Dagblaðið Vísir - DV - 08.03.2003, Blaðsíða 28

28
Hetgarblaö DV
LAUGARDAGUR 8. MARS 2003
_ i'
N ágrannaerj ur
Eins manns þak er annars manns qólf. / öllum húsum þarf ákveðna tillitssemi sem hús’ bílastæði °g §aröinn Þar sem aspirnar eru ört
vaxandi vandamál og miklar tilfmningar í gangi.
sumum okkar er ekki qefin. Undarleq lukt, ofsóknir qeqnum innstunqur oq sífelld Skemmtiiegustu deiiumáiin segir Sigurður þó snúast
v v y y y y um hávært kynlíf í fjölbýli.
samfarahljóð eru aðeins fá dæmi um það sem qetur valdið deilum ífjölbýli.
Deilur íbúa fjölbýlishúsa og erjur nágranna um
hin fjölbreyttustu mál koma gjarnan inn á borð Hús-
eigendafélagsins. Sigurður Helgi Guðjónsson, formað-
ur félagsins, segir að þrátt fyrir að slík mál séu oft og
tíðum grafalvarleg í augum deiluaðila, þá séu mörg
þeirra vægast sagt grátbroslegt. Hann telur ekki ólík-
legt að slíkar deilur séu jafnvel algengari hér en í
mörgum öðrum löndum þar sem enn búi í okkur ríkt
víkingaeðli, enda landamerkjadeilur fom íþrótt sem
færst hafl inn í hús eftir að byggð fór að þéttast. í
mörgum okkar búi miklir einstaklingshyggjumenn og
jafnvel frekjuhundar sem ekkert gefi eftir. Hin gullnu
gildi, tillitssemin og umburöarlyndið, vilji því oft
gleymast og þá fari allt í háaloft.
Sigurður segir að oftast stangist á óiíkt hagsmuna-
mat nágranna sem verða að sætta sig við viss óþæg-
indi sem af auknu nábýli leiðir. „íslendingar eru flest-
ir fastir í hugsun Gamla testamentisins sem boðar
hefndarhug og refsigleði með auga fyrir auga og tönn
fyrir tönn. Þannig eiga menn oft erfitt með að umlíða
grönnum sínum að vera til. Þannig orti sænskt skáld
ljóö sem lýsir þessu vel, en það er svona:
Á loftinu er kœti og kliöur
þótt klukkan sé senn oröin tólf
og þá lýstur þanka nióur
aö þak mitt er annars gólf.
Það er almennur mælikvarði sem veröur að leggja
á athafnir fólks. Sá sem vinnur t.d. á nætumar á ekki
kröfu á því að grafarkyrrð ríki þegar hann þarf að
sofa á daginn."
Sigurður segir kvörtunarmálin geta snúist um ótrú-
legustu hluti, m.a. hávaða, lykt og jafnvel of mikil
vingjarnlegheit.
Fjárans góðsemin
„Þannig kom tif okkar fólk sem var að verða vit-
laust út af umhyggju og vingjamlegheitum konunnar
á hæðinni fyrir neðan. Hún var alltaf að koma til
þeirra meö pönnukökur, vöfflur og sultu og spyrja
hvernig fólk hefði það.“
Sigurður segir að oft liggi víglínan þó um þvotta-
Kynlífshamfarir
„Oft á fólk fullt í fangi með að bjarga sér í gegnum
eigið kynlíf þó það verði ekki óbeinn þátttakandi í
kynlifi nágrannanna líka. Þarna gildir meðalhófið, en
sumir gera allt með látum meðan aðrir gera það hægt
og hljótt. Stundum er þetta þó hreinar náttúruhamfar-
ir.
Þó nokkur dæmi hafa komið inn á borð til okkar
varðandi þetta, en ég hef sagt fólki að engar ákveön-
ar reglur gildi um slíkt. Stundum er þetta dulið með
öðrum hljóðum, en sumum getur þó orðið á í mess-
unni.
Það kom t.d. til okkar fólk og bar sig aumlega yfir
því hvað útvarpið var hátt stillt hjá nágrönnunum á
efri hæðinni með útvarpsmessunni á sunnudags-
morgnum. Útvarpseigandinn varð þó í framhaldinu
greiðlega við tilmælum um að draga niður í útvarp-
inu. Þá bárust í staðinn þessi ógurlegu samfarahljóð
niður til nágrannanna. Af tvennu illu fannst fólkinu
á neðri hæðinni messan vera skárri og bað nágrann-
ann um að hækka aftur í útvarpinu.“