Vikan


Vikan - 01.01.1987, Qupperneq 13

Vikan - 01.01.1987, Qupperneq 13
Teikning: Helgi Friðjónsson margar aldir fram. Ef særingamaðurinn hafði staðfestu til að horfa í axareggina og líta aldr- ei út af og tala ekki orð frá munni hvað sem á gekk mundi hann ekki einungis allt sem hinir framliðnu sögðu honum heldur gat hann hvenær sem hann vildi eftir það leitað frétta af þeim að ósekju um alla hluti sem hann girnti að vita með því að sitja úti. Þjóðtrú Eins og áður sagði hefur þjóðtrúin varð- andi útisetur á krossgötum breyst í að það væru álfar sem freistuðu manna í stað forynja og drauga. Og gat það margt happið fært þeim er voru nógu stilltir og kunnu nógu vel með að fara en vanvirðu hinum er létu freist- ast. Til er saga af kalli nokkrum er settist niður á krossgötur á gamlárskvöld með öxi í höndum og einblíndi í egg hennar. Nú kemur álfafólkið og fer að ávarpa hann og bjóða honum alla hluti, gull og gersemar, dýrindis klæði og krásir, þangað til einn býður honum flot. Þá segir kalltetrið: „Seinast mun ég flot- inu neita,“ enda ærðist hann þá. A nýársnótt verður allt vatn snöggvast að víni, kirkjugarðar rísa og kýrnar tala í fjós- inu. Þá er talið víst að óskastundin sé þessa nótt. Þá er það gömul trú að maður eigi að geta séð konuefni sitt, eða kona mannsefni, með því að horfa í spegil í koldimmu her- bergi. Fyrst koma kynjamyndir í spegilinn en svo á að koma hönd með hníf eða eitthvert vopn. Hún á að koma þrisvar sinnum en ekki má snerta hlutina eða taka við þeim, því það verður manni til ógæfu. Seinast fara myndirn- ar í speglinum að skýrast en loksins kemur fram hin rétta mynd, varir nokkrar sekúndur og svo hverfur hún. Svo má Iíka liggja á kross- götum, til dæmis þar sem búr- og eldhúsdyr mætast í göngum á bæjum. Þá birtist manni tilvonandi kona hans, eða konu mannsefni hennar; koma þau og bjóða manni gjafir. Þær má maður ekki þiggja því það verður til ógæfu. Maður einn lá á krossgötum og kom konuefni hans þar ti! hans og bauð honum margt; loksins þáði hann rýting einn fagran. Löngu síðar, er þau voru gift, varð þeim sund- urorða og féll manninum það svo illa að hann drap sig með rýtingnum. Hér látum við staðar numið við að segja frá undrum nýársnætur. Stuðst við: Þjóðsögur Jóns Árnasonar. í jólaskapi, Árni Björnsson. Saga daganna, Árni Björnsson, íslensk- ir þjóðhættir, Jónas Jónasson. Rauðskinna hin nýrri, Jón Thorarensen tók saman og ritaði.
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64

x

Vikan

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Vikan
https://timarit.is/publication/368

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.