Náttúrufræðingurinn

Árgangur

Náttúrufræðingurinn - 1956, Blaðsíða 46

Náttúrufræðingurinn - 1956, Blaðsíða 46
106 NÁT'I'Ú RUFRÆÐINGURIN N Generatio aequivoca Fyrir nokkrum mánuðum birtist sú fregn í erlendum blöðum, að tekizt liefði að skapa líf í tilraunaglasi, og hefði það gerzt í rann- sóknastöð Californíuháskóla, þeirri er fæst við rannsóknir á veir- um (veira = virus). Hér var að vísu fullmikið sagt, en það sem gerðist var þetta. Tekizt hafði í nefndri rannsóknastofnun að kljúfa tíglaveikiveiru efnafræðilega í tvo líflausa liluta og setja þá svo sam- an aftur, þannig að af þeim varð lifandi tíglaveikiveira á ný. Tíglaveikiveira sú, sem hér var um að ræða, var þeirrar tegundar, er orsakar tíglaveiki á tóliaksplöntum. Var hún fyrst hreinræktuð ár- ið 1935 í hinni læknisfræðilegu rannsóknarstofnun Rockefellers, og hefur verið mjög mikið rannsökuð síðan. Er gerð nokkur grein fyr- ir þessari veiru og öðrum í Náttúrufræðingnum 1954 bls. 145—157. Tíglaveikiveira tóbaksplöntunnar er staflaga, nálega 0.3 g (my) á lengd. Hún er eins og l'leiri veirur sett saman af tveim hlutum, þykkum hjúp úr eggjahvítuefnum og kjarna úr kirnissýru. Lætur nærri að eggjahvítuelnin séu 94% af veirunni, en kirnissýran 6%. Myndar eggjahvítuhjúpurinn eins og hólk utan um staflaga grann- an kjarnann. Með efnafræðilegum aðferðum hefur það nú tekizt í Jiessari rann- sóknarstofnun Californíuháskólans, að leysa upp eggjahvítuhjúp tíglaveikiveirunnar og greina hann frá kirnissýrunum. Undir viss- um kringumstæðum tókst síðan að láta þetta uppleysta eggjahvítu- elni mynda pípulaga búta eða hólka, eins og þá, sem veiran er gerð af. Að útliti voru hútar þessir oft óþekkjanlegir frá veirunni sjálfri, en þeir voru líflausir og gátu ekki orsakað tíglaveiki á tóbaksplönt- um. Væri aftur á móti eggjahvítuefnið ekki haft einsamalt, heldur blandað í upplausnina kirnissýrunum, sem greindar höfðu verið frá, þá skeði það merkilega, að það mynduðust rörlaga bútar úr eggja- hvítu, eins og áður, en innan í þeim sat nú kjarni af kirnissýrum. Þessir bútar voru því alveg eins að gerð og veiran upphaflega, og það sem ennþá merkilegra var, að væru þeir settir á blöð tóbaksplöntu, þá sýktist plantan af tíglaveiki, sem hagaði sér að öllu leyti og breiddist út, eins og um venjulega tíglaveikiveiru hefði verið að ræða. Þegar tilraun þessi var fyrst gerð, voru menn í nokkrum vafa um það, að niðurstaðan væri rétt. En nú liefur hún verið tnargsinn-
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66

x

Náttúrufræðingurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Náttúrufræðingurinn
https://timarit.is/publication/337

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.