Vikan

Tölublað

Vikan - 12.06.1975, Blaðsíða 21

Vikan - 12.06.1975, Blaðsíða 21
von á þvi, aö Fran yroi hrifin af svoleiöis manni. „Hvernig var hann eygður?" „Hann var m.eö sólgleraugu". Þetta var ekki ýtarleg lýsing, en bar þó saman við lýsingu Catherine Mercer. „Úr þvl að þú tókst svona vel eftir honum, hefuröu kannski tek- ið eftir, hvort hann var tattóver- aður". Nora sýndi henni mynd, en Sylvia hristi höfuðið. „Í2g sé enga likingu". Bjallan úr móttökuherberginu hringdi. Bobby Hoff var kominn. „Þú kemur mátulega, Bobby, ég var rétt að fara". Eva Lynn eyddi öllu kvöldinu með einum af eftirlætis viðskipta- vinum sinum. Hann var frá New Orleans. Hann naut þess að fara út með henni og láta sjá sig með henni. Þau höfðu fengið sér að borða á finum frönskum veitinga- stað og röltu nú eftir götunni. Allt I einu nam Micél Feraux staðar utan við matsölustað, sem Eva hafði ekki veitt athygli fyrr. „Heyrðu, er þetta ekki- nýr staður? Eigum við að koma inn og fá okkur sopa undir svefninn? " „Mérlist nú svona og svona á". „Rétt sem snöggvast". HUn hafði rétt fyrir sér, henni fannst ekki mikið til staðarins koma. Ekki var þar heldur margt um manninn. Eva varð að pira augun I rauðleitu hálfrökkrinu — hiin notaði ekki gleraugu i vinn- unni. „Hvaö langar þig i, ljúfan?" Þegar hún sneri sér við til að svara, kom hún auga á hann. Augnablik stóð hiin kyrr eins og saltstólpi. Svo hörfaði hun aftur á bak og rakst þá á Mitch. „Komdu Mitch, fljótur, við verðum að koma okkur út". Hann elti hana að sjálfsögðu. „Eva, hver fjandinn er um að vera?" „Hann er þarna inni. Ég sá hann. Við verðum að ná I lögregl- una undir eins". „Hver? flver er þarna? Um hvaö ertu að tala? Lögreglan? Hvað áttu við?" Honum var ekki orðið um sel. ,yJú, hlustaði nú á, Mitch... ég get ekki farið inn aftur, þvi þá gæti hann séö mig. Það er þvl best, að þú farir og hringir á lög- regluna. Segðu þeim að koma undir eins. Segðu þeim..." Allt I einu varð Evu ljóst, hvers hiin var að biðja og hvern. „Nei nei, ég hringi, þú ferð bara aftur inn og færö þér eitthvað á meöan þú bíö- ur ". Hún ýtti honum af stað og tók svo til fótanna. Hún gekk enn upp og niður af mæöi, þegar hiin náði sambandi. Þegar Nóra teygði sig eftir slm- anum í myrkrinu, varð henni litið á sjálflýsandi vekjaraklukkuna, seni var ekki nema fimmtán min- útur gengin I tólf. „Já". „Mulcahaney?" ,,-Já". „Þetta er Rand I nitjánda um- dæmi. Það er út af nauðgunar- kvörtun Evu Lynn. Ef þú vilt ekki að allt málið fari I handaskolum, skaltu flýta þér hingað". „Fröken Lynn?" spurði Nora hæglátlega. „Ég heiti Mulcahan- ey. Ég vildi gjarnah fá að tala við your". „Um hvað svo sem? Mér var nauögað. Ég legg inn formlega kvörtun, og enginn gerir neitt. Um leið og ég sé náungann hringi ég, og mér er sagt, að lögreglubill sé á leiðinni. Veistu, hvað ég beið lengi? Hálftima". „Mér þykir fyrir þvi, fröken Lynn". „Þegar billinn loksins kom, var náunginn farinn". „Mér skilst, að hann hafi farið I leigubil og að þú hafir verið svo snarráð að ná numerinu". „Þakka þér fyrir. Rand hrósaði mér Hka, en hann gerir ekkert I þessu". „Ég hélt, að hann hefði útskýrt þaö...". Að ekkert sé hægt að gera, fyrr en leigubílstjórinn hefur sam- band við stöðina, þegar hann er biiinn I tiirnum". „Akkúrat". „Og ég sagði Rand, aö ég myndi biöa". Nora dró mynd af Earl Dana upp úr tösku sinni. „Er þetta maðurinn?" „Já, hvernig vissirðu það?" Nora hikaði. „Hann er grunaöur um aðra nauögun". „Hvers yegna hefur mér ekki veriö sýnd þessi mynd áður?" „Við vorum hrædd um, að þú krefðist þess, að hann yrði tekinn strax. Okkur langar til að biðja þig um að lofa okkur að biða með það, þangað við höfum meira gegn honum". „Meira?" „Hann er einnig grunaður um morð". „Já, en er ekki rétt að vara stúlkuna við?" „Hvaða stiilku?" „Vinkonu hans". „Þii minntist ekkert á, að hann hefði veriö með stúlku". „Nei, ég veit, ég hefði átt að gera það. Ég var ergileg Ut af töf- inni". Noru veittist ekki erfitt að hafa upp á stulkunni. Jenna Carpenter var gláðværog fröm. Með svona stúlku var óllklegt, að sambandið héldist aðeins andlegt til lengdar. Nora skýrði fyrir henni, að hún væri aö spyrjast fyrir um mann að nafni Earl Dana, en Jenna brosti háöslega. „Earl hefur þegar sagt mér allt um það. Við höldum engu leyndu hvort fyrir öðru". „Ég efast um það". Jenna yppti öxlum. „Það fer . eftir Hfsviðhorfi manna. Þessi stúlka, Gabriella Constante, reyndi að brjótast undan siða- vöndu uppeldi, en guggnaði svo og ákærði Dana". „Hefur Dana lfka sagt þér frá hinum konunum, sem hann réðist á?" „Hann hefur sagt mér frá þér, að þú hafir verið að snuðra um hann hjá vinnuveitendum hans og þar, sem hann hefur leigt. „Sagði hann þér llka, hvað hann geröi á þriðjudaginn var?" „Hann var með m£r. Við fórum á bló og fengum okkur svo aö borða". „Hvenær komstu heim?" „Um hálf eUefu". „Og hvað svo?" „Hann nauðgaði mér ekki, ef það er það, sem þú vilt vita". „Leyfist mér að spyrja, hvern- ig þið kynntust?" „Það var I skautahöllinni. Ein- hver krakki rakst á Earl, og hann rann á mig. Ég datt og sneri mig um ökklann. Hann hafði áhyggjur af þessu, og það endaði með þvi, að hann ók mér heim I leigubil. Ég bauð honum I mat, og eitt af þvl fyrsta, sem hann sagði mér frá, var þetta með þessa stúlku, Gabriellu". Hafði hann verið að reyna að vara hana viö? „Earl fór ekki beint heim, eftir að hann var með þér á þriðjudag- inn. Hann réðist á aðra konu. Hún kærði það og þekkir hann á mynd". „Mér er sama á hversu mörg- um myndum hún þekkir hann, henni skjátlast. Hver sem það hefur verið, sem réðist i hana þa var það ekki Earl, þvl aö ef hann hefði langað f kvenmann, þá hefði hann getað fengið mig". Þá var að fá skýringu á tattó- veringunni. Hann hlaut að hafa fengið það cl'tir að hann deyddi Frances Russo. Hoff komst að því, að Dana hafði alist upp I Portsmouth, sem er hafnarbær I New Hampshire. Vegna þess að ólöglegt var að tattóvera I New York ákváðu Nora og Bobby að athuga sambönd Earls I Ports- mouth. Nora hafði heppnina með sér. > álningarvörur mv /jrjM;;. i inr: v SKllI Æi?i»Kr ; im IMli' **h iiaiaiiiiMajá^Ki^liáii ^^ rilðl (\*AváQc&Z~*^ Elsta og reyndasta málningavöruverzlun landsins i nýjum húsakynnum aö Grensásvegi n — simi 83500. Erum einnig a gamla staðnum Bankastræti 7 simi 11496. 24. TBL. VIKAN 21

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.