Morgunblaðið - 19.09.2005, Síða 39

Morgunblaðið - 19.09.2005, Síða 39
MORGUNBLAÐIÐ MÁNUDAGUR 19. SEPTEMBER 2005 39 MINNINGAR ✝ SveinbjörgGeorgsdóttir fæddist á Ísafirði 30. ágúst 1922. Hún lést 8. september síðastliðinn. For- eldrar hennar voru Kristín Adolfína Einarsdóttir, f. 24. okt. 1898, d. 6. júlí 1966, og Georg Hólmbergsson, f. 30. nóv. 1902, d. 13. ágúst 1991. Hálf- systkini Sveinbjarg- ar eru: Magnús Ein- ar Þórarinsson, f. 17. mars 1918, d. 1982, Hörður Adolfsson, f. 10. nóvember 1923, Karl Adolfsson, f. 21. febrúar 1927, Steinólfur Adolfsson, f. 6. apríl 1928, d. 1984, Valgerður Ólöf Adolfsdótt- ir, f. 3. ágúst 1929, d. 2005, Sig- urður Ásgrímur Adolfsson, f. 6. sept. 1930, d. 1996, og Svava Eve- lyn Adolfsdóttir, f. 6. júní 1934. Sveinbjörg giftist árið 1946 Haraldi Hannessyni vélstjóra, f. 13. júlí 1924, d. 19. júlí 1990. Börn þeirra eru: 1) Ólöf Haralds- dóttir, f. 3. júní 1946, gift Stefáni Aðalsteinssyni. Sonur þeirra er Haraldur Þór. 2) Einar Haralds- son, f. 20. júní 1947, kvæntur Guðrúnu Ásgeirsdóttur. Börn þeirra eru Gunnar Ásgeir, Svein- björn Freyr og Kristín Adda. Uppeldisdóttir þeirra er Elín Björk. 3) Ólafur Haraldsson, f. 20. júní 1947, kvæntur Jónu Jóhannsdótt- ur. Börn þeirra eru Árni Brynjar, Har- aldur Óli, Svein- björg Rósalind og Jóhann, látinn. 4) Helgi Már Haralds- son, f. 6. nóvember 1956, kvæntur Ingi- björgu Heiðrúnu Sigfúsdóttur. Börn þeirra eru Bogey Rún og Andrea Rós. Áður á Helgi Þórmund, Fjólu og Alex Frey. Áður á Ingibjörg son- inn Aron Leví Stefánsson. 5) Magnús Þór Haraldsson, f. 27. ágúst 1958, kvæntur Þóreyju Bergljótu Magnúsdóttur. Barn þeirra er Kristín Heiða. Áður á Magnús dótturina Ingibjörgu. 6) Sveinbjörg og Haraldur ólu upp dótturson sinn, Harald Þór, sambýliskona hans er Kolbrún Tobiasdóttir. Sveinbjörg ólst upp á Ísafirði hjá ömmu sinni og afa, Ólöfu Hin- riksdóttur og Einari Gunnars- syni. Hún flutti til Reykjavíkur 1944 og bjó þar alla tíð. Sveinbjörg verður jarðsungin frá Bústaðakirkju í dag og hefst athöfnin klukkan 11. Jarðsett verður síðdegis sama dag á Stóra-Núpi. Nú er hún horfin okkur sjónum, konan sem allir þeir elskuðu og dáðu, sem fengu að kynnast henni. Konan sem dansaði brosandi í gegn um lífsins brimsjói og boðaföll og lét okkur hin finna hvað æðruleysið er mikill mannkostur. 80 ára afmæli minnar yndislegu tengdamömmu Sveinu 30. ágúst 2002: Gleðin er gæfusjóður sem grandað ekkert fær, jafn töfrandi tengdamóður trúlega enginn nær. Með hlátri og góðu geði gefur þú okkur kraft móðurást, mildi og gleði miðlar þú öllum jafnt. Æskunnar æðasláttur eyðist og dvín og þver en hlátursins mikli máttur mun alla tíð fylgja þér. Þú ert sú einasta eina sem ellin ræður ei við. Til hamingju, síunga Sveina, með sextugsafmælið... Það er ekki lengra en þrjú ár síð- an þessar vísur voru ortar og Sveina um það leyti að læra ný dansspor með dillandi hlátur og glens og bros á vör. Aldur og aldur er tvennt ólíkt. Það er aðeins heilsan sem skilur á milli feigs og ófeigs í þessu lífsins lotteríi, nema þar sem hamfarir, slys og heimska taka völdin, og það sem við skiljum eftir er tilfinningin sem við miðluðum öðrum og samferða- fólkið ber í brjósti eftir að lífsgöngu okkar lýkur. Alltaf mun ég minnast hennar í gleði og einlægri væntumþykju. ...Ég kveð þig nú, síunga Sveina, sjáumst við Drottins hlið. Stefán. Elsku amma, ég vil byrja á því að þakka þér fyrir allar þær yndislegu stundir sem við áttum saman og fyr- ir að kenna mér svo margt um lífið sjálft. Ég var svo lánsamur að eiga tvær mömmur sem báðar lögðu sig mikið fram við að koma mér til manns og leiðbeina mér í frumskógi lífsins. Flestum hefði þótt nóg komið af barnauppeldi eftir að hafa alið upp fimm börn en þegar ég kom í heiminn tókst þú mér opnum örmum og tókst fullan þátt í uppeldinu ásamt mömmu. Þegar mamma og pabbi tóku saman og fluttu burt þá var ég nú bara lítill strákur en var þó alveg búinn að ákveða að hjá þér vildi ég vera og alast upp. Þrátt fyrir að það hafi eflaust verið erfitt fyrir mömmu að skilja son sinn eftir þá skildi hún svo vel hvað það var mér mikilvægt að ég fengi að vera áfram hjá ömmu og afa, en ég var mikill afastrákur og brölluðum við margt saman. En á síðari árum hef ég gert mér betur grein fyrir hversu sterkt tilfinningasamband okkar var og hversu mikið þú hefur mótað líf mitt. Þú kenndir mér heiðarleika, hrein- skilni og hvernig ég ætti að vera ófeiminn við að sýna tilfinningar og það hefur gert mig að þeirri mann- eskju sem ég er í dag. Við náðum ávallt að tala um allt milli himins og jarðar, þú leiðbeindir mér þegar ég þurfti á ráðleggingum að halda og þegar ég fullorðnaðist þá var ég svo lánsamur að geta stund- um ráðlagt þér og það voru ynd- islegar stundir. Við vorum líka svo heppin að hafa sama tónlistarsmekk þrátt fyrir aldursmuninn og ég minnist þeirra stunda þegar við sát- um og hlustuðum á tónlist og ég spurði þig um hina og þessa söngv- ara. Ég minnist engra örðugleika í okkar samskiptum því þú varst al- gjör snillingur í að gera gott úr öllu með sanngirni og réttsýni að leið- arljósi. Þannig hefur þú eflaust alltaf kallað fram það besta í mér á hverj- um tíma. Þegar mig langaði að kaupa skellinöðru þá studdir þú mig, þó svo það ætti eftir að valda þér hugarangri á kvöldin, þegar ég var úti að hjóla, en aldrei lést þú mig finna fyrir því að þú værir hrædd um mig. Þú vildir ávallt að ég nyti lífsins sem best og skemmtilegast. Síðustu árin hafa verið lærdóms- rík og gefandi fyrir mig þar sem samband okkar þróaðist á enn hærra stig og við gátum á svo skemmtilegan hátt notið samveru- stunda. Föstudagskvöldin síðustu ár voru mér ómetanleg þar sem við borðuðum saman og áttum síðan skemmtilegt spjall eða horfðum saman á sjónvarpið. Þrátt fyrir erfið veikindi varstu alltaf svo gefandi og bjartsýn og kenndir mér að meta líf- ið eins og það er. Mér er sérstaklega minnisstætt þegar þú varst nýbúin að ná þér eftir erfitt veikindatímabil og sagðir mér að þú værir að vissu leyti fegin að hafa lent í þessum veikindum og að ef maður vissi ekki hvernig væri að vera veikur þá kynni maður ekki að gleðjast yfir því að vera heilbrigður. Nú skilja leiðir okkar og þú ert komin á nýjan stað þar sem þú hittir afa aftur og vonandi njótið þið þess að vera saman á ný, líkt og þið gerð- uð í lifanda lífi. Ég mun ávallt geyma allar yndislegu minningarnar um þig í hjarta mínu og nýta mér visku þína, og læra að njóta lífsins líkt og þú kenndir mér svo vel. Megi guð fylgja þér um alla tíð. Haraldur Þór. Amma mín er farin, farin til afa sem dó fyrir svo mörgum árum að jafnvel lítil afastelpa man ekki svo glöggt eftir honum. Ég man þó hvað við vorum góðir vinir, við afi og amma heima í Bakkagerðinu. Okkur afa fannst svo gaman að sitja í stóln- um hans og fíflast og afi var vanur að kitla mig með skegginu sínu í hálsakotið við mikinn fögnuð af minni hálfu. Amma var aldrei langt undan og þegar ég lít til baka finnst mér alveg hreint ótrúlegt hvað þau gátu haldið í við fjöruga stelpu eins og ég var. Amma leyfði mér að róta í slæðunum sínum og ég var dugleg við að sýna þeim alls konar út- færslur af slæðudönsum. Við vorum líka vön að syngja lög eins og Meyj- anna mesta yndi og Nálin mín og að sjálfsögðu dönsuðum við út um allt hús eins og herforingjar. Hún er líka fræg í fjölskyldunni sagan af því þegar ég hljóp á staur- inn. Þá var ég að sýna ömmu og afa hvað ég gæti hlaupið hratt og þau hlupu á eftir mér en þegar ég sneri mér við til að athuga hvort þau væru nú ekki örugglega að horfa þá vildi ekki betur til en svo að ég hljóp beint á staur. Afi sagði að ég hefði beyglað staurinn af því ég væri svo sterk og það varð að samkomulagi að hver sá sem ætti leið framhjá staurnum myndi sparka í hann, svona fyrir Fjóluna. Við fórum í marga göngutúrana í hverfinu og gengum þá oft framhjá blokkunum í Hæðargarði, sem þá voru í byggingu, og amma sagði að þangað myndi ég koma og heim- sækja þau og við myndum dansa saman. Afi blessaður lifði það ekki að geta flutt inn. En löngu eftir að ég hætti að fara til pabba á pabbahelg- um hélt ég samt áfram að fara til ömmu og gista hjá henni. Þá horfð- um við á Derrick og Matlock og amma átti alltaf til diet kók og prins póló. Það fannst mörgum samband okk- ar ömmu svolítið sérstakt, sem það og var. Ég var mikið með þeim ömmu og afa sem krakki og þegar ég eltist urðum við amma svo góðar vinkonur. Ég minnist ömmu minnar sem engils í mannsmynd, hún var svo ótrúlega fallegur persónuleiki, svo hlý og yndisleg. Ég kveð bestu ömmu í heimi með söknuð í brjósti en líka með þá vitn- eskju að hún gerði mig að betri manneskju því hún kenndi mér svo margt um lífið. Elsku amma, ég segi eins og við vorum vanar að segja, ég elska þig svo mikið. Takk fyrir allt. Við sjáumst öll aftur. Þín ömmustelpa, Fjólan. Elsku amma Sveina. Nú vitum við að þú ert farin til afa og hinna engl- anna, þar sem þér á eftir að líða bet- ur af því að þú ert búin að vera svo veik. Við fórum alltaf að heimsækja þig á sunnudögum og það var svo skrýt- ið hvað við urðum alltaf svangar þegar við komum til þín og þá var gott að fá sér nokkrar brauðsneiðar með osti í gogginn sem hvergi brögðuðust eins vel og hjá þér. Þú varst alltaf svo góð við okkur og áttir alltaf diet-kók í ísskápnum og nammi til að gefa okkur. Við erum litlu ömmustelpurnar sem þú varst svo stolt af. Þér fannst alltaf svo skemmtilegt þegar við sungum fyrir þig og sýndum þér hvað við erum duglegar í fimleikum eða að dansa. Að dansa var það sem þér fannst skemmtilegast og þú vild- ir alltaf hafa sem mest af fólki í kringum þig. Guð blessi þig, elsku amma, við söknum þín og langar til að enda þetta með bæn sem við förum oft með á kvöldin og við vitum að þú verður ein af englunum sem mun vaka yfir okkur: Vertu yfir og allt um kring með eilífri blessun þinni, sitji guðs englar saman í hring, sænginni yfir minni. (Sig. Jónsson.) Þínar ömmustelpur, Bogey Rún og Andrea Rós. SVEINBJÖRG GEORGSDÓTTIR Hinn 14. septem- ber sl. var borin til grafar móðir vinar míns Ævars, Þorbjörg Steingríms- dóttir. Hún var mikil gæðakona sem við vinirnir kölluðum alltaf Obbu. Ég kynntist henni fyrir liðlega fjörutíu og fimm árum þegar við Ævar urðum vinir. Þá um leið varð heimili þeirra í Þingholtsstrætinu okkar heimili, þar sem vinahóp- ÞORBJÖRG STEIN- GRÍMSDÓTTIR ✝ Þorbjörg Stein-grímsdóttir fæddist á Hóli í Presthólahreppi í N-Þing. 14. septem- ber 1915. Hún lést á hjúkrunarheimilinu Eir í Reykjavík 5. september síðastlið- inn og var jarðsung- in frá Fossvogskap- ellu 14. september. urinn var alltaf vel- kominn. Þrátt fyrir mannmargt heimili og mikla vinnu, tók hún alltaf vel á móti okkur og bauð okkur upp á kaffi og kökur. Þegar ég hugsa til baka, skil ég ekki hve mikinn átroðning hún þoldi okkur. Við strákarnir, ég, Siggi, Þorvaldur og fleiri gátum setið og spjall- að eða spilað bridge með Ævari fram í morgunsárið allt fram til fullorð- insára. Aldrei var hægt að heyra annað en að við værum hjartanlega velkomnir, enda leið okkur vel þar. Ég vil kveðja Obbu og þakka henni fyrir allt og um leið færa öllu hennar fólki innilegar samúðar- kveðjur mínar og hinna strákanna. Helgi Baldursson. Elsku afi minn, þá er komið að hinni óumflýjanlegu kveðjustund. Það er svo sárt að hugsa til þess að ég fái ekki að hitta þig aftur. Þegar ég hugsa um þig er svo ótalmargt sem kemur upp í hug- ann. Allar veiðiferðirnar, ættar- mótin, fjöruferðirnar og svo ég tali nú ekki um skautaferðirnar. Ætli þú eigir ekki stóran þátt í skauta- kunnáttu okkar systkinanna. Þú að koma í land á Skúlanum og við systkinin að hlaupa niður að bryggju til þín að fá að fara um borð og eins siglingarnar á sjó- mannadaginn. Ég er svo þakklát fyrir þær ótal minningar sem ég á um þig og ég mun alltaf geyma þær í huga mér. Ég er alveg óneitanlega þakklát fyrir það hvernig hlutirnir æxluð- ust hjá mér í fyrra haust. Þar sem TORFI JÓNSSON ✝ Torfi Jónssonskipstjóri, Mýr- um 6, Patreksfirði, fæddist í Kollsvík í Rauðasandshreppi 27. mars 1927. Hann lést laugardaginn 10. september síð- astliðinn og var út- för hans gerð frá Patreksfjarðar- kirkju 17. septem- ber. það varð til þess að ég átti mitt annað heimili hjá ykkur ömmu allan síðasta vetur. Það var svo notalegt að koma heim úr vinnunni þar sem þið amma tókuð á móti mér. Þá var mikið spjallað og not- aði ég oft tækifærið og leitaði ráða hjá þér varðandi allt milli himins og jarðar. Alltaf gafstu þér tíma fyrir mig og eins gafstu mér ótal mörg ráð og oft aðra sýn á hlutina. Svo fékk ég ótakmörkuð afnot af „Skreppnum“ svo að ég kæmist nú út í sveit. Ég var þó iðulega í beinu símasam- bandi við þig til að fá nýjustu veð- urfregnirnar því ég varð auðvitað að komast í vinnuna. Mér finnsts svo sárt að hugsa til þess að Styrmir eigi ekki eftir að muna eftir þér. Ég mun segja hon- um frá þér og ávallt muna þig að leika við hann eða syngja. Elsku afi, ég veit að þú ert á góð- um stað og átt eftir að fylgjast með okkur og halda áfram að taka þátt í lífi okkar sem eftir erum, bara með öðrum hætti en áður. Takk fyrir allt, afi minn Þín Íris. Morgunblaðið birtir minningar- greinar alla útgáfudagana. Skil Minningargreinar skal senda í gegnum vefsíðu Morgunblaðsins: mbl.is (smellt á reitinn Morgun- blaðið í fliparöndinni – þá birtist valkosturinn „Senda inn minning- ar/afmæli“ ásamt frekari upplýs- ingum). Skilafrestur Ef birta á minning- argrein á útfarardegi verður hún að berast fyrir hádegi tveimur virkum dögum fyrr (á föstudegi ef útför er á mánudegi eða þriðju- degi). Ef útför hefur farið fram eða grein berst ekki innan hins til- tekna skilafrests er ekki unnt að lofa ákveðnum birtingardegi. Þar sem pláss er takmarkað getur birting dregist, enda þótt grein berist áður en skilafrestur rennur út. Lengd Minningargreinar séu ekki lengri en 2.000 slög (stafir með bilum - mælt í Tools/Word Count). Ekki er unnt að senda lengri grein. Hægt er að senda örstutta kveðju, HINSTU KVEÐJU, 5-15 línur, og votta þeim sem kvaddur er virð- ingu sína án þess að það sé gert með langri grein. Ekki er unnt að tengja viðhengi við síðuna. Formáli Minningargreinum fylgir formáli, sem nánustu aðstand- endur senda inn. Þar koma fram upplýsingar um hvar og hvenær sá, sem fjallað er um, fæddist, hvar og hvenær hann lést, um for- eldra hans, systkini, maka og börn og loks hvaðan útförin fer fram og klukkan hvað athöfnin hefst. Ætl- ast er til að þetta komi aðeins fram í formálanum, sem er feit- letraður, en ekki í minningargrein- unum. Undirskrift Minningargreinahöf- undar eru beðnir að hafa skírnar- nöfn sín en ekki stuttnefni undir greinunum. Myndir Ef mynd hefur birst í til- kynningu er hún sjálfkrafa notuð með minningargrein nema beðið sé um annað. Ef nota á nýja mynd er ráðlegt að senda hana á myndamóttöku: pix@mbl.is og láta umsjónarmenn minningar- greina vita. Minningar- greinar

x

Morgunblaðið

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.