Vikan

Tölublað

Vikan - 12.06.1975, Blaðsíða 28

Vikan - 12.06.1975, Blaðsíða 28
— Hvað helduröu að Rósa frænka sé gömul? sagði ég hugs- andi. Einhverra hluta vegna fórum viö inn I herbergi mömmu og þar gyllti kvöldsólin allt herbergið. — HUn var jafngömul mömmu, sagöi ég hugsandi. — Það eru sjö ár slðan mamma dó og hiin var tuttugu og níu ára. — Þá er Rósa frænka þrjátlu og sex ára. Er það nokkuð mikið, þegar talað er um aldur konu? — Nei, það er ekki gómul kona. Við • Ihuguöum þetta svolitla stund og sögðum ekki neitt. — Pabbi er nú ekkert gamall heldur, sagði Lucy og það var eins og hiín væri að reyna fyrir sér. — Hamingjan sanna, nei, hann er ekkert gamall, hann er aðeins fjö'rutíu og fimm ára. Eftir stundarkorn sagði ég: — Er ekki best að við förum niður. Pabbi hefur alltaf gaman af svo- litilli hljómlist, þegar hann kem- ur heim. Ég var varla búin að segja þetta, þegar við heyrðum i pianó- inu og rödd Rósu frænku, sem söng, lágt og blfðlega. Rödd henn- ar var dálitið hás en mjög hljóm- þýð og hUn var að syngja lagið sem Lucy hafði sérstakt dálæti á. ,,í rökkrinu ég reika niður að ánni..." Við forðuðumst að lita hvor á aðra og gengum niður, arm i arm. Slðustu tónar lagsins voru að deyj út, þegar við komum inn I stof- una. Hún sat við hljóðfærið og pabbi stóð og hallaði sér upp að þvl. Pabbi sagði við hana: — Hvern- ig vissirðu að ég hefi dálæti á þessum söng? Komið til mln, telpur og segið mér hvernig stendur á þessu. Frænka ykkar þekkir venjur okkar, eins og hún hafi buiö hér alla tið. Ég held... hann lækkaði róminn og sagði eitthvað um töfra við Rósu frænku, en það var greinilegt, að það var ætlað henni einni. liiquaphone Þú getur lært nýtt tungumáiá 60 tímum LINGUAPHONE tungumálanámskeió kennir þér nýtt tungumál á sambærilegan hátt og þú læróir ísíenzku. Þú hlustar, þú skilur og talar síóan. Þú hef ur meofædd- an hæfileika til ao læra aó tala á þennan hátt. Aótrú- lega skömmum tíma nemur þú nýtt tungumál, þér til gagnsog ánægju. — Þetta er RÉTT og ÞÚ getur sannaó þaó. — Vió sendum þér að kostnaóariausu upplýsingapésa um námió. — Þegar þú hefur tekió ákvöróun, — sendum vió þér linguaphone nómskeió í því tungumóli, sem þú ætlar aó læra. LINGUAPHONE tungumálanámskeió á hljómplötum og kassettum HIÍóofærahúsReykjavíkur- Laugav.96 sími 13656 framhaldssaga eftir önnu Gilbert Rósa Þetta var ekkert undarlegt, þvl að Lucy var simasandi og það var vfst fátt, sem Rósa frænka vissi ekki um okkar hagi og venjur! Nú voru dagarnir breytilegri, við vorum orðin f jögur og það var eins og hver dagur væri hátlðis- dagur. En það var Rósa, sem stóð fyrir öllum þessum gleðskap, hUn hallaði sér letilega upp að sessum og koddum, hlátur hennar var lágvær og seiðandi og hun var orðin allt öðru vlsi I framkomu. Svipurinn var fjörlegur og grænu augun gneistuð af fjöri. Og þar sem mér fannst hún skemmtileg, þá hlýtur föður mln- um að hafa fundist hún ómót- stæðileg. Hann var nú uppfullur af allskonar hugmyndum um framtiöina og við höfðum aldrei séð föður okkar svona glaðan. — Ég þarf að tala við ykkur, sagði faðir okkar einn morgun- inn, þegar við sátum að morgun- verði. — Það er reyndar um nokk- uð, sem ég veit að kemur ykkur á óvart. — Hvað er það, pabbi? — Það er viðvíkjandi Rósu. Hann var eitthvað svo drengja- lega unglegur, næstum feimnis- legur. — Rósa hefur... ég er búinn að biðja hana að giftast mér... reyndar erum við búin að ákveða þetta elskurnar mlnar litlu. Hvorug okkar kom upp orði. Viö vorum of reynslulausar til að segja eitthvað venjulegt, of undr- andi til að þjóta upp og óska hon- um til hamingju. Ég sat þögul og Lucy virtist alveg stjörf. — Eruð þið ekki ánægðar? Þessi skyndilegi ákafi hans varð okkur óbærilegur þessa stundina. — Jú, pabbi, að sjálfsögðu. — Mjög ánægöar. — Þiö farið þá til hennar Ellen, viltu ekki segja hve mikið þetta gleður ykkur? Hún er hálf hugs- andi út af þvl, hvernig þið takið þessu. — Jii, pabbi, við skulum fara til hennar strax. Það var auðvitað gott aö vita til hvers hann ætlaðist af okkur, eig- inlega léttir að geta farið frá hon- umþessa stundina. Ég drap á dyr hjá henni. Hún lá I rúminu, sem var fullt af koddum, með slegið hárið. — Faðir ykkar er þá búinn aö segja ykkur fréttirnar? — Við komum til að láta I ljós ánægju okkar, Rósa frænka. — En hve þið eruð elskulegar! Komið og kyssið mig. Við flýttum okkur aö rUminu og stóðum sitt hvorum megin við það og kysstum hana, sfn á hvora kinn. — Þið verðið eins og dætur mln- ar. Einhvern veginn komumst við út úr herberginu. — Þetta er svo undarlegt, sagði Lucy, — þegar svona dásamlegir hlutir bera að, að mann skuli ekki langa til að syngja og dansa. Mór finnst þetta eitthvað svo fjarlægt, eins og þetta sé eitthvað sem hef- 4. ur hent einhvern annan, eins og þetta komi okkur ekki við. Briiökaupið átti að standa síð- ast I september. — Rósa vill að þetta fari hljóðlega fram. Htfn vill ekki neitt umstang. Að sjálfsögðu þurfti hún að kaupa ýmislegt. Pabbi og hún fóru nokkrar ferðir til borgar- innar og komu alltaf til baka hlaöin pökkum. Einn morguninn kom sendill með pakka frá kjólastofunni. Ég hljóp upp í súöurherbergið með hann og þegar ég sá að herbergið var mannlaust, lagði ég pakkann á rUmið og ætlaði að fara strax út aftur. En Rósa hafði verið að brenna einhverju I arninum. Samanvafinn pappir hafði dottið hálfbrunninn fram á ristina og það gaus upp reykur. Ég tók þetta upp með eldtönginni og ætlaði aö fleygja þvl aftur inn I arininn, en þá sá ég aö þetta voru bréf og ég sá barnalega rithönd sjálfrar min á einu bréfinu, bréfi, sem ég hafði skrifað til Rósu frænku fyrir löngu siðan, þegar hun var á Appelby End. Þaö var svo táknrænt fyrir Rósu frænku, aö hún skyldi ekki einu sinni geta brennt bréf, svo nokkur mynd væri á. íog sá lika að þarna voru einhverjar tætlur af dagblaði. Ég sá fyrirsögnina „Cross Gap gildran". Ég slétti úr blaðinu og sá að þetta var stutt frásögn um llkfundinn 1 skurð- 28 VIKAN 24. TBL.

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.