Dagblaðið Vísir - DV - 14.12.2002, Blaðsíða 64

Dagblaðið Vísir - DV - 14.12.2002, Blaðsíða 64
¦<64 H 6 lCj Q t~ b l Ci CÍ JLJf\T LAUGARDACUR 14. DESEMBER FLEIRI TOMMUR FYRIR KRONUNA IINITED im 2B" Nicam Stereó * sjórwarp með textavarpi og 2 Scart tengjum. J Lampi m/skermi kr. 18.619 Lampi m/skermi kr. 12.560 Lampi m/skermi kr. 12.467 Blaðagrind kr. 6.244 Púðar, 1.500 HÚSGÖGN SíSumúla 13, t7H4&t6a,A INNRETTINGAR sími 588 5108 FELAG JÁRNIÐNAÐARMANNA Allsherjaratkvæðagreiðsla Ákveðið hefur verið að viðhafa allsherjaratkvæðagreiðslu við kjör stjórnar og trúnaðarmannaráðs Félags járniðnaðarmanna fyrir starfsárið 2003 til 2004. Tillögum um skipan stjórnar og trúnaðarmannaráðs félagsins skal skila til kjörstjórnar á skrifstofu félagsins að Suðurlandsbraut 30,108 Reykjavík, ásamt meðmælum a.m.k. 100 fullgildra félagsmanna. Tillögur eiga að vera um 7 menn í stjórn félagsins og auk þess tillögur um 21 til viðbótar í trúnaðarmannaráð og 7 varamenn þeirra. Frestur til að skila tillögum um skipan stjómar og trúnaðarmannaráðs rennur út kl. 17.00 fimmtudaginn 16. janúar2003. Stjórn Félags járniðnaðarmanna Klámsaga frá sautjándu öld Eitt lítið ævintýri lystugt af þremur riddurum: „Kynlíf og kynferöismál hafa á öll- um öldum verið eins konar launhelg- ar. Eitthvað sem nauðsynlegt er að ræða undir rós, gefa í skyn eða færa í búning gamanmála," segja Þorfmnur Skúlason og Örn Hrafnkelssori í eftir- mála bókarinnar Eitt lítið ævintýri lystugt af þremur riddurum. Þorfinn- ur og Örn reka Söguspekingastiftiö í Hafnarfirði sem gefur bókina út en í henni er að flnna klámsögu og fjógur önnur misjafnlega siðlát ævintýri frá sautjándu öld. Skrifað í skuldafangelsi Að sögn Arnar er þetta fimmta bók- in sem Söguspekistiftið gefur út. „Sú fyrsta heitir Einfalt matreiðslukver fyrir heldrimanna húsfreyjur, önnur Uppkast til fornsagna um brúðkaups- siðu hér á landi, slöan kom Stuttur siðalærdómur fyrir góðra manna börn. í fyrra gáfum við út Víg Kjart- ans Ólafssonar, sem er sorgarleikur í einum þætti, og í ár er það Eitt lítið ævintýri lystugt af þremur riddurum. í nýju bókinni birtast í fyrsta skipti á prenti fimm ævintýri sem voru skrifuð og líklega þýdd af Jóni Egg- ertssyni frá Ökrum á meðan hann sat í skuldafangelsi í Kaupmannahöfn vet- urinn 1686-1687. Tvö þeirra teljast til erótískra bókmennta en þar segir af kvensemi þriggja riddara og ævintýr- um smíöasveina. Tvær sagnanna eru hefðbundin ævintýri og fjalla um unga menn sem eignast konungsríki og kóngsdóttur með hugviti sínu. Loks segir frá forboðnum ástum muriks og abbadísar. Ævintýrin eru í handriti í Konunglega bókasafninu í Stokkhólmi og hafa ekki áður komist á prent. Ein- ar G. Pétursson, handritafraeðingur Söguspekinganíiíti Forleggjararnir Þorfinnur Skúlason og Örn Hrafnkelsson segjast ætla að leggja meiri áherslu á útgáfu handrita í framtíðinni. „Næsta bók verður líklega safn handrita um höfuðbeinafræði og lófalestur." við Stofnun Árna Magnússonar á ís- landi, bjó til prentunar og ritar inn- gang." Tuttugu og fjögur eintök „Samstarf okkar hófst árið 1996 þeg- ar við slógum inn matreiðslukverið hennar Mörtu Maríu og gáfum það út í tuttugu og fjórum hosrituðum eintök- um handa vinum og vandamönnum. í framhaldi af því sóttum við um styrk til Menningarmálanefndar Hafnar- fjarðar til að gefa textann út í stærra upplagi og eftir það fór boltinn að rúlla. Við sáum sjálfir um að búa fyrstu þrjár bækurnar til útgáfu en Helga Kress bjó Víg Kjartans Ólafsson- ar til prentunar og Einar á heiðurinn af nýju bókinni." Örn segir að i upphafi hafi þeir gef- ið út texta sem þeir höfðu gaman af en að nú sé útgáfustefnan skýrari. „Tvær af bókum okkar eru endurútgáfur á áður útgefnum bókum. Matreiðslubók Mörtu Maríu er eftir prentaðri bók sem kom út árið 1800 og það sama á við um Stuttan siðalærdóm sem kom út árið 1799. Hinir textarnir, brúð- kaupssiðabókin, leikritið og klámsag- an, eru útgáfur á textum sem eru að- eins varðveittir í handritum. Ég reikna fastlega með að við leggjum aukna áherslu á óútgefin handrit í framtíðinni og fögnum þvi ef fólk kem- ur til okkar með hugmyndir að textum til útgáfu." Að sögn Arnar er næsta bók þegar i sjónmáli. „Það er safn handrita um höfuðbeinafræði og lófalestur, okkur langar einnig að gefa út gömul lækn- ingahandrit en það er stærra verkefni og verður að bíða betri tíma." -Kip „Fyrst þú ert so kvengjarn 46 Ævintýrið um riddarana þrjá er skemmtilega skrifað og bráðfynd- ið á köflum. Hér á eftir eru tvö stutt brott úr fyrstu sögunni, ann- að segir frá veðmáli sem einn riddarinn gerir við húsfreyju sína en í hinu ræða tvær konur um karlmennsku ungs riddara sem er nýkominn á bæinn. Mejjarnar gjöra hann kviklátan „Fyrst þú ert so kvengjarn sem nú er reynt, getur þú þá sofið nakinn i sænginni eina nótt hjá tveúnur af mínum vænstu jómfrúm, so að þú snertir þær ekki?" „Já", sagði hann. Hún sagði það væri ómögulegt. So kom þau veðjuðust enn um hundrað gyllin. Nú tekur hún tali sínar jóm- frúr og segir þeim þennan málavöxt og býður þær skulu leggjast tvær í sæng um kvöldið, og hann skuli liggja nakinn i mUlum þeirra beggja, og skuli þær fifla um hann og upp- æsa til lystisemi það besta kynni, og sjá til að hann kynni eigi sitja á sér; annars kvaðst hún tapa peningon- um. Þær sögðust gjarnan vilja eftir lifa hennar befalningu, drógu síðan klæðin af sér og gengu til sængur og lögðust niður. Þar eftir kemur þén- arinn, dregur af sín klæði og leggst niður nakinn millum þeirra, en hans félagi gjörðist nokkuð óþolur. Tók hann því það til ráðs og batt hann fastan við sitt lær. Nú vildu meyjarnar gjöra hann kviklátan og þreifuðu um hann mjúklega og veltu honum á allar síður, en hann leið það allt með þolinmæði og hrærði sig hvorgi. Og þegar jómfrúnnar fornumu þetta vildi eigi hjálpa, tóku þær hníf og skáru í sundur bandið það hann hafði bundið með. Og að þvi gjörðu, réði hann sjálfum sér valla og gjörði jóinfrúnum full- nægju, skildist siðan frá þeim. En að morgni segja meyjarnar frúnni allt hvornin til hafði gengið. Síðan heimti þénarinn veðféð af frúnni, en hún sagði hann hefði tap- að og vildi þar fyrir eigi greiöa hon- um féð. Nú hugsar þénarinn með sér, að hann skal eigi þar með láta sér nægja heldur framar til reyna. Og miðdagsmáltíð þar frúin með sín- um manni sat til borðs, en þénarinn stóð fyrir borðum, þá tók þessi þén- ari til orða og mælti: „Náðugi herra og húsbóndi, eftir því að eg til forna hefi _______ fundið náð hjá yður, þá dirfist eg enn nú með stæstu auðmýkt að framkoma fyrir yður með það efni sem mig stórlega um varðar yðar úrlausn, sem er: Eg reið út á landið fyrir nokkrum dögum, eftir míns herra befalningu, og sakir tufallandi nauðsynja sté eg af baki nálagt einu akurlendi sem nýlega var sáð, og upp á það minn hestur skyldi ei gera skaða þá batt eg hann við eitt tré sem þar var all- nálægt. En á meðan eg var í brott, kom eirn maður annar en akurlend- isins yfirráðandi og eignarmaður og skar bandið það minn hestur var bundinn með. Og að því gjörðu Wjóp hesrurinn inn í akurinn, sem sáður var og gerði þar skaða nokkurn. Nú vill akurmaðurinn að eg skuli bæta skaðann sem hestur minn gjörði, en eg þykist saklaus þar af, - eða hvað dæmi þér herra?" Þá sá eg hans standara „Alvara, mín allra kærasta vin- kona", segir frúin. „Já, það er satt," sagði bóndans kvinna. „í gærkveldi þá þessi ungi gestur lagði sig i sæng og hann afklæddist, gægðist eg í gegnum eina boru sem á var veggnum og sá að hans skyrta var mjög í sundur slitin framan á búknum, og setti hann sig á sængurstokkinn, tók af sér skyrtuna og saumaði að henni og það allnett. Þá Eitt lítið ævintýri lystugt sá eg hans standara, og vil eg sverja við hinn heilaga Thómas, að hann var vissulega tólf fmgra langur og hand- fangsþykkur, en so hvítur og fagur að hind var að sjá, og stöðuvant þá raun af sér að standa fyrir. Það segi eg fyr- ir mig, eg segi yður i sannleika, mín frú, hann var bjóðandi hinni ágætustu jómfrú sem finnast kann. Og hefðu þér séð það so sem eg, mundi yður meira um finnast en eg nú for- _____ tel." Frúin svaraði: „Þér skemmtið mér mjög vel og formerki eg vel yðar meining. Og eftir því við tölum nú svo eins- lega þá segi eg yður upp á mína trú, mér lengist mikið eftir þessum unga manni, sem þér segið nú frá. Eg sver við hinn helga Dí- ónícii. Eg hef nú í átta daga ekki smakkað þann rétt, þú mátt nærri geta, vinkona, hvað mér er boðið. Þá minn gamall maður leggur sig í sæng- ina hjá mér á kvöldtímanum, snýr hann sér strax frá mér, hóstar og skyrpir sem einn hryðjukall og hrærir eigi við mér hið minnsta. Hvornin kann ein ung og lystug frú umbera soddan? Hraðaðu þér nú heim það mesta þú kannt og seg að þessi ungi maður skyndi sér það mest mögulegt til mín. Þó vil eg að þú látir gjöra hon- um góð klæði áður, so þá hann kemur hingað í garðinn, mætti hann þess meira álit hafa hjá mínum manni. Hér eru nægt af peningum sem sá gamli hefur saman safnað. Eg vil taka þar af hundrað gyllin og senda honum að kaupa sér klæði með. Það er betur komið hjá einum ágætum ungum manni en að sá örvasa kall mygli þá undir sér, en eg vO gefa þér til þess að þú skalt vera í þessum trúnaðarmál- um með mér og honum tutrugu gyll- ini, og hefur þú vel til þeirra unnið. Og gjörðu honum vel til góða meðan hann er hjá þér." Hún játar því.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.