Hugsarðu mikið um dauðann? „Já." Af hverju? „Líklega af því hann er það eina sem er öruggt í þessu Lífi. En ég þrái hann ekki. Dauðinn er grimmur og ég kvíði komu hans. Grimmd dauðans er þó mest við þá sem eftir lifa. Og um það fjallar Herjólfur er hættur að elska." í fyrri Ijóðabók þinni, Ást á grimmum vetri, var líka mik- illdauði. Afhverju? „Kannski má segja að ég hafi mottó í skáldskap: það verð- ur einhver að deyja. Ég held ég hafi aldrei lokið verki þar sem enginn hefur dáið. Þessi frasi nær þó ekki út fyrir skrif- in. Textinn er mín spennitreyja." -PÁÁ
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.