Lesbók Morgunblaðsins - 24.12.1966, Blaðsíða 19

Lesbók Morgunblaðsins - 24.12.1966, Blaðsíða 19
nr, Þær voru !n<?se!ar, rýj'Urnar, blakk- ar á brún og hrá, en vaxtarlagið nofckuð á annan veg en hjá okkar fallegu flug- freyjum. En mér varð samt hugsað með sóknuði til Tondeleyos hans Fúsa „á suðrænu sólskinskvöldi", og þá ekki síð- ur til ævintýra Afríku-Kobba, seni Davíð sfcráði, en þar í er þetta erindi: „Suðræna nóttin er svalandi og hljóð, en svertingjastelpan villt og góð, og gefur í auðmýkt brjóst sín blökk, og blóðið er heitt, — aí' 'ást og þökk." Jæja, en þetta var nú bara útúrdúr, en þessar hnátur voru skemmtilegar og léttar í hreyfingnm, og var gaman að sjá þser hoppa og skoppa urn ganginn á miilli sætanna, en sú var ástæða til þess, að stórastormur var á milli Rómiar og Aþenu. ær hentust á milli sætanna og iim tima leit út fyrir að fararstjórinn okkar, hann Guðni, myndi fá eina beint í f angið með allt saman. Ég velti vönguim um stund, hvernig Ihonum myndi líka, — en það varð nú minna úr þessari skemmtun, því að það ema, sem hann fékk í fangið var rusl ef bakkanum og kynstrin öll af hnífa- pórum — og ánægjan hans ein sú að ihrista af sér rykið, en blómarósin flaug toeS hraða framhjá — en var svo að vörmu spori komin aftur á mikilli ferð til að sækja meira. Negrító, segir þú. Bæði já og nei, en það þætti_ sjálfsagt sæta tíðindum hérna heima á íslandi að fá blávatn með mat ilffíiplil Ilitinn er kveljandi í Ðauðadalnum í Egyptalandi. Það er þá einhver munuc á og í Kópavoginum. í lokuðum dósum, sem maður opnaði ems og olíudósir á bíl, en öðru vísi er ekki óhætt að drekka vatn hér um elóðir, og verðið á því skagar víst hátt upp í dósamjólk hér heima. Um óttuskeið var syo lent í Aþenu ftftir tveggja tíma flug. 3. korn. Aldrei framar skaltu þig sjálfa svíkja, sólhvíta drottning á Akrópólíshæð Eftir að hafa sofið á sitt græna fram tindir hádegi á Hótel Atlantic, borðað Jjai indælis hádegismat og fengið vín- l>er í eftirmat, og þó er nú svo, að sumir viljá þau aldrei svo ung, — en |»að er nú önnur saga, — var lagt af stað til Pireus, en það er hafnarborg Aþenu, og er þar m.a. mikil skemmti- feátahöfn, líkt og á Fossvoginuim út frá BæbólL Þarna sáum við hinn sögu- Ifræga leikvang, þar sem Olympíuleik- ernir voru fyrst haldnir, eftir að þeir voru endurreistir. Og þá var sjálf rús- ínan eftir, — sjálf Akrópólíshæðin, hin \ 24. desemtber 1966. ----------------------------- Þórður og Helga kona hans „spankú lera" á Akrópolishæð. forna háborg Aþenu, meðan hún var og hét, og þar stóð hámenning Hellena með mestum blóma. Leifar þessarar fornu frægðar eru hreinasta undur, og það er einskær ráð- gáta, hvernig þeir hafa getað komið öllu þessu byggingarefni þangað upp, að ekki sé minnzt á það, hvernig þeir fóru að reisa þessar stórkostlegu bygg- ingar. Við höfðum leiðsögumann, sem talaði ensku, en Guðni fararstjóri túlkaði svo fyrir okkur. Þetta var allra skemmtileg- asti náungi, síbrosandi og „nikkaði" til okkar í sífellu, en það bezta við þetta allt var, að hann hét Nikki, svo að segja mátti að hann bæri nafn með rettu. ^J úlurnar í byggingunum eru sett- ar saman úr mörgum steinstykkjum, og eru steinarnir margir metrar á hæð, en hvert stykki vegur tvær og hálfa saná- lest. Byrjað var að reisa þessar bygg- ingar um 50 árum fyrir Kristsburð, og í þá tíð voru engir kranar til eða önn- ur lyftitæki. Ekki var þá einu sinni uppfundið sementið. Þó voru þessi þungu stykki fest saman og hafa stað- ið af sér allar jarðhræringar og styrj- aldir allan þennan langa tíma. . Okkur kom það mjög á óvart, þegar Nikki fræddi okkur á því, að notaðar væru spýtur til að festa steinana saman. Er það gert á þann hátt, að meitlaðar eru holur í steininn, sem spýtur passa í, og þær reknar þar í. Og Nikki lýsti þessu öllu fyrir okkur mjög skemmti- lega með handapati og síbrosi. Þegar ég gekk um götur og torg Aþenu, varð mér stundum hugsað til Sókratesar og hans ektakvinnu, Xan- tippu, því að steinarnir virtust hafa mál í þessari fornfrægu borg, og fólkið var 'iðið, vaknaði snemma, var kátt og tal- aði mjög fljótt en svo kvað Davíð um þau hjón: „Hann ræddi við alla í Aþenuborg um allt — nema konuna sína. Og spekingsins gleði var Xanþippu sorgj og' svo lét hún skammirnar hvína." 4. korn. Véfréttin í Delfi og túlípanalaukur Sunnudaginn í Grikklandi notuðum við til að ferðast um fjöll, hlíðar og dali í nágrenni Aþenu og kynntumst þar landbúnaði landsmanna. Vínekrur stór- ar voru í fjöllum og eins var ólífurækt- un mjög mikil. Við mættum fólki með asna, sem voru klyfjaðir af olífum. —¦ Tvær gamlar konur komu á móti okk- ur. Önnur sat á asna og hafði lagt hrís í söðulinn og sat á öllu saman. Ótrúlegt jþótti okkur að sjá þarna uppi í fjöllun- Bii heilu borgarhverfin, þar sem mikil grózka var í allri verzlun, mikið keypt af vefnaði og útskornum munum, sem sagt var, að væri allt heimaunnið. Þarna sáum við fallega blómavasa, og gátum við fengið þá hátt í meter á hæð fyrir spottprís, allt niður í 35 krónur úr 300 krónuim. Ókum við síðan til hinnar frægu borgar, Delfi, sam liggur undir gríðar- háu fjalli. Byggingar í Delfi týndust um aldir, en hafa nú verið grafnar úr jörðu. Delfi hafði mikil áhrif í gamla daga, og þó enn meira „að segja", því að þar var véfréttin þeirra. Þangað leit- uðu hinir fornu Hellenar ráða um flest, hvort sem laut að hernaði eða viðskipt- um, og véfréttin sagði þeim fyrir um ókomna atburði. Hofinu í Delfi grædd- ist fé, þegar mónnum líkaði spásögn hennar, líkt og Strandakirkju með áheitunum. Ekki væri ónýtt að hafa sl'íka véfrétt hér á landi, þagar stjórnvöld komast í vanda vegna verðbólgu og dýrtíðar. Máski hún hafi verið einskonar efna- hagsstofnun eða hagráð? Víða með- fram vegum p-ar efra, standa lítil hús með krossmarki, þar sem fólkið stanz- ar og biðst fyrir. Inni eru kerti og bækur. Fólkið kveikir á kertunum, áð- ur en það biðst fyrir, og svo krýpur það fyrir framan krossinn. VFrikkir virðast vera vinnusikri þjóð. Þeir táka daginn snemma eða kL 6 á imorgnanna, og upphefst þá al- Þórður spyr véfréttina í Delfí, hvernig næsta blómastríð í Kópavogi muni enda. -------------------------------------------------------^LESBÓK MORGUNBLAÐSINS 43

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.