Vikan

Tölublað

Vikan - 15.04.1976, Blaðsíða 24

Vikan - 15.04.1976, Blaðsíða 24
Síðan Fidel Castro og menn hans tóku völd- in á Kúbu með byltingu fyrir sautján árum, hröktu Baptista einræðisherra frá völdum og tóku að koma á sósíalísku þjóðskipulagi í landinu, hefur fólk um víða veröld fylgst af áhuga með gangi mála á þessari sólríku eyju í Karabíahafi, sumir fullir aðdáunar á byltingunni og framgangi hennar, aðrir með vanþóknun og ótta við útbreiðslu kommún- ismans. Þegar fjallað er um hitamál eins og byltinguna á Kúbu, er hætt við að sitthvað skolist til á leiðinni hingað til íslands um ótal fjölmiðla og fréttastofur. Vikunni þótti því fengur að því að ná tali af Ingibjörgu Haralds- dóttur, sem búsett hefur verið á Kúbu síðan árið 1969, og fá þannig að heyra milliliða- laust, hvernig lífi fólks er háttað á slóðum kúbönsku byltingarinnar. Ingibjörg er reykvísk að uppruna, og að loknu stúdentsprófi úr Menntaskólanum í Reykjavík hélt hún til Moskvu, þar sem hún lærði kvikmyndaleikstjórn. í kvikmyndaháskól- anum í Moskvu kynntist Ingibjörg kúbana, sem hún giftist og fluttist með til Kúbu að loknu kvikmyndanáminu. Leið hennar hefur því ekki legið til íslands nema sem gests, síðan hún hleypti heimdraganum rúmlega tvítug. Ingi- björg kom til Reykjavíkur í lok síðasta árs ásamt syni sínum Ernesto Hilmari, sem er á fyrsta ári. Erindið var fyrst og fremst að heim- sækja ættingja og vini, en þá stóð svo á, að æfingar á Náttbólinu eftir Maxím Gorkí voru að hefjast í Þjóðleikhúsinu, og leikstjórinn Viktor Strizhov var sovéskur og ekki mæltur á vesturlenskar tungur. Því vantaði rússnesku- mælandi aðstoðarleikstjóra, svo Ingibjörg var fengin til að vera Strizhov innan handar við sviðsetningu Náttbólsins. Þótt Ingibjörg hafi menntað sig í kvikmyndagerð, er hún enginn nýgræðingur í leikhússtarfi, því að lengst af þeim tíma, sem hún hefur verið búsett á Kúbu, hefur hún verið aðstoðarleikstjóri í leikhúsi í Havana. Hún var að vinna að fyrstu sjálf- stæðu sviðsetningunni sinni — á Brúðuheim- ili Ibsens — þegar að því kom, að Ernesto Hilmar fæddist í heiminn, svo ekki varð af sýningunni í bili að minnsta kosti. Þegar við gengum á fund Ingibjargar fyrir MF HEILUMHUG Viðtal við Ingibjögu Haraldsdóttur, sem búsett hefur verið á Kúbu undanfarin ár, um lífið á slóðum kúbönsku byltingar- innar. skömmu, byrjuðum við á að spyrja hana, hvernig henni hefði litist á sig á Kúbu, þegar hún kom þangað fyrst. — Ég kom fyrst til Kúbu árið 1968, eða ári áður en ég lauk skólanum í Moskvu, og fljótlega eftir komu mína þangað fór ég upp í fjöll, þar sem maðurinn minn var að taka kvikmynd af sumarbúðum unglinga. I leiðinni kynntum við okkur líf sveitafólksins á Kúbu, og auðvitað var það óskaplega framandi og ólíkt því, sem ég hafði áður kynnst. En Kúba er bara svo gott land, og fólkið tók mér svo hlýlega, er svo opið og frjálslegt, að ég kunni strax vel við mig þar. — Hvernig eru lífskjör kúbana? — Þau hafa batnað mikið á síðustu árum, en það hefur kostað mikla og harða baráttu. Þegar talað er um lífskjörin á Kúbu, verður að miða við lífskjörin þar fyrir byltingu og þau kjör, sem íbúar vanþróaðra landa búa við. Á Kúbu hefur öllum verstu plágum vanþróuðu landanna — til dæmis grannríkjanna í S-Amer- íku — verið útrýmt. Á Kúbu deyr enginn úr hungri, atvinnuleysi þekkist ekki lengur, ekki heldur ólæsi, og sigur hefur verið unninn á alls konar skæðum sjúkdómum. Fyrir byltingu voru ekki nema tvö sjúkrahús á Kúbu utan við Havana, og læknishjálp var svo dýr, aö fátækt fólk dó drottni sínum af þeirri ástæöu einni, að það hafði ekki ráð á að leita læknis. i sumum héruðum var ástandið meira að segja svo slæmt, að þar var enginn læknir. Nú hefur hins vegar verið komið á heilsugæslu- stöðvum um landið þvert og endilangt, og allir íbúar Kúbu njóta ókeypis læknishjálpar. Þetta hefur tekist, enda þótt flestir læknar færu úr landi eftir byltinguna. Ný kynslóð lækna hefur verið menntuð, svo og annað hjúkrunarlið. Ég held þaö séu svo til engin sovésk menn- ingaráhrif á Kúbu, segir Ingibjörg, hér á mynd með Viktor Strizkov, en hún aðstoðaði hann við leikstjórn Náttbólsins í Þjóðleikhúsinu. Það er óskaplega gaman að eiga svolítinn hlut að máli. 24 VIKAN 16. TBL.

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.