Vikan


Vikan - 31.03.1977, Blaðsíða 26

Vikan - 31.03.1977, Blaðsíða 26
ímyndaði ég mér jafnvel, að ég hefði mætt henni áður á hliðargötu i einhverri borg. Samt kom dýrseðlið alltaf öðru gat hvorki efast um það né neitað því. Einn ófriður maður, sem leit helst út fyrir að vera villtur kropp- inbakur og húkti í opinu á einu handleggina og geispa, og þá sýndi hann leiftursnöggt hárbeittar fram- tennur og sverðlaga vigtennur, sem voru hvassar og skinandi eins og hverju óþyrmilega í ljós, svo að ég greninu, var vanur að teygja út hnifar. Og það gat komið fyrir á einhverjum mjóum stíg, þegar ég leit með augnablikskjarki i augu einhverrar lipurrar, hvitsveipaðrar kvenveru, að ég sá allt í einu (og þá krossbrá mér skyndilega), að sjá- öldrin voru rifur, eða þegar ég laut niður, að ég tók eftir boginni nöglinni, sem hún hélt að sér formlausri yfirhöfninni með. Og meðal annarra orða, það er ein- kennilegt og mér um megn að útskýra, að þessar óskiljanlegu verur — ég meina kvenfólkið — hafði framan af dvalartima minum ósjálfráða tilfinningu um sinn eigin fráhrindandi klunnaskap og sýndi þess vegna meira en mannlega umhyggju fyrir því, að hinn ytri búningur væri sómasamlegur og snyrtilegur. Hvernig mann- dýrin brögðuðu blóð____________ En reynsluleysi mitt sem rithöf- undar kemur mér í koll, og ég fer út fyrir söguþráð minn. Eftir að ég hafði borðað morgunverð með Montgomery, för hann með mig þvert yfir eyjuna, svo að ég gæti séð eldgíginn og upptök hversins, en ofan í brennandi heitt vatnið úr honum hafði ég álpast daginn áður. Við vorum báðir með svipur og hlaðnar skammbyssur. Meðan við vorum á leið gegnum laufgrænan frumskóg á leið okkar þangað, heyrðum við kanínu veina. Við staðnæmdumst og hlustuðum, en við heyrðum ekkert meira, og bráðlega héldum við leiðar okkar og hugsuðum ekki frekar um þetta atvik. Montgomery vakti athygli mina á sérstökum, litlum, bleikum dýrum með langa afturfætur, sem hlupu um í kjarrinu. Hann sagði mér, að þetta væru dýr, sem búin hefðu verið til úr afkvæmum manndýranna og væru uppfinning Moreaus. Hann hafði látið sér detta í hug, að hægt væri að nota kjötið af þeim, en þessi ætlun hafði farið út um þúfur, þar sem dýr þessi voru vön að éta afkvæmi sin, eins og kanínur gera. Ég hafði þegar rekist á nokkur þessara dýra, þegar ég flúði i tunglsljósinu undan hlé- barðamanninum, og i annað skipti þegar Moreau var að elta mig daginn áður. Svo vildi til, að eitt þessara dýra, sem var að reyna að hoppa undan okkur, hljóp inn í holu, sem hafði myndast við það, að vindbarið tré hafði slitnað upp. Áður en dýrið gat losnað úr holunni, tókst okkur að klófesta það. Það spýtti eins og köttur, klóraði og sparkaði kröftuglega með afturfótunum og gerði tilraun til að bíta, en tennur þess voru of veikar 26VIKAN13. TBL.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72

x

Vikan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.