Æskan - 01.10.1969, Blaðsíða 7

)
Hvað
segja
blöðin?
Guðmundur G. Hagalín,
rithöfundur, skrifar langa
grein í bókmenntaþátt
Morgunblaðsins 23. júní
1968 um Æskuna. Hann
nefnir grein sína í fremstu
röð, og birtist hér hluti af
grein hans:
Æskan flytur framhalds-
sögur handa börnum eftir
islenzka höfunda, smásögur
og erlendar framhaldssögur,
og ævintýralegar útlendar
frásagnir. í blaðinu eru og
sögur af naínkenndum
mönnum, lýsingar á merk-
um stöðum, greinar og sög-
ur um dýr, — ferfætlinga,
fugla og fiska og sitthvað
annað í riki náttúrunnar. Þá
birtir blaðið kvæði, vísur og
órímuð Ijóð, sönglög og'frá-
sagnir af leikurum og tízku-
söngvurum, og þar er getið
listamanna ýmissa list-
greina. Skýrt er fró félags-
starfi ungra karla og
kvenna, birtir þættir um
íþróttir, frímerki og sagt um
bakstur og matreiðslu. Svo
eru í'blaðinu skrítlur, ýkju-
sögur, gátur og getraunir
og sitthvað fleira, sem
skemmt getur og hresst. Og
flestu efni blaðsins fylgja
góðar og skýrar myndir.
Enn er ógetið myndasagna,
sem eru vel og skynsam-
lega valdar og einkum munu
ætlaðar yngstu lesendunum,
sem lítt eru enn færir um
að lesa langar sögur eða
hið tormelta skemmtiefni.
Ég hef jafnan fylgzt all-
náið með stækkun Æskunn-
ar og þeim þreytingum, sem
* á henni hafa orðið, og þá
%r "

leggja áherzlu á fjölbreytni
efnisins var mér ekki grun-
laust um, að hann kynni að
gera það of rýrt og tínings-
legt og of lítið yrði í blað-
inu af samfelldu lesefni. En
sú hefur ekki orðið raunin.
Hann hefur og ratað furðan-
lega þann þrönga og vand-
íarna meðalveg að gera
efnið hvorki of æsilegt né
heldur daufingjalegt, og
hann veitir lesendum sínum
æskilegt aðhald um skyn-
samleg sjónarmið, sn þess
að beita auðsæjum og and-
stöðuvekjandi áróðri. Ég hef
séð og athugað mörg er-
lend blöð, sem ætluð eru
börnum og unglingum, og
ég þori að fullyrða, að fæst-
um þeirra standi Æskan að
baki. Þegar ég leit yfir sein-
ustu blöðin sagði ég við
sjólfan mig: Þarna hefur
verið unnið svo gott og
myndarlegt starf á mikil-
vægum vettvangi, að um
það má ekki þegja þunnu
hljóði, svo sem gert hefur
verið fram að þessu.
Guðm. Gislason Hagalín.
Grimur Engilberts
ÆSKAN
í prentun
<éiÆSKAN.|&
Barnablað mc<3 myndum. Geflð út af Stúr-Stúku islaads.
I árg.
HevÍíjítvJk. r>. okt<>knr •
býmablaSiS. !
" 8 i\ A N or tyjvta lumin-
lílítðid,<:r tic ft
írikuid). \ iiítmin 3í>ntin«>
i-ru víða iv. twöi'g
har))aW<>ft »>£ ba&t
<>U tuj'% xiikln tuUmðaltt:
vjor voumuxf }>vi tíi, ftð
jttitíu Jiilft l>i«ð íiH-
uiu ÍRirmuti Jt:«rkruwi»«
ny v*iröi tvkií),
|m vjer «mm »»> |n<ð, uð i«3 t'nm
Ú isiamii <:i'U <::!•- :V<.f3Í<>í!(StVlS
frtttdar.
At' Jivi þ<?n« Hlnft «r okki <í<:HR tVt til
|>(*ss ftvtuðkx ú J»v» <?ða !»»fu ]<ftð tynr at-
»>jutti:vcíí. eu,y <>?>• h.m Wftðiu, }iá ííohnti v'iur
lutft ji«Ö nx-'i'.A <>dv»t: auðýiiað »«»»< tttoð }>vi
t:»V:, aft- -nokkuft wxrjjír kau{>i
Vjoi vihtTrt }•«»> vcl, HiMi't; l«»r»« ttm svo
í5,(»k. «ft jxút }í<i'.>» ckki Ucyj)* Jctft, ftcui tiýri
: orWki IV: i<(:i>: Irttr jiuim I»ftwki }>e«"» ojí {>aft <u
oútkum jx-ss vCiiiiw ftft vjcr 1 »>?»«• Itlftftift
ttvoutt <V|yri, »ii \x-y* "ft :••>>»: Ucsi «».» iVnt'k-
: ÍJMÍ k«}V|.U. fiftft; Vjftf V<IT»U(»:-t 1)1,
.ítft kiiiMU’iturít jiyki uutt:::Mi aft }>vt. <>ft *V> ai>( t<j
Otrthvúft iiýxr s’<<f:.c;><;.lcvr til aft Wrt; i>;m
kalft -jHliittn jmtj.ru wt‘ |>vl, som <•;• í hiii'tn*
hióftmfmx, )»ft«>'er <«i' Jnjwgt »£ oit>-
vtiijíiw fyrir fttlkuftu’ tólktð; «»> }x>t(ft A að
scrftft hfttKÍa }>oim I #iaftinn.'
F.t* k.:»p> rt<\ur vcrft.i MKrcir, uð hlftðtð
■ hc»i híj? voi >«9a tucmt' r»i jmð, |>á vcrftnr }>að
úvhintuguv í’: m- ktuijíBtttluntft .sjalfo, }>v« }>:>
fitá'kkór þtift e&u keuiur ojUftr íif, ún þoss jm
«ft }»(ft vorfti dýi'Bm. Mýtuiírnnr vorftavahW
svo jgðftar, xcju ftjojct vtu&rtf, })Ogar i.íl kcuatr,
ojíyjcv yit«i:i, aft f>«<rmti>u)<t j>ykir ttlU ttf gaui-
ttn itð ialWuin myntlitH). llt lv.<uj»>t»h»r vurftu
uiarjiir, þú kctmir ^nyjjtV i ftveiju hhift), 0»»
amtitrs i (iftniftvnnu -
í hvOn >kij>tí. -»•-»• j'ið iVtift -Jv»kun*“
ið }>íft ttft iw>u ftanu mvft Jttftyjtli cjf cl' juft
•ttkiíjift «kki eíttftvaÖ, J>» ckuhift }>ið tit skýr-
in«« st J»ví ltjj» i«lft)íð))ft tV.'lkmn, t. <1. f<>re!«.ir-
u)« ykkiU'. TSt' }>;’ft ór oitx t•;<><>, ftftni kiutyir
..iKcku))*^ o.») fioiri hoji) »>•<» á ftciiniluii), }«»
oígift jtift ;tft lottt ju’int «»ft iu-<a ftw»a líku ofta
loc!» kitf.tt tyrir }>» ». oy hulit. »>it;;ft J»ii> )>ft aft
kftnjttt liutitt í»ll t F)OÍn^i i»tí ut» ti‘a':i aÍil ttð
kmtiá ykkur vd s.mt»n nm Íuíua. «f }>iö mift
f. <1,::§»»g»tr ttg <:>!C«ft SÚ;rt ii)ttIu:.«)) ttvutuia
hvor’, júV ’.'.ciíft j.ift okkí varift jiciiu ftutur
. fvrir «‘>k »•; ;.»«*.»»: hía! ;>nt:»U. ('n ttft k;u»|»rt ../Ksk-
| U«tt“. ■
j l>t<Ktt|- >.'.:'■ tur kotJJU i „iK-kt:»:«»", }>tt Ctííift
[ l’ið aö Wjssíí- u(. ■ |u*0' .sjáli', i 1»vorjvt "|»j?i,
i „g r»‘Vt:a i»ð ráftrt } :< ), :'•" }>< ss :ift lúttt f»»Íl-
: ..r,•>:.:. l- hiilj* vkkm: iv.i *knk|^£>»
: wktíttt ':'<»i.)}> .fijá-ykíau: .r«.ft»ÍK.jfár !»#?«.• osyKRar
; <l<:xn» í 1)«íí, jcvy ••'». l»vr {"íHir.ift 'íl un-ia
i 1-laft kciunr »';f t>mi }>k'jwna'i: nil: Ihjjís uft
vita iivoi': }>ið haííft rúftift ij*<»l. v
Iviu fj' }':ift, : •« }>ift skrir.ft';.:ktt v<! rj»ir
; jmð w’rjíruÝ mitt »'» h:.»*'t::;u Týer <*uhtif.
j «ft n-yna t-ft «át;» jltivna sctx» .hott;v.,.tii : }>OHs
j'ift t'Qtift uiivb'ií'i cpýr ttlVcs.'"», }>ið ^j'öft
; }>fu' sivriruft. vúi nft |>ift t.'i. ',< ; í:o. iivnr .-ikrtf-
: ............... ............... .-. ...........' -
Fyrsta ÆSKU-blaðið, sem kom út 5. október 1897.
Mörgum lesendum blaðsins leikur forvitni á að vita,
hvernig vinnan fer fram við hvert tölublað ÆSKUNNAR.
Þegar ritstjórir.n og þeir, sem skrifa efni blaðsins, eru
tilbúnir með það, tekur ritstjóri til við að ákveða letur-
stærðir á meginmáli, (yrirsagnir og myndamót, og ettir það
er handritið afhent í setjarasal prentsmiðjunnar Odda, en
þar stjórnar Þorgeir Baldursson. Hann lætur það í hendur
vélsetjara, sem þá tekur til óspilltra málanna. Þegar setn-
ingu er lokið, eru teknar prófarkir a< lesmálinu og þær
lesnar og síðan leiðréttar þær línur, sem villur hafa fundizt
í. Þá tekur ritstjóri til við að raða efninu niður á hverja
síðu fyrir sig og gerir það með því að lima efnið upp í
siður. Eftir það taka umbrotsmenn til við að raða efninu
upp í síðurnar eftir upplímingu ritstjórans. Aftur er tekið
til við að leiia að villum og lagfæra umbrotið, og þá loks
er blaðið tilbúið til prentunar og letrið, „formarnir", sett í
prentvélarnar og oftast prentaðar 8 síður í einu. Er prent-
un er lokið á öllu upplaginu, sem nú er 16 þúsund eintök,
er upplagið sent í bókbandsvinnustofuna. Þar eru hinar
prentuðu arkir brotnar, en í hverri örk eru 16 síður, en
oftast er blaðið 48 siður auk kápu. Er örkunum hefur verið
raðað rétt saman er blaðið heft og siðast skorið. Að
lokum hefst innpökkun, sem fer bæði fram í bókbandinu
og afgreiðslunni i Lækjargötu.
423