Vikan - 15.04.1976, Blaðsíða 35

— Þá geri ég aðra plötu fyrir
jól, það er á hreinu. Arinars er
þetta alveg mitt mál, því að viö
sömdum bara um þessa einu plötu
í byrjun. Síðan verður að semja
aftur um næstu plötu, ef áfram-
hald verður á samvinnu hjá okkur
Steinari. Ég kann betur við svona
samninga heldur en bindandi
samninga um einhvern ákveðinn
fjölda af plötum á ákveðnum tíma,
það eru að mínu áliti streitusamn-
ingar. Miklu betra að geta bara
komið, þegar maöur er tilbúinn
meðefnið.
— Hvernig er svo samið í dag?
— Ég held, að þessir samningar
hjá plötuútgefendum hér séu allir
mjög svipaöir. Þetta lætur nærri
að vera á milli 10—20%, sem
kemur ( minn hlut, þegar á heild-
ina er litið. Mér finnst það ekki
ósanngjarnt, því útgefandinn legg-
urfram alltfjármagnogtekur einnig
alla áhættu. En auðvitað ættu
menn að gefa út sjálfir, þaö væri
í rauninni eina rétta leiðin.
— Hefurðu hugleitt þaö, hvað
sjálfan þig snertir?
— Nei, ég hef hvorki getu né
vilja til að standa (svoleiöis hlutum.
Ég vil bara vinna við aö semja
músík og flytja hana, ekki standa (
papptrsvinnu og hlaupum. Þaö fer
að mínu áliti ekki saman.
— Svo við snúum okkur aö
öðru. Ég heyrði, að þú hefðir
einhvern tíma sótt um inngöngu í
tónlistarskólann, hvað kom út úr
því?
— Ekkert, mér var blátt áfram
og einfaldlega hafnað.
— Á hvaða forsendum?
— Ja, eiginlega engum for-
sendum. Þeir sögðu bara, að þetta
borgaði sig ekki fyrir mig, ég skildi
barafara í einkatíma. Bara rugl. En
ég er ekki sá eini, sem oröið hefur
fyrir þessu. Ég held, aö Bjögga
Gísla (Paradís) hafi líka verið
hafnað, þegar hann sótti um.
Annars er ég bara feginn að hafa
sloppið við skólann. Ástæðan er
sú, að menn eru almennt mjög
óhressir yfir ýmsu fyrirkomulagi
varðandi kennslu í skólanum.
Þetta er allt mjög staðlað, bara
prógramm, sem menn eru settir
inn í, og þú mátt ekkert gera nema
eftir námsskrá.
— Lítiðstílaðuppá persónulega
sköpunargáfu?
— Já, þetta er eins og að læra
að lesa Litlu gulu hænuna.
— Hvað liggur nú fyrir hjá þér?
— Ég vinn núna að því að fylgja
plötunni eftir. Er að æfa nokkur lög
af henni með hljómsveitinni
Mexicó og kem svo eitthvað fram á
dansleikjum hjá þeim á næstunni.
Nú, og svo er verið að spekúlera í
sjónvarpsþætti líka, að vísu ekki
endanlega búið að ganga frá
hlutunum, en er af verður, þá
verður þar eingöngu flutt efni af
plötunni.
— Hver af hjálparkokkunum
finnst þér koma best út á plötunni?
— Mér finnst allir þessir strákar
standa sig vel og ekki ástæða til að
nefna einn frekar öðrum. Að vísu
er Þórður Árnason í leiðtogahlut-
verki á plötunni sem gítarleikari, og
þess vegna ber mest á honum.
Geiri á trommunum finnst mér
hafa staðið sig mjög vel. Og sömu
sögu er að segja um alla hljóm-
borðsleikarana, Magga Kjartans,
Kobba Magg og Lalla í Eik. Pálmi er
alveg fantagóður bassaleikari.
Þetta er allt gott lið, sem aðstoðaði
mig við plötuna, það er ekki annaö
hægt að segja.
— Hvað finnst þér um útgáfu-
fyrirtækið Steina h.f?
— Það er langhressasta útgáfu-
fyrirtækið hérlendis um þessar
mundir, á því er enginn vafi.
— Var þér boðinn samningur,
eða komstu þér sjálfur á fram-
færi?
— Þetta vildi þannig til, að
Sigurjón „Kútur" Sighvatsson,
einn af eigendum Hljóðrita h.f. í
Hafnarfirði kom til mín og bað mig
um spólu með lögum eftir mig.
Hann kom svo þessu á framfæri
við Steinar Berg. Þá var ég
eiginlega búinn að draga mig í hlé,
samdi náttúrulega alltaf, en var
ekkert í bransanum.
— Hvaða augum Iftur þú á
bransann í dag?
— Þetta virðist nú aðeins vera
að glæðast aftur og miklu meira að
gerast en til dæmis fyrir ári, mikið
fjör í plötuútgáfu. Að mínu áliti er
þetta einn af þessum kippum, sem
alltaf koma, en svo eru dauðir
tímar inn á milli.
— Álíturðu, að það sé jákvæð
þróun hjá okkur í bransanum
núna?
— Já, þetta er allt frekar upp á
við. Klúbbastarfsemi alls konar er í
miklum uppgangi. Þetta helst að
mínu áliti í hendur. Ef góð músík er
send á markaðinn, þá er allt
jákvætt, og fólkið fær áhuga.
— Hvaða plata var að þínu áliti
best þeirra, sem komu út á
síðasta ári?
— Mér dettur helst í hug að
nefna Spilverkið og plötuna hans
Gunna Þórðar. Það voru að mínu
viti hvort tveggja plötur, sem
sköruðu framúr. Einhvern veginn
hef ég aldrei getað fellt mig við
íslenska texta við popptónlist,
finnst það einhvern veginn ekki
vera neitt popp, nema textarnir séu
enskir.
— Hver er draumurinn í dag?
— Komast út, losna af skerinu.
— Eitthvað búið að undirbúa?
— Nei, ekki beint. Auðveldasta
leiðin er einfaldlega að senda þetta
í stóru fyrirtækin og sjá svo til,
hvað þeir segja. Það er eitthvað
veriö að pæla í CBS í Hollandi, en
þar lætur Steinar pressa sínar
plötur.
— Erþað Amerika eða England,
sem þig dreymir um?
— Ég hef einhvern veginn aldrei
verið hrifin af Englandi og þar-
lensku poppi. Ég held, að mín
músik sé miklu nær því að vera
amerísk en ensk.
— En Norðurlöndin?
— Það er auðvitað opinn mögu-
leiki. En plötusalan þar er enginn
ofsi og upplögin ekki svo miklu
stærri en hér heima. Það má
kannski segja, að maður væri nær
markinu, ef hægt væri að komast
inn á markað þar.
— Þú mundir sem sagt ekki slá
hendinni á móti neinu ( því
sambandi?
— Nei, alls ekki. Svo má líka
geta þess að það er mikill plús að
vera íslendingur. Þetta er lítið
þekkt land og vekur forvitni hjá
fólki erlendis, þó ekki sé nema
nafnið eitt, og það hefur mikið að
segja. Ég er viss um, að þetta hefur
mikið að segja í sambandi við
auglýsingar og þess háttar.
— Útsettir þú sjálfur lögin á
plötunni?
— Þetta er auðvitað mikið til
hrein og bein hópvinna mín og
þeirra, sem spiluðu undir á plöt-
unni. Annars var ég í flestum
tilvikum með ákveðna grunnhug-
mynd um hvert lag, en oft breyttist
þetta mikið í meðförum. Ég held,
að þetta verði að skrifast á okkur
alla sameinginlega.
— En ef þú fengir nú samning
erlendis og um leið vissan mann,
sem ætti að útsetja og þú fengir
litlu eða engu að ráða?
— Ég veit það ekki, það færi
auðvitað algerlega aftir því, hvern-
ig náungi þettaværi. Enmaðuryrði
sennilega að sætta sig við slíkt.
— Efþúferðútíplötu fyrirjólin,
yrði hún þá tekin upp hér heima?
— Já, þaðhugsa ég. Mérfinnst
allt benda til þess, ef þeir eru að fá
hingað24ra rása græjur í Firðinum,
sem mér skilst að verði seinnipart
sumars. Að vísu verða þeir að nota
16 rása borðið eitthvað áfram, en
þóerþaðstækkun um helming. En
þegar þetta 24ra rása stúdíó verður
orðið að raunveruleika, þá fer
mann að langa til að búa þarna
suður frá.
— Að lokum Einar, hvað viltu
segja sjálfur um plötuna þína
„Starlight"?
— Ég vil bara segja þetta:
Platan er eins og ég er í dag.s.valg.
16. TBL. VIKAN 35