Morgunblaðið - 04.06.2004, Blaðsíða 48

48 FÖSTUDAGUR 4. JÚNÍ 2004 MORGUNBLAÐIÐ
KÆRA ritstjórn Morgunblaðsins.
Mig langar til að benda ykkur á
eitt í sambandi við vinnubrögð ykk-
ar við birtingu aðsendra greina.
Ég ber mikla virðingu fyrir „um-
ræðunni“ á síðum blaðsins og ég
skrifa þar oft sjálfur. Í „um-
ræðunni“ getur fólk tjáð skoðun
sína án tillits til embættis síns, ald-
urs, menntunar eða kyns. Mér
finnst þetta sannarlega vitnisburður
um lýðræði þjóðfélagsins. Mörgum
lesendum finnst það sama og þeir
senda greinar sínar í „umræðuna“.
Þess vegna verður greinarhöf-
undur hins vegar að bíða talsvert
lengi þangað til greinin hans birtist í
blaðinu. Kannski tvær vikur að með-
altali, en stundum einn mánuð eða
lengur. Einu sinni birtist grein, sem
ég sendi í byrjun júlímánaðar, í
blaði sem kom út eftir jól! Samt er
það skiljanlegt að greinarhöfundur
verður að bíða nokkurn tíma og ég
ætla ekki að kvarta yfir því.
Aftur á móti vil ég biðja ykkur,
kæra ritstjórn Morgunblaðsins, um
að láta greinarhöfunda vita hvort
greinin muni birtast innan skamms
eða ekki, eftir að þið fáið hana
senda. Flestir greinarhöfundar
senda greinar sínar vegna þess að
þeir hafa eitthvað að segja við les-
endur. Mér finnst óþægilegt og
ósanngjarnt ef við bíðum í tvær eða
þrjár vikur eftir birtingu greinar
sem birtist svo aldrei.
Persónulega finnst mér óþægi-
legt að senda sömu grein til fleiri
blaða samtímis og geri það ekki. Ef
grein birtist ekki innan ákveðins
tíma missi ég tækifærið til að tjá
skoðun mína á málinu. Ég skil að
blaðið getur ekki birt allar aðsendar
greinar og verður að velja. En ef
greinarhöfundur getur fengið til-
kynningu um það fljótlega, mun
hann geta sent greinina til annarra
blaða eða vefrita. Ég tel að hann eigi
rétt á því að reyna það.
Kæra ritstjórn Morgunblaðsins.
Ég sendi þetta bréf í formi opins
bréfs, þar sem ég tel að margir
greinarhöfundar eigi þessa ósk sam-
eiginlega. Ég vona innilega að þið
endurskoðið vinnubrögðin aðeins,
svo að greinarhöfundar missi ekki
tjáningarfrelsi sitt.
Bestu kveðjur,
TOSHIKI TOMA,
prestur innflytjenda,
Holtsgötu 24, Reykjavík.
Aths. ritstj.: Morgunblaðið leggur
áherzlu á að birta allar greinar sem
blaðinu berast að því tilskildu að
þær séu birtingarhæfar. Mæli-
kvarðinn er fyrst og fremst sá, að í
þeim felist ekki meiðyrði. Blaðið
hefur takmarkað lengd aðsendra
greina við 5000 tölvuslög með orða-
bilum. Það er mjög erfitt að fá
greinarhöfunda til þess að halda sig
innan þeirra marka. Takist það hins
vegar komast fleiri greinar fyrir í
blaðinu dag hvern og biðtími stytt-
ist. Stundum eru höfundar að skrifa
um efni, sem er tímabundið m.a.
vegna umræðna í samfélaginu. Í
slíkum tilvikum er reynt að láta þær
greinar hafa forgang fram yfir
ótímabundið efni. Ritstjórn Morg-
unblaðsins þykir mjög miður ef höf-
undar verða að bíða of lengi eftir
birtingu greina sinna. Á því er þó
hægt að ráða bót ef höfundar halda
lengd greina sinna innan settra
marka í stað þess að þrýsta á um
birtingu, þótt greinar séu mun
lengri en til er ætlast. Í sumum til-
vikum er erfitt að tímasetja birtingu
greina. Undanfarnar vikur eru
dæmi um það en vegna umræðna
um fjölmiðlamál hefur mikill fjöldi
greina um það efni borizt Morgun-
blaðinu og nauðsynlegt að birta þær
greinar áður en frumvarpið varð að
lögum. Vonandi felst í framan-
greindu einhver skýring á því, sem
Toshiki Toma fjallar um.
Opið bréf til
Morgunblaðsins
Frá Toshiki Toma:
Grettir
Grettir
Smáfólk
KETTIR
GERA
SKRÍTNA
HLUTI
SKRÍTNA... GERA KETTIR
EITTHVAÐ?
VISSIRÐU ÞAÐ AÐ DAGURINN Í DAG ER
ALVEG NAUÐALÍKUR GÆRDEGINUM?
EF ÉG VISSI EKKI
BETUR ÞÁ GÆTI
ÞETTA VERIÐ
GÆRDAGURINN
ER EKKI EITTHVAÐ SEM
ÞÚ ÞARFT AÐ GERA?
EKKERT SEM
GETUR EKKI
BEÐIÐ ÞANGAÐ
TIL Á MORGUN
ÉG FÆDDIST EINN
VORMORGUN Á
HUNDABÝLINU
BRÁARHÆÐ.
ÉG VAR EINN AF SJÖ
HVOLPUM. PABBI MINN
ELSKAÐI MIG.
ÞAÐ VORU GÓÐIR DAGAR.
HUNDAÚTGÁFAN BAÐ
MIG AÐ SKRIFA
SJÁLFSÆVISÖGU...
Risaeðlugrín
© DARGAUD
HJÁLP!!
DÍNÓ DÍNÓ!!
BÍDDU AÐEINS,
ÉG KEM AFTUR!
FJLÓTT
FLJÓTT!
framhald ...
BRÉF
TIL BLAÐSINS
Kringlunni 1 103 Reykjavík  Sími 569 1100
 Símbréf 569 1329  Netfang bref@mbl.is
Allt efni sem birtist í Morgunblaðinu og Lesbók er varðveitt í upplýsinga-
safni þess. Morgunblaðið áskilur sér rétt t i l að ráðstafa efninu þaðan, hvort
sem er með endurbirtingu eða á annan hátt. Þeir sem afhenda blaðinu efni
ti l birtingar teljast samþykkja þetta, ef ekki fylgir fyrirvari hér að lútandi.
KRISTINN Jakobsson er stundum
talinn einn besti knattspyrnudómari
landsins. Það var erfitt að koma auga
á það í leik ÍA og Fram. Þegar gróf-
asti knattspyrnumaður landsins
(Stefán Þórðarson, ef einhver skyldi
velkjast í vafa, ekki Bjarnólfur) er
að, dugar dómaranum ekki að líta
undan og láta hann óáreittan við iðju
sína. Enda var það svo að leikurinn
fór gersamlega úr böndunum. Tveir
Skagamenn áttu að fjúka af velli fyr-
ir ljót brot og einn Framari fyrir
hefndarbrot.
Kristni ber að hafa í huga að þegar
hann lætur leikinn þróast með þess-
um hætti eru fótboltamennirnir á
vellinum settir í hættu – eins og
raunin varð í þessum leik. Það var
ekki honum að þakka að ekki fór enn
verr. Þá horfði Kristinn Jakobsson á
Gunnlaug Jónsson toga í Ríkharð
Daðason inni á teig til að koma í veg
fyrir að hann næði að skalla að
marki. Togið var svo áberandi að það
teygðist á treyjunni til hins ýtrasta,
en ekkert dæmt. Eftir hvaða reglu
dæmdi milliríkjadómarinn þarna?
Mér er spurn.
Ef ástæðan fyrir aðgerðaleysi
knattspyrnudómarans er sú sem ég
held að hún sé, hræðsla við þennan
sem stendur á hliðarlínunni og leið-
beinir dómaranum, ja þá þarf greini-
lega að fá formann Vinstri grænna til
að segja Kristni til með viðeigandi
hætti.
EINAR S. HÁLFDÁNARSON,
Hverafold 142.
Dómgæsla ekki
til fyrirmyndar
Frá Einari S. Hálfdánarsyni: