Lesbók Morgunblaðsins - 24.12.1966, Blaðsíða 4

Lesbók Morgunblaðsins - 24.12.1966, Blaðsíða 4
lörg ríki eru hér á jörð, kon- ungsríki, lýðríki, einræðisríki. En þrjú eru hér önnur ríki, miklu merkari. steinaríkið, jurtaríkið og dýraríkið. Um stekiaríkið vitum vér nú, að það er í rauninni bund- inn kraftur, þótt oss sýnist allt annað. En í hinum tveimur ríkjun- um er það lífið sem ræður, hið ó- tölulega fjölbreytta og margslungna Mf, allt aðeins orká, ekki bundin eins og í efnisheimioium, heldur sá- kvik og í sambandi við lífið í al- heimi. Hér á jörð er lífið gestur. Um fram- tíð $>ess er þrennt tll: að standa í stað, að þróast, að hnigna. Fyrsta atriðið er aðeins fræðilegur möguleiki, því að aldrei hefir orðið vart við kyrrstöðu hjá lífinu, En ef því fer efcki fram, þá hnignar því. Ef mannin- vxa fer ekki fram, þá úrkynjast hann. En sá er munurinn á þessu tvennu, að maðuxinn þarf ekki að gera neitt til þess að honum fari aftur, en framför heimtar sífellt starf. Ef maðurum van- rækir sitt andlega hlutskipti og hirðir ekki um lögmál lífsins, þá fer honum ©hjákvæmilega aftur. Köllun mannsins er látlaust starf í samræmi við lögmál Mfsins. ÍNáttúran leyfir hvorki van- rækslu né misnotkun. E, 'ins og lífið er fjölbreytt í eðli sínu, eða hið líkamlega líf, svo er og svigrúm hverrar lífveru ólíkt því sem er un aðrar lífverur. Mosi og skófir, sem á steinum vaxa, hafa harla líti3 svigirúm og ekkert tækifæri til þess að kynnast umhverfinu, og hafa mjög lít- *, ið eða ekkert samband við lífið um- Vincenzo Catena: Kristur og samverska konan, (Honolulu-listasafnið á Hawaii). Jarðríki og guðsríki EFTIR ÁRNA ÖLA hverfis sig. Litum svo á orminn í mold- inni, hann getur þó hreyft sig og farið va einum stað á annan. Þannig vikkar svigrúm lífveranna stöðugt, eftir því sem þær verða fuUkomnari, og nær há- marki sínu hjá manninum. En svigrúm mannanna er líka mjög misjafnt og fer eftir 'hæfileikum þeirra, ekki líkamlegum hæfileikum, heldur andlegum hæfileikum. 5>að eitt sýnir ljósast, að maðurinn er ekki aðeins Hkami. heldur miklu fremur sál, andi eða hugur, eða hvað sem menn vilja kaila „hinn innra m-ann". Listamenn og skáld sjá sýnir, sem eru utan sjón- deildarhrings annarra. Vitranaimenn og spámenn sjá fram í tímann. Og fjöldi manna fær samband við æðri heim, þann er vér köllum guðsriki. I>annig eru engin takmörk fyTÍr því hvað svig- rúm mannsins getur orðið vítt. Mesta böl mannkynsins hér á jðrð er sjúkdómar og veikindi. En það böl stafar að langmestu leyti af því, að menn hafa eigi lært að lifa og misskilja >»atöðu sína í lífheimi. í»eim er það ekki Ijóst, að náin samvinna er milli lí'kama og sálar, og ef sú samvinna er rof- in, þá er voðinn vís. Með hugsun sinni og líferni trufla menn þessa samvinnu, og þegar læknar segja oss að um 8 •fhverjum 10 líkamsmeinsemdum eigi rót sína að rekja til vanlíðanar sálar- jnnar, þá ætti menn að gruna hvílíkt öfugstreymi er í mannlífinu. H, Lin kristna kirkja er boðberi guðsrikis um alla jörð. Nær það eigi að- eins til kaþólsku kirkjunnar, sem er fjöimennust, heldur einnig til mótmæl- endakirkjunnar og allra annarra krist- inna kirkjudeilda. Allar þessar kirkju- deildir hafa fagnaðarboðskap Kxists að leiðarrjósi. Og þráfct fyrir það að mönn- um hefir allt íram á þennan dag geng- ið illa að rækja boðorð hans, þá hefir sá huliðakraftur fylgt trúnni, að kristn- ax þjóðir skara langsamlega fram úr öllum öðrum þjóðum að menningu. Tvennt er það um Krist, sem oss fá- vísum leikmönnium þykir mest til koma. Það er-u lækningar hans, og í öðru lagi að hann skyldi birtast lærisveinunum eftir likamsdauða^ sinn og gefa þeim þessa fullvissu: „Ég lifi og þér munuð lifa." Sjálfur lagði Kristur mikla áherzlu á þau máttarverk er hann gerði í lækn- ingium. Þegar Jóhannes skírari sendi lærisveina sína til hans aS spyrja hvort hann væri sá Messías er koma skyldi, eða ættu menn að vænta annars, þá stóð svo á, er þeir hittu Jesú „að hann var að lækna marga er þjáðir voru af sjúkdómum og meinsemdum" (l_.uk. 7,21), en skömmu áður hafði hann vakið frá dauðum son ekkjunnar i Nain. Jesús svaraði svo erindi sendi- manna: „Farið og kunngerið Jóhannesi það, sem þið hafið heyrt og séð: Blind- ir fá sýn, haltir ganga, líkþráir hreins- ast og daufir heyra, dauðir upprísa og fátækum er boðað fagnaðarerindi". Hann kenndi og lærisveinium sinum að lækna með bæn og handaálagningu. Þegar hann sendi fyrstu lærisveina sína út um landið með boðskap sinn, þá bauð hann þeim: „Læknið sjúka, vekið upp dauða, hreinsið líkþráa, rekið út illa anda. Ókeypis hafið þér meðtekið, ó- keypis skuluð þér af höndum láta". Seinna sendi hann 70 af lærisveinum sínum 2 og 2 út um byggðir Iandsins og sagði "við þá: „Hvar sem þér komið í borg og menn veita yður viðtöku, þá neytið þess, sem fyrir yður verður sett. Og læknið þá, sem sjúkir eru þar og segið þeim: Guðs riki er í nánd". Getur nokkrum þeim, er þetta les eða heyrir, blandast hugur um, að Kristur leggur aðal áherzluna á lækn- ingarnar. Boðskapur hans um að goiðs riki sé í nánd, á við það, að samband sé fengið við æðri heim og þaðan komi lækningarnar, og þegar sjúkdómum sé útrýmt hér á jörð, þá muni guðs ríki taka sér bústað í hjörtum mannanna, Eftir fráfall Jesú héldu postularnir áfraim að lækna, og á fyrstu öldum kristninnar fóru lækningar fram í kirkjunum. En svo lagðist það niður. Kirkiurnar fóru að sinna öðru, og hug- lækningarnar, sem Kristur lagði svo mikla áherzlu á, gleymdust nær alveg. Hið eina sem eftir er af þessu hjá oss, er að prestar biðja fyrir sjúkum af prédikunarstóli. Efalaust læknast sumir fyrir þetta, og þá er það vegna þess, að fyrir sameiginlega bæn komast prestur og söfnuður í samband við guðsríki og sjúklingunum berst lækningakraftur þaðan. Einlæg bæn er kraftur, sem nser til æðra heims og getur haft blessuíj.- arríkari áihrif en prð fá lýst. Ein er sú kirkjudeild, sem áratugum saman hefir lagt alla alúð við huglækn- ingar. Það er Christian Science, og þús- undir manna hafa þeir læknað á yfir- náttúrulegan hátt, eftir því sem kallað 'er. En ekkert yfirnáttúrulegt er til. Allt lýtur sérstökum lögmálum, og þar er engin undantekning. Væri ekki þessl löganál, væri heimurinn óskapnaður. En nú lýtur hann þessum lögmálum, og ekkert verður fyrir tilviljun. Á því byggjast efnisvísindi mannanna. " ekkingunni hefir miðað drjúg- um áfram síðan á dögum Krists. Vér vitum nú, að efnisheimiurinn er sfcap- aður úr atómum, eða bundnum krafti. Efnið greinist í tegundir eftir því.hver atóm þess eru. Ef tvö ólík alóm renna saman, myndast nýtt efni, l.ikami mannsins með öllum sinum óteljandi frumum er skapaður úr atóm- um. Þegar frumur veiklast, er þaS vegna þess, að þær hafa orðið fyrir annarlegium krafti, eða þá vegna þess að þær fara á mis við nauðsynlega nær- ingu, eða þá í þriðja lagi að eLihrörnun er orsökin. Líkamleg lækning er undir því komin, að efnisbreytingar fari fram. Með lyfjum freista læknar þess að knýja fram slíkar efnabreytingar til bóta, og með geislum reyna þeir að leysa upp sýktar frumur. Læknavísind- unum hefir fleygt svo fram á seiniustu áratugum, að furðulegt er. En efnislögmálin ná ekki til lífsins. Hjá því ráða önnur lögmál, og þá sjúk- dcma, sem stafa frá sálinni eða truflun á samstarfi sálar og likama, verður aS lækna samkvæmt þeim lögmálum. Þetta var það sem Kristur gerði, hann hafði 28 LESEJÓK MORGUNBLAÐSINS- 24. desemiber 196S

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.