Dagblaðið Vísir - DV - 14.12.2002, Blaðsíða 26

Dagblaðið Vísir - DV - 14.12.2002, Blaðsíða 26
Helgctrbloö JOV LAUGARDAGUR 14. DESEMBER 2002 Elín Hírst var ívikunni ráðin fréttastjóri fréttastofu Sjónvarpsins. Hún ræðir ívið- tali við Helqarblað DVum átján ára fjöl- miðlaferil, hlutlæga fréttamennsku, fræqðina oq Hallqerði lanqbrók. Utí tala um „Það er skrýtið að vera þekkt manneskja; að fara út íbúð oq allir vita hver maður er. Það venst oq verður hluti af lífinu. Éq veit ekki hvort það er eitthvað sem éq sækist eftir. Auðvitað eru allir hé- qómleqir þótt enqinn lifi á héqómanum ein- um saman." Af hverju leiddistu inn í fjólmiðla? „Ég byrjaði í viðskiptafræði og hagfræði en fann mig ekki í því námi. Ég var fyrst í viðskiptafræði við Háskóla íslands í eitt ár og fór síðan út til Óslóar þar sem ég lagði stund á þjóðhagfræði sem ég taldi að ætti betur við mig. Ég sá þó að ég var ekki alls kostar sátt við það nám og sótti um í bandarískum háskóla; það var eitthvað við fjölmiðlariámið sem heillaði mig, kannski skapandi hluti starfsins. Ég fékk inngöngu í University of Florida í Gainesville og sérhæfði mig í sj ónvarpsfréttamennsku." Þannig að fréttamennskan var ekki æskudraumur. „Alls ekki. Ég ætlaði alltaf að verða lögfræðingur eins og pabbi minn. En einhvern veginn æxlaðist það þannig að ég ákvað að fara í viðskiptafræði. Svo endaði ég hér." Þú gerðir heimildarmynd um Þjóðverja sem voru búséttir á ís- landi en voru, þegar Bretar hertóku ísland, fluttir á eyjuna Mön. „Afi minn og lífsreynsla hans var kveikjan aö þessari mynd. Hann er nú látinn. Hann kom hingað ungur maður í atvinnuleit árið 1930, settist hér að, giftist og eignaðist börn. í stríðinu voru allir Þjóðverjar á ís- landi handteknir í „öryggisskyni" þar sem talið var að þeir gætu stundað njósnir í þágu Þjóðverja. Þessi lífsreynsla setti mjög mark sitt á ömmu og afa. Það var oft minnst á þetta í fjölskyldunni en ég gerði mér sem barn aldrei grein fyrir því hvernig sagan var. Ég var því forvit- in að kynna mér það." Mér var sagt að þú ættir góðan þátt í því hvernig íslenskt stjórn- kerfi hefur opnast fyrir fjölmiðlum og almenningi. Heldurðu að barátta þín fyrir því tengist á einhvern hátt reynslu afa þíns? „Nei, alls ekki. Ég er ekki í neinni krossferð. Það verður allt að skoðast í sögulegu samhengi og þótt 'þessir atburðir hafi verið sárir fyrir fjölskyldu mína þá skil ég að sumu leyti þessar aðgerðir. Bretar fóru ekki illa með þessa menn, þeir bjuggu við góðar að- stæður á gömlum sumarleyfisstað fyrir Breta á eyj- unni Mön. En þótt umhverfið hafi verið þokkalegt voru þetta auðvitað fangabúðir." RÚV á vel við mig „Þegar ég kom heim byrjaði ég að vinna á DV þar sem voru ritstjórarnir Jónas Kristjánsson og Ellert B. Schram. Það var mjög lærdómsríkur tími. Raunin varð sú að þótt ég hefði háskólapróf kunni ég ósköp lítið. Ég fékk ágætis skólun á DV og góðan grunn. Árið 1986 sótti ég um starf fréttamanns á Bylgjunni og fékk það. Mig langaði í ljósvakann enda hafði ég sérhæft mig í náminu til þeirra starfa. Af Bylgjunni lá leiðin upp á Stöð 2." Þú varst fréttastjóri þar. „Já, í tvö og hálft ár, fram til 1996." Konur voru ekki áberandi í fjölmiðlum á þeim tíma og síst í stjórnunarstöðum. „Nei. Mér finnst margt hafa breyst á þeim átján árum sem ég hef starfað við fjölmiðla og hlutfall kvenna lagast til muna. Það er mjög til bóta þar sem við erum helmingur þjóðarinnar og fjölmiðlar eiga aö vera spegill samtímans." Mig minnir að þú hafir sagt þegar þú hættir á Stöð 2 að þú hefðir ekki passað inn í karlaklúbbinn. „Þau orð eru mér ekki ofarlega í minni og ég man ekki af hverju það komment var sprottið." Þannig að þaö hefur ekki rist djúpt. „Nei, ætli það." Þá byrjaðirðu aftur á DV. „Þegar ég hætti á Stöð 2 fór ég.að hugsa minn gang. Þá ákvað ég að gera heimildarmyndina um fangana á Mön. Þegar því verkefni var lokið bauðst mér frétta- stjórastarf á DV. Ég vann á DV í tæpt ár en langaði alltaf i sjónvarpið. Ég ákvað að láta slag standa og sótti um á fréttastofu Sjónvarps. Ég fékk starfið og var komin aftur í sjónvarp og nú sem almennur fréttamaður. Það er eitthvað við þessa stofriun sem á vel við mig. Samstarfsfólkið er frábært og ég hlakka til að mæta í vinnuna á hverjum degi. Og það er eitt- hvað sem má ekki taka sem sjálfsagðan hlut." Enginn lifir á hégómanum einum Hvað er svona heillandi við sjónvarpið? „Ég fann þegar ég vann á DV í seinna skiptið að ég hafði ekki þróað með mér þann hæfileika aö tjá mig með skrifuðum texta og ljósmyndum. Fréttamenn vinna öðruvísi en blaðamenn; fréttamennska er meiri myndsmíði. Mér fannst ég því ekki vera á réttri hillu. Ég taldi að ég fengi meiri útrás fyrir sköpunarþörf mína í sjónvarpi, auk þess sem ég hafði lagt mikið á mig til að þjálfa raddbeitingu og fannst ég ekki hafa tækifæri til að nýta þá þjálfun ef ég héldi ekki áfram í útvarpi eða sjónvarpi. Það reyndist rétt; sjónvarpið á betur við mig." Blaðamenn segja oft að þeir sem hafa unnið í sjón- varpi hafi smitast af einhverri frægðarbakteríu. „Það er hluti af dæminu, sérstaklega til að byrja með. Það er skrýtið að vera þekkt manneskja; að fara út í búð og allir vita hver maður er. Það venst og verður hluti af lífinu. Ég veit ekki hvort það er eitt- hvað sem ég sækist eftir. Auðvitað eru allir hégóm- legir þótt enginn lifi á hégómanum einum saman." Það má halda því fram að á síðustu árum hafi sum- ir fjölmiðlar lagt upp úr því að búa til stjörnur og frægt fólk. Hefurðu orðið vör við einhverja breytingu gagnvart þér? Er meiri ásókn í þig? „Nei. Ég fæ alveg að vera í friði og verð ekki fyrir neinu áreiti. Ég er fegin því. Ég lét taka nafnið mitt úr símaskrá en ég varö vör við það í gamla daga að fólk vildi hringja og segja mér meiningu sína og skipti þá litlu hvaða tími sólarhringsins var. Það er alveg hætt. Flestum frístundum ver ég í tengslum við heimilið og hef ekki mikinn áhuga á samkvæmislíf- inu." Talandi um frístundir. Hvert er helsta tóm- stundagamanið? „Ekki fréttamennska. Ég á mjög gott með að loka mig alveg af þegar ég tek mér frí. Ég þarf ekki stöðugt að fylgjast með fjólmiðlum. Þótt ég taki stöðuna eins og venjulegt fólk þá er ég langt frá því að vera frétta-
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.