Sjómannablaðið Víkingur - 01.03.1943, Side 9

eða eftirlits. Þá er annað, hvort báðar þessar
vélar yrðu látnar vinna á einum og sama skrúfu-
ás, eða hafa skrúfurnar tvær. Ef tvær skrúf-
ur ekki yrðu til óþæginda fyrir veiðarfæri og
annað slíkt, mundi ég telja það heppilegri lausn
á því máli.
Þá er hin leiðin að hafa vélarnar fleiri, 5 til
10 stykki. Ættu þá allar vélarnar að vera af
sömu gerð og sömu stærð og mættu þær þá
gjarnan vera hraðgengar og léttbyggðar, og
hafa hver sinn dynamó. Skipið væri svo drifið
af einum eða tveim rafmagnsmótorum, auk
allra hjálparvéla, sem einnig yrðu rafmagns-
mótorar. Því miður virðist vera erfitt að fá
þessu líkt vélasett í þeim löndum, sem við nú
höfum aðgang að.
Að sjálfsögðu komi til greina að hafa raf-
magnseldavél í stað kola, hvaða véiategund sem
notuð væri, og sömuleiðis rafmagnsstýri i sam-
bandi við vökvaþrýstidælur.
Allar lýsisvinnslur á afturskipi tel ég að ætti
að flytja fram á, undir bakkann. Lýsisvinnsla
á mótorskipi er dálítið erfið viðureignar, og
veit ég enga leið aðra en að hafa gufuketil
fyrir hana. Sá ketill yrði að sjálfsögðu í sjálfu
bræðsluhúsinu svo að þá ætti ekkert að vera
til fyrirstöðu fyrir því að bræðslan yrði fram
í skipinu. Þá yrði allt afturskipið laust, til í-
búðar.
Ef stýrisvölurinn yrði framlengdur upp á
bátapall og yfirbyggingin (Ceisinger) byggð aft-
ur úr, og jafnvel út á öldustokkana; alla leið
fram undir togblakkarkifa, mætti gera góð í-
búðarherbergi, borðsal, W.C. o. fl. á aftur- og
mið-skipum.
Togvindum og akkerisvindum má breyta fyr-
ir rafmagnsdrif, með litlum kostnaði, saman-
borið við nýjar vindur.
Læt ég nú ,,falla“ í bili, en æskilegt væri, að
sjómenn segðu álit sitt um þessa hlið málsins.
Rvík. 20. febr. 1943.
G. Þorbjörnsson.
FYRIRSPURN SVARAÐ.
Út af fyrirspurn i síðasta tbl., í sambandi við tundur-
duflarekið, hefir blaðið snúið sér til forstjóra Skipaút-
gerðar ríkisins, og fengið þau svör, að sömu ráðstafanir
séu enn framkvæmdar eins og hafist var handa um, að
varðskip ríkisins starfi að tundurduflaeyðingum. Er
verkaskifting þannig milli skipanna, að v.s. Richard starf-
ar fyrir Vesturlandi, v.s. Óðinn við Austurland, v.s. Ægir
við Suðurland og v.s. Sæbjörg við Faxaflóa. Og að ein-
hverju Ieyti munu skip setuliðsins starfa að eyöingu
tundurdufla þegar þeirra verður vart.
LEIÐARLJÓS
í Sandgerði.
Mér hefir dottið í hug, herra ritstjóri, að biðja
um rúm í Víking fyrir eftirfarandi.
Sandgerði er ein af stærztu verstöðvum við
Faxaflóa. Berst þar að árlega mikill afli á
land, og þar af leiðandi miklar tekjur, beinlínis
og óbeinlínis, sem renna til ríkissjóðs, og til
þeirra sem stunda þar atvinnu, bæði verandi
og farandi menn.
Samt sem áður er ekki sjáanlegt, að frá hinu
opinbera hafi neitt verið gert til hagræðis fyrir
hina ötulu sjómenn, sem þaðan hafa stundað
sjó í marga áratugi, við hin erfiðustu skilyrði,
annað en leiðarljósin þrjú, sem eru þó mesta
ómynd að allra dómi, sem til þekkja.
Það er kastað hundruðum þúsunda víða kring
um land til lendingarbóta og hafnai’mannvirkja,
þar sem aldrei geta orðið veruleg not af, vegna
legu staðanna, t. d. Borgarnes (sjálfsagt með
duglegan þingmann) og víðar.
Ég ætla ekki að stinga upp á neinu stórvirki
með línum þessum, en aðeins benda á hvað er
mjög nauðsynlegt og aðkallandi:
1. Innsiglingarvitann þarf að hækka að mun,
og setja í hann miklu sterkara ljós.
2. Það þarf að hækka báðar stengurnar, sem
notaðar eru til merkis inná leguna, og setja
betri dag- og náttmerki á þær. Bestur væri
góður hornviti þar sem neðra merkið er.
3. Vörðuna á heiðinni fyrir ofan þorpið þarf
að stækka svo, að hún verði mjög áberandi.
Eins og er, er hún næsta ónothæf, og þar af leið-
andi mjög nauðsynlegt að bæta hana hið bráð-
asta.
Á jafn hættulegri leið eins og Hamarsund er,
virðist ríða mikið á því að innsiglingarmerki
séu ekki það léleg, að stappi næx'ri ágizkan
hvort þau eru fyrir stafni eða eitthvað annað í
líkingu við þau.
Sjófarendur, sem eiga leið framan við Sand-
gerði, ættu að gera samanburð á ofannefndum
vita og blossa af þeim, sem stöku sinnum sézt
skammt fyrir innan, en sá blossi er ekki mældur
á íslenzkan grútai’týi'umælikvarða, en sýnir
glöggt, að hann er settur á sinn stað til að sjást,
en ekki sýnast, eins og t. d. kosningaloforð,
sem sjást bæði seint og illa.
Ofanritað er bending til þeirra, sem með vita-
mál fara.
H. M.
VlKlNGU R
73