Fréttablaðið - 07.03.2008, Qupperneq 48

7. MARS 2008 FÖSTUDAGUR10 ● fréttablaðið ● útivera
Íslendingar eru í auknum mæli farnir að
stunda fjallgöngur og aðra skipulagða
útivist. Það hefur þó loðað við að varla
sé hægt að fara af stað fyrr en börnin
eru flogin úr hreiðrinu, búið er að koma
sér í toppform og verða sér úti um
nýjasta og besta búnaðinn.
Jón Gauti Jónsson, fjallaleiðsögumaður hjá
Íslenskum fjallaleiðsögumönnum, er mik-
ill talsmaður þess að fólk fari af stað óháð
formi og segir ekkert því til fyrirstöðu að
taka börnin með.
„Það er frekar lítil ferðahefð hér innan-
lands. Fólk telur sig þurfa að vera í topp-
formi til að geta gengið á fjöll en ef við berum
okkur saman við Skandinavíu og aðrar Evr-
ópuþjóðir er miklu lengri hefð fyrir skipu-
lögðum göngum í fylgd leiðsögumanna þar.
Í slíkum ferðum þarf fólk ekki að kunna skil
á öllum aðstæðum og því þarf fyrsta skrefið
ekki að vera eins óyfirstíganlegt,“ segir Jón
Gauti.
Hann segir þó mikið hafa breyst hin síð-
ari ár en þó má segja að þeir Íslendingar
sem fara í ferðir með leiðsögumönnum séu
í meirihluta fólk sem er í góðu formi og með
toppgræjur á meðan ferðamenn sem koma
að utan líta ekki eins stórt á þetta.
„Sá hópur sem kemur sterkur inn núna
er fólk sem er búið að koma börnunum upp
og hefur lausan tíma. Fólk hefur oft há-
leit markmið og ætlar sér beint á Hvanna-
dalshnúk. Við sem störfum við þetta tökum
börnin gjarnan með okkur í ferðir og vild-
um bjóða íslenskum barnafjölskyldum upp á
slíkt hið sama,“ segir Jón Gauti en Íslensk-
ir fjallaleiðsögumenn hafa boðið erlendum
ferðamönnum upp á sérsniðnar barnaferðir.
Það þarf þó að skipuleggja ferðir með
börnum öðruvísi. Þetta þurfa að vera trúss-
ferðir, en í slíkum ferðum þarf ekki að bera
farangur á milli áfangastaða heldur keyr-
ir bíll með hann á milli. „Það skiptir máli að
geta boðið upp á slíkar ferðir þegar verið er
að kveikja áhuga fjölskyldufólks því með
þeim hætti verður ferðalagið viðráðan-
legra.“
Jón Gauti hefur gengið víða með sínum
börnum. Hann segir lítið mál að ganga með
börn upp að tveggja ára aldri í burðarpok-
um. „Síðan kemur smá tímabil þar sem þau
eru of þung til að bera þau en samt of lítil
til að ganga langt. Þá getur verið sniðugt að
nota sleða en þó er meiri hefð fyrir sleðum
eða svokölluðum pulkum í Svíþjóð og Nor-
egi svo dæmi sé tekið.“
Upp úr fjögurra ára segir Jón Gauti að
börn geti vel farið í lengri gönguferðir og
gekk fjölskylda hans Laugaveginn þegar
yngri börnin hans voru fjögurra og sex ára.
„Ég hef gengið víða með mínum börnum en
sú ferð stendur upp úr. Sá minnsti afrekaði
það að ganga 55 kílómetra á fjórum dögum.
Við þurftum að sjálfsögðu að búa til hvatn-
ingu og setja lítil markmið á leiðinni. Skyld-
um við til dæmis komast að næstu stiku?
Við brugðum oft á leik og stoppuðum mun
oftar til að nærast og hvílast. Þetta var þó
dásamlegur tími og mikilvæg fjölskyldu-
samvera,“ lýsir Jón Gauti.
Hann hefur gengið Laugaveginn nokkr-
um sinnum en segir þetta óumdeilanlega
allra bestu ferðina. „Við gáfum okkur tíma
til að gera annað en að strunsa,“ segir hann
og nefnir að yfir vetrartímann sé tilvalið
að fara með börn á gönguskíði. „Við bjóð-
um líka upp á daglegar jöklagöngur og geta
börn niður í átta ára tekið þátt í þeim. Ef
þau eru á þokkalegum skóm er lítið mál að
setja á þá brodda. Þau fá svo ísaxir í hend-
urnar og eru leidd um undur og stórmerki
skriðjökuls. Það er mikil upplifun og kveik-
ir svo sannarlega áhuga. - ve
Foreldrar og börn saman á fjöll
Sonur Jóns Gauta, Kolbeinn Tumi, á gönguskíðum
í Bláfjöllum.
Jón Gauti Jónsson, fjallaleiðsögumaður hjá Íslenskum fjallaleiðsögumönnum, hefur farið með börnin sín í
gönguferðir vítt og breitt um landið. FRÉTTABLAÐIÐ/ANTON
www.icefi n.is