Morgunblaðið - 02.01.2007, Qupperneq 37

MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 2. JANÚAR 2007 37
MINNINGAR
✝ Kristjana Ragn-heiður Ágústs-
dóttir fæddist í
Reykjavík 27. des-
ember 1920. Hún
lést á Landspítala -
háskólasjúkrahúsi
hinn 23. desember
síðastliðinn. For-
eldrar hennar voru
Ágúst Jósepsson,
vélstjóri frá Lamb-
astöðum á Seltjarn-
arnesi, f. 10. ágúst,
1888, d. 1. sept-
ember 1967, og
Herborg Anna Guðmundsdóttir
frá Borgarfirði eystra, f. 7. októ-
ber 1896, d. 10. október 1979, gift
Sveini Sveinssyni frá Viðfirði. Þau
bjuggu lengst í Neskaupstað.
Systkini Kristjönu sammæðra eru
Sveinn Sverrir Sveinsson, f. 1924,
d. 2004, Arthúr Sveinsson, f. 1926,
Kristín Inga Benediktsdóttir, f.
1927, Guðbjörg Sveinsdóttir Mer-
cede, f. 1928, d. 2000, Guðmundur
Björn Sveinsson, f. 1930, Már
Sveinsson, f. 1933, María Sveins-
dóttir, f. 1935, d. 1935, og Sveina
María Sveinsdóttir, f. 1938. Systir
Kristjönu samfeðra er Ásta, f.
1911, d. 1976. Fjögurra vikna
gömul var Kristjana send með
strandferðaskipi frá Reykjavík til
Borgarfjarðar eystra, í fóstur hjá
móðurforeldrum sínum, Guðrúnu
Jónsdóttur, f. 1867, d. 1937, og
Guðmundi Björnssyni, f. 1865, d.
1962, bónda á Bakka og síðar í
Bakkagerði. Þau fluttu til Reykja-
víkur þegar hún var sjö ára göm-
ul þar sem Kristjana lauk gagn-
fræðaprófi frá Ingimarsskólanum.
Fyrri maður Kristjönu var
Ingvar V. Brynjólfsson, f. 1918, d.
2000, síðast búsettur í Hafn-
Kristjana ýmsa tilfallandi vinnu í
Reykjavík. Sumarið 1949 tók hún
á leigu hótelið á Arngerðareyri
þar sem hún rak gisti- og veit-
ingasölu næstu fjögur sumur í
samvinnu við Guðbrand Jörunds-
son sérleyfishafa. Kristjana tók að
sér veitingarekstur á Hótel Sól-
vangi í Búðardal sumarið 1954
þar sem hún átti heima til ársins
2002. Kristjana var ráðskona í
vinnuflokki Vegagerðar ríkisins
sumurin 1956 til 1972, lengst af í
afleysingum en í fullu starfi síð-
ustu árin. Hún sá um uppbygg-
ingu og rak söluskála Olís og
Shell í Búðardal árin 1972 til
1986. Næstu árin vann hún ýmis
tilfallandi störf í Búðardal.
Kristjana tók virkan þátt í fé-
lagsstörfum og var sæmd ridd-
arakrossi hinnar íslensku fálka-
orðu. Hún var formaður UMF
Ólafs Pá 1956 til 1966, og í bygg-
inganefnd Dalabúðar 1961 til
1966. Hún var ein af stofnendum
Kvenfélagsins Þorgerðar Egils-
dóttur 1960, sat fundi Sambands
breiðfirskra kvenna frá 1961 og
var formaður um árabil, var í or-
lofsnefnd húsmæðra og formaður
sóknarnefndar Hjarðarholtssafn-
aðar, þar sem hún sá um upp-
byggingu prestbústaðar í Búð-
ardal. Kristjana var í skólaráði
Húsmæðraskólans á Staðarfelli
1965 til 1976 og í nefnd sem ann-
aðist eignavörslu skólans. Hún
var í stjórn Sjálfstæðiskvenn-
afélags Dalasýslu 1961 til 1990 og
formaður um árabil, var í stjórn
Landsambands Sjálfstæðiskvenna
og sat landsfundi Sjálfstæð-
isflokksins um fjörutíu ára skeið.
Þá var hún fréttaritari Morg-
unblaðsins í þrjátíu ár frá 1967.
Síðustu fjögur árin átti Krist-
jana heima á Dvalar- og hjúkr-
unarheimilinu Grund, þar sem
hún undi hag sínum vel.
Útför Kristjönu verður gerð frá
Grafarvogskirkju í dag og hefst
athöfnin klukkan 13.
arfirði. Þau skildu.
Kristjana giftist
26. febrúar 1956
Magnúsi Skóg Rögn-
valdssyni, vegaverk-
stjóra í Búðardal, f.
2. júní 1908, d. 9.
september 1972.
Fósturdóttir Krist-
jönu er Ólöf Guð-
björg Guðmunds-
dóttir, f. 15. október
1939, gift Sigurði
Söebech, f. 26. ágúst
1936, d. 22. júní
1981. Dætur þeirra
eru Emelía Guðbjörg, Kristjana
Ragnheiður, Sigurbjörg, Karolína
Fabína, Sigríður og Þórarinna.
Systurdóttir Kristjönu, Guðrún
Kerbú Mercede, f. 1946, ólst upp
hjá henni til sjö ára aldurs. Kjör-
dóttir Kristjönu og Magnúsar er
Elísabet Alvilda Magnúsdóttir
bankastarfsmaður, f. 3. júní 1956,
hún var gift Gretti Berki Guð-
mundssyni. Börn þeirra eru
Magnús Þór, f. 24. janúar 1973, d.
31. janúar 1979, og Íris Hrund, f.
22. júní 1978, sonur hennar er
Magnús Þór Guðmundsson, f. 15.
nóvember 2000. Sigurjóna Valdi-
marsdóttir, f. 1949, ólst að veru-
leg leyti upp hjá Kristjönu og
Magnúsi frá sjö ára aldri. Hún er
gift Kristjóni Sigurðssyni. Börn
þeirra eru Sigríður Kristín,
Magnús Skóg, Ragnheiður Salóme
og Valdimar. Þórir Jónsson, f.
1961, ólst upp hjá Kristjönu frá
sjö ára aldri. Hann er kvæntur
Maríu Líndal Jóhannsdóttur. Börn
þeirra eru Dalrós, Agnes og Birg-
itta. Enn fremur var hjá henni
fjöldi barna í lengri og skemmri
tíma.
Frá fjórtán ára aldri vann
Í dag kveðjum við elskulega vin-
konu og fóstru eiginmanns míns
Þóris Jónssonar, Kristjönu Ragn-
heiði Ágústsdóttur, sem lést á Þor-
láksmessukvöld.
Það var sumarið 1991 þegar Þór-
ir bauð mér í ferðalag um Snæfells-
nesið sem ég hitti Kristjönu fyrst.
Það var ákveðið að koma við í Búð-
ardal og heilsa upp á konurnar sem
hann hafði svo oft talað um, en ég
aldrei hitt, það voru þær Kristjana
og Elísabet dóttir hennar, hálfsyst-
ir Þóris.
Þegar Þórir var 6 ára gamall
missti hann móður sína, Þorgerði
Guðjónsdóttur, góða vinkonu Krist-
jönu sem hafði unnið hjá þeim hjón-
um við matseld á árum áður. Þegar
Þórir var 9 ára tók Kristjana hann í
fóstur til 16 ára aldurs og reyndist
hún honum sem móðir.
Þegar í hlaðið á Miðbrautinni var
komið stóð í dyragættinni hlýleg og
elskuleg kona með opinn faðminn
og tók á móti okkur og fyrir aftan
hana stóð Beta. Þessi minning
hverfur seint úr mínum huga.
Ekki hvarflaði að mér þá að
kynni okkar ættu eftir að verða svo
góð sem raun bar vitni því fljótlega
eftir þessa heimsókn fórum við Þór-
ir að búa saman, trúlofuðum okkur
og eignuðumst dóttur okkar, Dal-
rós. Ég gleymi ekki fyrstu pásk-
unum okkar með þeim mæðgum í
Búðardal. Þar var allt til alls, búið
að útvega barnarúm og kerru og
allt tilbúið þegar við komum til
þeirra. Allt gert svo að okkur liði
sem best enda fannst okkur alltaf
jafngott að koma í Búðardalinn. Þar
fékk Dalrós sitt fyrsta páskaegg frá
„ömmu“ Kristjönu og geymir hún
málsháttinn sinn vel: „Sá einn veit
sem reynir“. Beta frænka fór með
Dalrós um alla sveit í heimsóknir og
að kíkja í hesthúsin á hestana henn-
ar Írisar, dóttur Betu. Fyrir svona
litla stelpu var þetta toppurinn og
enn er þessi tími ferskur í hennar
minningu.
Eftir að Agnes og Birgitta fædd-
ust var lítið mál fyrir þær mæðgur
að taka á móti 5 manna fjölskyldu
inn á heimili Kristjönu. Alltaf var
nóg pláss, búið að búa um alla og
meira að segja barnarúm fyrir tví-
burana.
Margar eru minningarnar úr
Búðardalnum. Beta að huga að
garðinum á Miðbrautinni, ýmist að
planta blómum eða trjám eða að
færa þau til, stundum fórum við út
fyrir garðinn með tré. Við fórum
með rifsberjarunna yfir í lautina á
móti og voru þeir orðnir stórir og
fínir síðast þegar við vorum þarna.
Eitt sinn tókum við okkur til og
klipptum öll trén í garðinum alveg
niður og þótti mörgum við djörf en
þau uxu fljótt aftur og urðu fallegri
fyrir vikið. Eins þegar Beta og Þór-
ir máluðu húsþakið við ógleyman-
legar aðstæður, ég var svo loft-
hrædd og þóttist vera að passa
börnin fyrir neðan en alltaf passaði
Kristjana upp á að við fengjum nóg
að borða, blessunin. Þetta er nú að-
eins lítið brot af minningunum úr
Dölunum.
Eftir að Kristjana flutti á Grund
var hún svo dugleg að vinna handa-
vinnu, hún sýndi mér púðana sem
hún saumaði út, kisurnar sem hún
prjónaði og gaf hún Þóri fallegt
veggteppi sem hún hafði „smirnað“
handa honum í 40 ára afmælisgjöf.
Kristjana mín, þessi ár sem ég
hef þekkt þig hafa verið fljót að líða
og hefði ég gjarnan viljað kynnast
þér miklu fyrr. En þessi tími hefur
verið mér mjög lærdómsríkur og
sýndir þú mér hve auðvelt er að
láta sér þykja vænt um aðra. Þú
hafðir svo mikið að gefa öðrum sem
ekki voru eins lánsamir í lífinu. Þú
hugsaðir alltaf svo vel um Þóri sem
verður þér ævinlega þakklátur fyr-
ir. Þú hefur alltaf reynst okkur fjöl-
skyldunni mjög vel.
Ég vil þakka þér allar stundirnar
sem við áttum saman og allt sem þú
hefur gert fyrir okkar fjölskyldu.
Beta og Íris, ég bið góðan Guð að
styrkja ykkur og sendum við fjöl-
skyldan ykkur innilegar samúðar-
kveðjur.
María Líndal Jóhannsdóttir.
Við þökkum allar góðu stundirn-
ar sem við fengum að eiga saman.
Þú kvaddir okkur alltaf í símanum
með þessum orðum, Guð geymi þig.
Sendum við þér þau núna þúsund-
falt til baka.
Við vitum að þú færð nú að hitta
Magnús bróður minn, og Magnús
afa minn.
Þú varst svo stór hluti af mínum
uppvaxtarárum amma mín, við
brölluðum svo margt tvær saman
heima í Búðardal. Ég er svo stolt af
því að eiga þessa ömmu.
Það er sárt að kveðja en að lokum
vil ég þakka þér fyrir allt.
Við munum aldrei gleyma þér,
elsku amma.
Nú legg ég augun aftur,
ó, Guð, þinn náðarkraftur
mín veri vörn í nótt.
Æ, virst mig að þér taka,
mér yfir láttu vaka
þinn engil, svo ég sofi rótt.
(Sveinbjörn Egilsson.)
Íris og Magnús Þór.
Vinkona mín og samferðakona,
Kristjana R. Ágústsdóttir, hefur yf-
irgefið þessa jarðvist, er komin
handan tíma og rúms, afklæddist
jarðarfötum sínum, sveif móti birtu
og yl, laus og frjáls.
Við þessi umskipti er mér þakk-
læti efst í huga, þakklæti fyrir að
hafa átt svo lengi samfylgd með
Sjönu vinkonu minni, bæði í gleði
og sorg. Tvær konur í Búðardal á
bjartri sumarnótt eða í skammdeg-
ismyrkri, við leik og störf, og það
sem þeim fór í milli verður einka-
mál þeirra. Gáskinn og gleðin voru
aldrei langt undan þegar Kristjana
var annars vegar – þannig var hún
bara. Persónuleiki hennar bar með
sér reisn og tignarblæ, sem ekki fór
fram hjá neinum. Hún var
skemmtilega ákveðin og fylgin sér
ef hún ætlaði sér eitthvað og lét sig
flest varða sem til betri vegar mátti
búa að í samfélagi hennar. Þannig
var hennar stóra hjarta, hún var
mikil örlagadís í lífi mínu og ann-
arra.
Ég þakka sérstaklega allar heim-
sóknir hennar og Magnúsar til for-
eldra minna að Kvennabrekku, þær
voru systkinum mínum og mér
óborganlegar, gerðu okkur kleift að
stinga af til leiks. Ég þakka fyrir
hönd móður minnar og systkina
þann stóra þátt sem hún var í lífi
okkar allra.
Við sem erum áfram í jarðlífinu,
tökumst óhrædd á við það sem að
steðjar, verum glaðbeitt og ákveð-
in, stöndum saman, það er styrkur
að því.
Vilborg Eggertsdóttir.
Skörungur, stórhuga valkyrja,
velgjörðarkona. Þessi orð koma upp
í hugann þegar við kveðjum Krist-
jönu í Búðardal en ekki síst var hún
vinur okkar. Það er erfitt að finna
eitt heiti á þessa stórbrotnu konu.
Ljúfar endurminningar mínar, allt
frá barnæsku, tengjast henni.
Vegavinna í hjólaskúrunum í berja-
bláum hlíðum Dalanna, ótal heim-
sóknir í Búðardal til Sjönu og
Magnúsar, þar sem „nammidraum-
ar“ mínir urðu að veruleika, þegar
við Beta máttum velja okkur sæl-
gæti í sjoppunni þeirra Magnúsar
og Sjönu. Í minningunni er Búð-
ardalur virkilegur „nammidalur“.
Þegar ég hugsa til baka, þá sé ég að
gestrisni Kristjönu og Magnúsar
voru engin takmörk sett. Aldrei
vissi ég hversu margir voru gest-
komendur á heimili þeirra þegar ég
dvaldi hjá þeim í Búðardal eða
hversu margir voru heimilisfastir.
Það voru bara allir velkomnir. Mér
finnst eins og ég hafi á þessum tíma
alltaf verið í laxaveislu í eldhúsinu
hjá þeim, þegar einn var búinn að
borða þá kom næsti í sætið, alltaf
nóg til. Og svo líður tíminn, Krist-
jana kemur með Gullfossi til Ed-
inborgar og hvað annað dettur
henni í hug en að fylla matarkistur
okkar Ella af alls kyns kræsingum
og kruðeríi. Og enn líður tíminn og
við Elli erum komin með fjölskyldu.
Elli ferðast um allt landið vegna
vinnu sinnar og hvergi betri við-
urgjörning og atlæti að fá en hjá
Kristjönu í Búðardal. Þar standa
alltaf allar dyr opnar. Við njótum
enn og aftur gestrisni hennar ár
eftir ár þegar við litla fjölskyldan
með strákana okkar fáum afnot af
sælureit hennar í Miðskógum, í
landi Kvennabrekku.
Nú hefur hún kvatt, þessi Dala-
höfðingi okkar, öðlingur sem vildi
allt fyrir okkur gera. Því gleymum
við aldrei og þökkum henni af al-
hug. Við vottum Betu og fjölskyldu
samúð okkar.
Ásta, Erlendur og fjölskylda.
Kristjana Ragnheiður
Ágústsdóttir
Minningarkort
535 1825
www.hjarta.is 5351800
✝
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma og lang-
amma,
JÚLÍANA GUÐMUNDSDÓTTIR ASPELUND,
hjúkrunarheimilinu Eir,
áður Stigahlíð 16,
Reykjavík,
lést að kvöldi þriðjudagsins 26. desember.
Útförin fer fram frá Fossvogskirkju fimmtudaginn
4. janúar kl. 15.00.
Axel Aspelund, Linda L. Deam,
Edda Aspelund, Þorsteinn Sörlason,
Sigrún Aspelund, Hrafnkell Helgason,
Erna Aspelund,
Elín Aspelund, Þorkell Guðmundsson
og fjölskyldur.
✝
Ástkær eiginkona mín, móðir okkar, tengdamóðir,
amma og langamma,
MARÍA SIGMUNDSDÓTTIR,
lést á líknardeild Landspítalans í Kópavogi að
morgni laugardagsins 23. desember.
Útförin fer fram frá Digraneskirkju miðvikudaginn
3. janúar kl. 13.30.
Þeim sem vilja minnast hinnar látnu er bent á
Styrktarfélag lamaðra og fatlaðra.
Ásgeir J. Guðmundsson,
Sigmundur Ásgeirsson, Kristín Ottesen,
Guðmundur Ásgeirsson, Helga Ólafsdóttir,
Þóra Ásgeirsdóttir, Þorvaldur Gíslason,
Ásgeir J. Ásgeirsson, Berglind Harðardóttir,
barnabörn og barnabarnabarn.
✝
Elskuleg eiginkona mín, systir, móðir, tengdamóðir,
stjúpmóðir, amma og langamma,
HILDUR ÞORBJARNARDÓTTIR
frá Geitaskarði,
lést að morgni aðfangadags á Droplaugarstöðum.
Útförin fer fram frá Dómkirkjunni í Reykjavík
miðvikudaginn 3. janúar nk. kl. 15.00.
Blóm og kransar vinsamlegast afþakkaðir.
Agnar Tryggvason,
Þorbjörg Þorbjarnardóttir,
Anna Agnarsdóttir,
Björn Agnarsson,
Sigríður Agnarsdóttir, Páll Tómasson,
Tryggvi Agnarsson
Guðrún Helga Agnarsdóttir, Jón Kristjánsson,
barnabörn og barnabarnabörn.