Morgunblaðið - 03.04.2007, Blaðsíða 15

MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 3. APRÍL 2007 15
MENNING
SÍÐASTLIÐINN laugardag
opnaði Hlynur Hallson vegg-
verkið Drulla – Scheisse – Mud
á vegg á mótum Strandgötu og
Glerárgötu á Akureyri.
Verk Hlyns var gert í tilefni
af kosningu í Hafnarfirði um
stækkun álvers Alcoa. Hann
klæddi vegginn með áli og úð-
aði setningunni „Takk fyrir
allt álið“ á mismunandi tungu-
málum á vegginn.
Sýning Hlyns á Drullu – Scheisse – Mud stend-
ur yfir til 25. maí og er öllum opin.
VeggVerk er einnig hægt að sjá á slóðinni
www.veggverk.org.
Myndlist
Takk fyrir allt álið
úðað á vegg
Hlynur
Hallsson
SÝNINGIN Sjömílnaskór,
samsýning sjö listamanna í
Listasal Mosfellsbæjar var
opnuð um helgina. Í hópnum
eru ungir listamenn sem vinna
með fjölbreytta miðla og
spanna vítt róf myndlistar, til
dæmis ljósmyndir, innsetn-
ingar, málverk, skúlptúr og
fleira. Listamennirnir eiga allir
sameiginlegt að eiga rætur að
rekja til Mosfellsbæjar, og eru
þau Berglind Jóna Hlynsdóttir, Eyþór Árnason,
Heiða Harðardóttir, Ingibjörg Birgisdóttir, Oddv-
ar Örn Hjartarson, Unnar Örn Jónasson Auð-
arson og Þórdís Aðalsteinsdóttir.
Samsýning
Sjömílnaskór
í Mosfellsbæ
Þórdís
Aðalsteinsdóttir
83. Skáldaspírukvöldið verður
haldið á efstu hæðinni í Ey-
mundsson í Austurstræti
klukkan 20.00 í kvöld.
Að þessu sinni er kvöldið til-
einkað Kristínu Steinsdóttur
sem les meðal annars úr nýj-
ustu skáldsögu sinni, Á eigin
vegum. Þá mun Kristín einnig
lesa úr fyrri verkum sínum.
Undir lok kvöldsins eiga gest-
ir svo kost á að kynnast betur
höfundinum og ræða um verk hennar.
Eins og áður mega gestir taka með sér veit-
ingar frá Te og Kaffi eða hlýða á upplesturinn frá
veitingahúsinu. Aðgangur er ókeypis.
Bókmenntir
Skáldaspírukvöld
númer 83
Kristín
Steinsdóttir
Eftir Flóka Guðmundsson
floki@mbl.is
„ÉG HEF lengi vitað af þessari
keppni. Aldurstakmarkið er þrjátíu
ár og þar sem ég varð þrítug á þessu
ári ákvað ég að prófa áður en það
yrði of seint. Þannig að ég bara próf-
aði … og það virkaði,“ segir sópr-
ansöngkonan Dísella Lárusdóttir
hógvær um þátttöku sína í árlegri
söngvarakeppni Metropolitan-
óperunnar, The Metropolitan Opera
National Council Auditions. Það er
ekki ofmælt hjá Dísellu að tilraun
hennar hafi „virkað“: Á sunnudag-
inn var hin íslenska söngkona ein
ellefu keppenda sem fengu að láta
ljós sitt skína á sviði hins virta óp-
eruhúss í úrslitum keppninnar.
Að komast í ellefu manna úrslit er
frábær árangur. Um 1.500 til 2.000
manns skráðu sig til leiks í upphafi
og því þurfti Dísella að hrista af sér
margan söngvarann á leiðinni í úr-
slitin. Þrátt fyrir að hún hafi ekki
náð að skáka keppninautum sínum
þar er ljóst að framganga hennar er
mikill stökkpallur til frekari frama.
Það er enda svo að óperuheimurinn
allur fylgist með keppninni af mikl-
um áhuga en tilgangur hennar er
fyrst og fremst að uppgötva ungt
hæfileikafók sem Metropolitan-
óperan vonast til að geta einn dag-
inn boðið að syngja undir sínum
merkjum.
Sigurinn skiptir ekki öllu
„Þetta er svolítið eins og „Americ-
an Idol“ óperuheimsins,“ útskýrir
Dísella aðspurð um fyrirkomulag
keppninnar. „Ég byrjaði í stórri
keppni í Fíladelfíu, sem er reyndar
ferlega erfitt svæði því þar eru tveir
stórir og góðir söngskólar. Eftir að
hafa komist áfram í þeirri keppni
þurfti ég að fara til Washington-
borgar þar sem ég söng í Kennedy
Center. Þar var bara einn sigurveg-
ari, þ.e. ég, og því lá leið mín í tutt-
ugu og tveggja manna undanúrslit.“
Í undanúrslitunum söng Dísella á
sviði Metropolitan-óperunnar við pí-
anóundirleik frammi fyrir listræn-
um stjórnendum óperuhússins og
ráðgjöfum. Í sjálfum úrslitunum
fékk hún hins vegar að spreyta sig
með hljómsveit og segir hún þá
reynslu ógleymanlega.
Hún leggur áherslu á að það að
hafa ekki sigrað skipti ekki öllu
máli. Það sem skipti mestu sé
hvernig spilað er úr árangrinum. Til
marks um það nefnir hún að sig-
urvegurum undangenginna ára hafi
ekki endilega vegnað betur en öðr-
um söngvurum sem náðu í úr-
slitakeppnina.
„Það að ná svona langt er ótrúleg-
ur heiður út af fyrir sig,“ segir Dís-
ella glaðbeitt og bætir því við að fjöl-
margir hafi sett sig í samband við
sig í kjölfar keppninnar með sam-
starf í huga. „Ég er að reyna að
ákveða núna hvernig ég á að snúa
mér í þessu öllu saman.“
Dísella Lárusdóttir söng í úrslitum söngvarakeppni Metropolitan-óperunnar
„Idol“ óperuheimsins
ÞAÐ er draumur sérhvers óperusöngvara að syngja á sviði Metropolitan-
óperunnar. Hér sést Dísella Lárusdóttir fyrir framan hið fræga óperuhús
en hún söng þar í úrslitum árlegrar söngvarakeppni óperuhússins.
Á sviði Metropolitan
BERGLJÓT
Jónsdóttir, fyrr-
um fram-
kvæmdastjóri
Menningarhátíð-
arinnar í Berg-
en, hefur verið
ráðin fram-
kvæmdastjóri
nýs norræns
menningar-
samstarfs, sem heyrir undir Nor-
rænu ráðherranefndina og nefn-
ist Norræna menningargáttin.
Skipuð hefur verið stjórn stofn-
unarinnar og hópar sérfræðinga
settir á laggirnar.
Norræna menningargáttin mun
sjá um umsóknarferli, upplýs-
ingagjöf og ráðgjöf til menning-
arstofnana á Norðurlöndunum og
á sjálfstjórnarsvæðunum. Hún
verður einnig þjónustustofnun
fyrir rammaáætlanir norrænu
menningarmálaráðherranna.
Bergljót er 53 ára gömul og
var í nær 10 ár stjórnandi Menn-
ingarhátíðarinnar í Bergen. Hún
hefur meðal annars meistarapróf
frá háskólanum í Illinois og próf í
menningarstjórnun frá Brussel.
Norræna menningargáttin var
opnuð á sunnudaginn var, 1. apr-
íl.
Fyrsti fram-
kvæmda-
stjórinn
Bergljót Jónsdóttir í
norrænt samstarf
Bergljót Jónsdóttir
HÆTT var við sýninguna My Sweet
Lord sem átti að opna um helgina í
miðbæ Manhattan og standa fram
yfir páska.
Kristinn trúarhópur fór í herferð
gegn sýningunni sem þótti sýna
kristinni trú óvirðingu. En á sýn-
ingunni má sjá tæplega tveggja
metra styttu af Jesú úr súkkulaði.
Þótti verkið vera móðgun við
kristni, sérstaklega þar sem það er
úr súkkulaði og Jesús er með sjáan-
leg kynfæri.
Listamaðurinn sem gerði súkku-
laðiskúlpturinn heitir Cosimo Ca-
vallaro og er þekktur fyrir ýmis
uppátæki.
Talsmaður trúarhópsins, sem fór
fyrir mótmælunum, sagði fólk
mega þakka fyrir að reiðir kristnir
menn brygðust ekki eins harkalega
við og reiðir múslimar.
Jesús úr
súkkulaði
Eftir Jóhann Bjarna Kolbeinsson
jbk@mbl.is
„ÉG er að sýna heimild um vinnu-
stofuna mína, og það sem þar fer
fram,“ segir Snorri Ásmundsson
myndlistarmaður um sýningu sína
„Ég og vinnustofan mín“ sem opnuð
var í Suðsuðvestur í Reykjanesbæ
um helgina. „Ég hef oft velt því fyrir
mér hvað myndlistarmenn gera. Við
erum yfirleitt hálgerðir iðjuleys-
ingjar með athyglisbrest,“ segir
Snorri sem vildi svara þeirri spurn-
ingu hvað myndlistarmenn gera á
bak við tjöldin. „Maður sér upp-
skeruna oft svo takmarkaða þannig
að ég vildi leyfa fólki að fá innsýn í
vinnuna á bak við verkið.“
Lífið hluti af listinni
Snorri tók upp nokkra daga í lífi
sínu á vinnustofunni, en hann fékkst
við eitt og annað á þeim tíma eins og
sést á myndbandinu. „Ég er að
drekka kaffi, í tölvuleik, að raka mig,
bursta tennur, að mála og teikna, og
bara að gera allt sem ég geri á vinnu-
stofunni minni,“ segir hann, og bætir
við að hversdagslegir hlutir séu mik-
ilvægir í sköpuninni.
„Lífið sjálft er hluti af listinni hjá
listamanninum því þetta er allt hluti
af innblæstrinum.“
Auk myndbandsins sýnir Snorri
teikningar og málverk á sýningunni.
„Þetta eru teikningar af týpískum
listunnendum, ekki af neinum sér-
stökum. Ég fer mikið á sýningar og
hef gaman af fólki og er oft að stúd-
era það,“ segir listamaðurinn. „Þeg-
ar ég var barn var ég að teikna skop-
myndir og þegar ég fór í fornámið
vildu menn senda mig í að læra skop-
teikningu í Bandaríkjunum því það
átti við mig. En ég hef ekkert verið
að teikna í áraraðir og er bara að
taka blýantinn upp aftur núna eftir
tíu til fimmtán ára hlé,“ segir Snorri.
Aðspurður segir hann töluverðan
húmor í verkunum. „Já alveg örugg-
lega því mér finnst lífið svolítið skop-
legt, ég á mjög auðvelt með að sjá
skoplegu hliðina á lífinu. En svo er
ég með málverk sem er svona smá
sýnishorn af því sem koma skal hjá
mér,“ segir Snorri, en um er að ræða
sjálfsmynd. „Það er eitthvað að ger-
ast í þessu málverki og ég upplifi það
svo sterkt í gegnum sjálfan mig, og
þá sem hafa séð þetta,“ segir Snorri
sem er búinn að mála fleiri myndir í
sama stíl sem sýndar verða á stórri
sýningu síðar á þessu ári.
En er ekki hrokafullt að sýna
sjálfsmynd og myndband um sjálfan
sig á einni og sömu sýningunni? „Ég
er sjálfhverfur listamaður og lista-
menn eru það almennt. Ég hef alltaf
verið meðvitaður um það, en maður
sér oft sjálfhverfuna í listinni og í
öðrum listamönnum. En ég held að
það viti allir að ég er sjálfhverfur,
það er ekkert nýtt. Maður er búinn
að vera að setja sjálfan sig á háan
hest í gegnum tíðina,“ segir Snorri í
léttum dúr.
Snorri Ásmundsson opnaði sýningu í Reykjanesbæ um helgina
Sjálfhverfur
listamaður í
Suðsuðvestur
Sjálfsmynd Snorri segir um frekar sjálfhverfa sýningu að ræða.
this.is/snorri
Í HNOTSKURN
» Dísella hóf að læra söng tutt-ugu og tveggja ára gömul.
» Hún er dóttir Sigríðar Þor-valdsdóttur leikkonu og Lár-
usar Sveinssonar heitins, fyrr-
verandi trompetleikara
Sinfóníuhljómsveitar Íslands og
kórstjóra.
» Dísella söng lagið „Útópíu“eftir Svein Rúnar Sigurðsson
í Söngvakeppni Sjónvarpsins
2006.
» Hún fékk mikla athygliblaðamanns The New York
Times en á vefsíðu dagblaðsins
er stór umfjöllun um undanúrslit
keppninnar.
♦♦♦