Vikan - 12.11.1987, Blaðsíða 24

Tryggvi Ólafsson listsmálari
er væntanlegur heim til íslands
einhvern næstu daga — ef hann
er ekki bara kominn, blessaður,
þegar þessar línur birtast.
Eins og listffóðir menn sjá, þá
er myndin hér á síðunni eftir
meistarann ífá Neskaupstað —
en hún mun skreyta forsíðu
bókar um Tryggva sem kemur
út þann tuttugasta og fyrsta nk.
Textann í þá bók skrifúðu þeir
Halldór Björn Runólfsson list-
ffæðingur og Thor Vilhjálms-
son. Lögberg gefúr út.
Margur er
ríkarí
— en hann hyggur, geta þeir nú
með sanni sagt í Þjóðminja-
safninu í Stokkhólmi. Þangað
kom um daginn sérfræðingur
ffá Austurríki, Silvia Ferino að
nafni. Hún fann í safhinu litla
teikningu eftir Rafael. Teikn-
ingin er talin vera milljóna-
virði.
— Við héldum svo sem ekk-
ert um þessa teikningu, sagði
safnstjórinn, Börje Magnusson,
— en Silvia Ferino er Rafael-
sérfræðingur og hún segir að
teikningin sé skissa að ffesku
Rafaels sem nefhist „Drottinn
vor birtist Nóa“. Sú ffeska er í
Vatikaninu og var máluð árið
1508.
Teikning þessi eftir Rafael
hefur verið lengi í Svíþjóð.
Hún barst þangað árið 1740 —
eða á áratugnum eftir 1740. Þá
keypti Carl Gustaf Tessin
mörg þúsund teikningar effir
gamla meistara. Þessar teikn-
ingar fann Tessin þessi í París
og gaf þær svo Gustaf þriðja,
Svíakonungi, sem lét þær
renna til konunglega safnsins.
Þegar Þjóðminjasafnið sænska
var reist á áratugnum eftir
1860 gengu teikningarnar
þangað.
(TT - Stokkólmi)
Undir
húifu
follarans
— nefnist ný skáldsaga sem Ið-
unn er að gefa út þessa dagana
og er eftir Kristján Jóhann
Jónsson. Sagan er önnur skáld-
saga höfúndar, en fyrir nokkr-
um árum kom út bók hans,
Haustið er rautt.
Undir húfu tollarans er sam-
tíðarsaga úr Reykjavík,
„fjölskyldusaga," segir á bak-
síðu bókarinnar, „dæmisaga úr
íslensku þjóðfélagi... Aðal-
persónur eru bræður tveir,
Karl kennari og Björn iðnaðar-
maður.“
HEILABROT
Hingað til fslands rakst
um daginn argentínskur
blaðamaður og hafði í hót-
unum um að skrifa langa ís-
landsbók þegar heim kæmi,
mörg hundruð síður, sagði
hann, bara texti, engar
myndir.
— Er ekki erfitt að hugsa sér
bók um fjarlægt land án mynda?
— Minn texti er myndrænn,
sagði hann sposkur.
— En þú hefur ekki dvalið hér
á landi nema í viku. Varla dugir
sá tími til að skrifa bók upp á
mörg hundruð síður?
— Dvelji maður tvær vikur í
einhverju Iandi, getur maður
skrifað bók, sagði hann. — Sé
maður mánuð eða tvo, getur
maður í mesta lagi skrifað blaða-
grein. Og slóri maður marga
mánuði, hafi jafúvel vetursetu,
þá getur maður í mesta lagi
skrifað eitthvað á póstkort. Og
setjist maður að í nýju landi —
þá getur maður ekkert skrifað;
þá hristir maður bara höfuðið.
Trúlega mun sá argentínski
standa við hótun sína - og skrifa
langa og myndlausa bók um ís-
land og íslendinga þegar heim
kemur. Hann er vanur að vinna
þannig, segir hann, hefur skrifað
nokkrar bækur um lönd og
þjóðir, siði og ósiði. Kannski
tökum við okkur til og þýðum
bókina.
- Það verður áreiðanlega ekki
metsölubók á íslandi, sagði
hann, — en það getur vel verið
að hún seljist vel í Argentínu.
Þar seljast oft vel bækur sem
fjalla um skrítna staði. Það þykir
fínt að ferðast til skrítinna staða.
/
Það er vitaskuld ekkert fínt eða
merkilegt við það að hangsa á
stöðum eins og Mallorca, Rho-
dos eða Torremolinos. Það er
hins vegar fínt að fara til fslands,
til Burundi og Jakútíu — og allra
þessara hundsrassa sem enginn
hefúr hingað til nennt að sækja
heim. Og með það var hann far-
inn - heim að skrifa íslandsbók.
24 VIKAN