Morgunblaðið - 29.07.2007, Blaðsíða 47

MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 29. JÚLÍ 2007 47
Pétur Guðjón Jóns-
son er dáinn.
Þessi ljúfi, yndislegi
grallaraspói er farinn í ferðina sem
við eigum öll fyrir höndum. Horfinn
okkur vinum hans.
Mig langar að minnast hans í van-
mætti mínum í nokkrum línum vit-
andi það að manni þeirrar gerðar sem
Pétur var verður ekki lýst í stuttu
máli. Það dygði tæplega tommu þykk
bók. Fyrir um fjörutíu árum kynntist
ég Pétri gegnum sameiginlegan
kunningja okkar og á þennan kunn-
ingsskap og síðar vinskap hefur ekki
borið skugga.
Ég átti eins og margir aðrir hauk í
horni það sem Pétur var með sína
Pétur G. Jónsson
✝ Pétur GuðjónJónsson fæddist
í Reykjavík 15. des-
ember 1931. Hann
lést á Landspítalan-
um við Hringbraut
fimmtudaginn 12.
júlí síðastliðinn.
Pétur var jarð-
sunginn frá Hall-
grímskirkju 18. júlí
síðastliðinn.
reynslu – þekkingu og
sínar undra högu hend-
ur (og kláran koll).
Aldrei minnist ég
þess ef ég kom í skúr-
inn til Péturs að hann
væri svo upptekinn að
hann gæfi sér ekki smá
stund í spjall. Síðan var
kveikt í vindli og haldið
áfram á fullum hraða.
Ég hef engum öðr-
um kynnst sem hafði í
sínu starfi tveggja
manna afköst ásamt
frábærum vinnugæð-
um svo að af bar.
Síðustu árin þegar heilsan fór að
bila og ég kom í skúrinn til hans þótti
mér gott ef þannig stóð á að ég gat að-
eins rétt honum hendi. Ég verð að
viðurkenna að stundum var stutt í tár
þegar ég skynjaði og sá hvað hann
var kvalinn.
Elsku Pétur, kvalirnar eru búnar
sem betur fer.
Að lokum votta ég eiginkonu, börn-
um og öðrum ættingjum Péturs mína
innilegustu samúð.
Guð veri með ykkur öllum.
Þórarinn Samúelsson.
✝
Við þökkum af heilum hug auðsýnda samúð og
vinarþel við fráfall og útför elskulegrar eiginkonu
minnar, móður okkar, tengdamóður og ömmu,
SIGRÍÐAR SKAGFJÖRÐ,
Hraunbæ 4,
Reykjavík.
Ingimar Guðmundsson,
Sigurður Skagfjörð Ingimarsson, Ólöf Jónsdóttir,
Guðmundur Már Ingimarsson
og barnabörn.
✝
Þökkum innilega allar samúðarkveðjurnar vegna
andláts,
ÓSKARS SIGURBJÖRNS PÁLSSONAR,
Hagaflöt 2,
Garðabæ.
Guð blessi ykkur.
Páll Ólafur Pálsson
og fjölskyldur.
✝
Við þökkum af alhug öllum sem umvöfðu okkur
kærleika og gáfu okkur styrk við fráfall og útför
elsku hjartans drengsins okkar,
ÞORBERGS GÍSLASONAR ROTH
Hveramýri II og
Furubyggð 34,
Mosfellsbæ.
Vinir Þorbergs, strákar og stelpur, fylltu okkur aðdáun og trausti á ungu
kynslóðinni með einlægni sinni og samhyggð sem þau tjáðu óhikað.
Megi þeir kyndlar fylgja öllum á vegferð lífsins.
Vera Roth, Gísli Jóhannsson
og fjölskyldur.
✝
Innilegar þakkir til allra sem sýndu okkur samúð og
hlýhug við andlát og útför föður okkar og tengda-
föður,
ÓFEIGS PÉTURSSONAR
frá Ófeigsfirði.
Hreinn Ófeigsson, Sesselja Guðbjartsdóttir,
Freyr Ófeigsson, Arnheiður Jónsdóttir,
Auður Ófeigsdóttir,
Ingibjörg Ófeigsdóttir, Garðar Ingjaldsson,
Guðrún Ófeigsdóttir, Hallgrímur Arason.
✝
Innilegar þakkir til allra sem sýndu okkur samúð og
vinarhug við andlát og útför elskulegs eiginmanns,
föður, tengdaföður, afa og langafa,
BJÖRNS KRISTJÁNSSONAR
kennara,
Skólabraut 3,
Seltjarnarnesi,
sem lést á hjúkrunarheimilinu Grund, fimmtudaginn
12. júlí.
Sérstakar þakkir færum við starfsfólki deildar 2A á dvalar- og hjúkrunar-
heimilinu Grund.
Ingibjörg Sigurjónsdóttir,
Birna Björnsdóttir, Bragi Gíslason,
Rannveig Björnsdóttir, Þórarinn Flosi Guðmundsson,
barnabörn og barnabarnabörn.
Elsku afi.
Nú ertu loksins laus
úr viðjum þessa skelfi-
lega sjúkdóms sem
heltók þig fyrir svo mörgum árum.
Og við sitjum og minnumst mikils
manns sem hafði alltaf tíma og var
alltaf bæði stoð og stytta fyrir börn-
in og barnabörnin. Ég man að þú
hafðir alltaf tíma til að sitja með mér
og hjálpa mér með heimanámið;
sama hversu mikið var að gera hjá
þér gafstu þér alltaf tíma til að
hjálpa. Með þinni einstöku þolin-
mæði gastu látið alla skilja og þessi
þolinmæði var eitt af því sem ein-
kenndi þig. Við gátum alltaf komið
til þín með hvaða mál sem var og
alltaf reyndir þú að finna lausn.
Eitt sinn var ég að vandræðast
eitthvað í eldhúsinu hjá mömmu og
hringdi til ykkar ömmu til að fá ráð-
leggingar hjá henni ömmu. Þú
spurðir hvað ég væri að vandræðast
núna og ég sagði þér frá óförum
mínum í eldhúsinu og þegar ég var
búin að gefa þér greinargóða
skýrslu sagðir þú að þetta væri nú
ekki mikið mál og komst svo með
lausnina á mínum vandræðum. Eftir
sat ég alveg steinhissa því mig hefði
aldrei grunað að þú gætir fundið
lausn á eldhúsvandræðum, en þarna
Björn Kristjánsson
✝ Björn Krist-jánsson fæddist
á Steinum í Staf-
holtstungum 5. júlí
1920. Hann lést á
Hjúkrunarheimilinu
Grund 12. júlí síð-
astliðinn og var
jarðsunginn frá Sel-
tjarnarneskirkju 20.
júlí.
sannfærðist ég um það
að þú kynnir sko allt
og gætir allt.
Elsku afi, ég gæti
haldið endalaust
áfram að rifja upp
gamlar og góðar
minningar sem við átt-
um saman. En nú kveð
ég þig í hinsta sinn,
elsku afi minn, við
hittumst aftur seinna
en þangað til rifja ég
upp þessar minningar
og minnist yndislega
hlýja brossins þíns.
Ég sendi þér kæra kveðju,
nú komin er lífsins nótt.
Þig umvefji blessun og bænir,
ég bið að þú sofir rótt.
Þó svíði sorg mitt hjarta
þá sælt er að vita af því
þú laus ert úr veikinda viðjum,
þín veröld er björt á ný.
Ég þakka þau ár sem ég átti
þá auðnu að hafa þig hér.
Og það er svo margs að minnast,
svo margt sem um hug minn fer.
Þó þú sért horfinn úr heimi,
ég hitti þig ekki um hríð.
Þín minning er ljós sem lifir
og lýsir um ókomna tíð.
(Þórunn Sigurðardóttir)
Þín afastelpa,
Ingibjörg Kristín.
Það getur verið erfitt mjög fjöl-
hæfum einstaklingum að finna sér
réttan farveg í lífinu. Ég hygg að
Björn föðurbróðir minn hafi ekki
farið varhluta af þeirri reynslu. Hon-
um virtist flest það sem hann kom
nálægt auðvelt viðfangs, slík var
fjölhæfni hans. Hann lagði fyrst fyr-
ir sig húsa- og húsgagnasmíði og
hlaut meistararéttindi í báðum
greinum, enda afburða flinkur smið-
ur.
Öðlaðist síðan réttindi sem handa-
vinnukennari og loks almenn kenn-
araréttindi. Kenndi síðan unglingum
stærðfræðí. Svo snjall stærðfræð-
ingur sem hann var þá reyndist hon-
um auðvelt aö setja sig í spor þeirra
sem áttu erfitt með að botna í fræð-
unum, var því bæði vinsæll og góður
kennari.
Á unglingsárum heima á Steinum
fór hann að teikna myndir af körl-
unum í sveitinni og náði slíkum tök-
um á því að karlarnir komu ljóslif-
andi á pappírinn. Að sjálfsögðu með
dálítið ýktum sérkennum hvers og
eins. Þessar myndir skildi hann eftir
hvar sem var í húsinu. Og ef amma
vissi að von var á einhverjum ná-
granna þá var vissara að fara einn
hring um húsið og gá að hvort ein-
hvers staðar lægi skopmynd af við-
komandi. Ég er ekki í vafa um að
hefði hann lagt fyrir sig málaralist
hefði hann náð langt í þeirri grein.
Þessa fjölhæfni er víða að finna í
ættinni, en líklega hefur Björn þó
staðið einna fremst af ættingjum
mínum hvað það varðar.
Síðustu æviárin voru frænda mín-
um erfið. Að geta ekki átt orðaskipti
við kunningja, þó hann þekkti við-
komandi á svipnum. Að geta ekki
sagt eina góða sögu eða gert að
gamni sínu við viðkomandi og síðan
rekið upp rokna hlátur hlaut að vera
honum erfitt. Síðustu árin var hann
algjörlega háður umönnun starfs-
fólks Grundar. Ingibjörg kona hans í
rúm sextíu ár stóð þá hvað best við
hlið hans eins og hún hafði reyndar
alltaf gert. Fyrir það á hún mikla
þökk skilið.
Kristján F. Oddsson.
Við systkinin eigum
margs góðs að minn-
ast um hann Eika afa.
Við vorum svo hepp-
in að alast upp í næsta húsi við afa og
ömmu. Húsið þeirra var okkar annað
heimili og varla leið sá dagur þegar
við vorum yngri að við færum ekki
yfir til þeirra. Það var alltaf svo gott
að koma til þeirra og við munum alla
tíð búa að uppeldinu sem við fengum
þar og margt lærðum við hjá afa.
Eiki afi var nákvæmur maður, hjá
honum var allt í röð og reglu og hann
var mjög handlaginn. Hvort sem það
var bilað reiðhjól eða brotin hrífa þá
léku hlutirnir í höndunum á honum
og urðu betri en nýir eftir yfirhaln-
ingu hjá honum.
Heiður og Benni muna vel eftir því
þegar afi og langafi voru með kind-
urnar uppi í landi, hinum megin við
götuna. Þar voru kindur og hænur
og heyjað var að mestu með gamla
laginu á túninu. Afi fór líka oft út í
Eiríkur Júlíusson
✝ Eiríkur Júlíus-son fæddist í
Kambahrauni í Lóni
13. ágúst 1923.
Hann lést á Hjúkr-
unarheimilinu á
Höfn hinn 6. júní
síðastliðinn og var
útför hans gerð frá
Hafnarkirkju 15.
júní.
fjörð þar sem hann
veiddi silung og lúru.
Mikið erum við afa
þakklát fyrir sum-
arbústaðinn sem hann
byggði og skógrækt-
ina þar í kring sem
hann sinnti af kappi.
Þarna hefur fjölskyld-
an átt sinn sælureit
um árabil og margoft
vorum við þarna öll
saman komin á sumr-
in. Afi var þá jafnan
við einhverja iðju; að
brasa í skóginum, slá,
dytta að húsinu eða í gönguferð um
fjöllin.
Afi var náttúruunnandi og þekkti
landið vel. Hann þreyttist ekki á að
fræða okkur um örnefni í nágrenn-
inu og sögu hinna ýmsu staða. Hann
hafði gaman af að ferðast og vinnu
sinnar vegna var hann mikið á ferð-
inni um sýsluna. Afi var mikill dýra-
vinur. Fuglar voru í miklu uppáhaldi
hjá afa og þrátt fyrir að kríurnar
gogguðu lítil sár á skallann hans
þegar hann var að fylla á olíubílinn
úti í Álaugarey, þá hélt hann mikið
upp á þær. Maríuerlan var í sérstöku
uppáhaldi hjá afa og hún mun alltaf
minna okkur á hann.
Í seinni tíð eyddi afi löngum
stundum í bílskúrnum í kjallaranum.
Þar gerði hann upp gamla hluti, skar
út skilti og fékkst við annað hand-
verk. Þar átti hann líka stundum
hangikjötslæri á bitanum í loftinu.
Við fengum auðvitað að smakka á
kjötinu þegar við kíktum í bílskúrinn
og oft gaukaði hann að okkur sveskj-
um og sum okkar eiga sælar minn-
ingar um tröllasúkkulaðið frá
Reykjavík. Afi hafði gaman af að
slípa steina og var örlátur á djásnin
sem komu út úr tromlunni eftir slíp-
un og margir eiga því fallega steina
frá honum.
Elsku afi.
Við finnum fyrir tómleika og sökn-
uði þegar við horfum á eftir þér en
við gleðjumst líka yfir stundunum
sem við áttum með þér og hlýnar um
hjartarætur þegar við hugsum til
baka. Við vitum að nú ertu kominn til
ömmu og það er von okkar að saman
getið þið notið dýrðarinnar á himn-
um, það eigið þið svo sannarlega skil-
ið.
Hún nafna þín samdi ljóð handa
þér:
Nú leggurðu grábláu augun þín aftur
og yfir þig færist friður
í paradís ferðu og þar hittumst við aftur
og horfum saman niður.
Í draumahöll dvelurðu hjá henni ömmu
hvar sólsetrið sindrar á kinn
englarnir vaka yfir Magga og mömmu
og geyma þig, afi minn.
Minning þín lifir hjá okkur.
Þín barnabörn
Heiður Kristjana,
Benedikt Snævar,
Sigrún Inga, Sara Eik
og Pálmi Geir.