Æskan - 01.08.1994, Blaðsíða 9

- Hvenær fóru kvikmyndatökurnar
fram?
„Frá því fyrst í ágúst og fram til
20. október í fyrra. En ég var látinn
safna hári allt sumarið. Ég átti nefni-
lega að vera átta ára, lítill og bollu-
legur - og var þá tíu ára.“
- Hvaða atriði þótti þér skemmti-
legast?
„Þegar ég var hjá hundakonunni.“
- En erfiðast við myndatökurnar?
„Þegar ég þurfti að detta í ána.
Vatnið var svakalega kalt. Mér
fannst það erfitt þó að ég væri í
þurrbúningi innan undir. Sem betur
fór var bara tekið einu sinni þegar ég
fór alveg í kaf. En ég varð að vaða
tvisvar dálítið langt. Mér var mútað
með körfuboltapakka til að skella
mér í ána!“
- Hvernig fannst þér að standa
fyrir framan myndavélina?
„Það var allt í lagi. Aðalvandamál-
ið var að leika vel. Mér fannst verst
að oft mistókst eitthvað og þá þurfti
að endurtaka atriðið."
- Hvernig var þér leiðbeint?
„Þorsteinn sagði mér hvernig ég
ætti að leika. Fyrst lærði ég textann
og síðan æfðum við okkur áður en
farið var að taka upp.“
- Var unnið lengi á dag?
„Frá átta á morgnana til klukkan
sex - og við vorum bara í fríi á
sunnudögum. Ég fékk líka aukafrí fá-
eina daga þegar ég þurfti ekki að
vera með á myndinni."
- Varstu að mestu einn með full-
orðnu fólki þennan tíma?
„Já, en ég var dálítið með Gylfa
syni Geirs, mannsins sem sá um
búningana, þegar við vorum úti á
landi.
Þegar ég var einn spilaði ég
rommý við Möggu „smink-konu“ í
kaffitímum!1'
GAMLA HJÓLIÐ MITT!
- Hvað manstu spaugilegt frá
upptökunum?
„Til dæmis atriðið með hænurnar.
Ein átti að setjast á hjólið. Það var
ekki hægt að láta hana sitja kyrra
svo að þeir urðu að binda hana við
stýrið. En það var bara stutta stund.
Hún átti líka að fljúga upp á ísskáp
og auðvitað var ekki hægt að kenna
henni neitt svo að það varð að
henda henni upp á skápinn!
Mér fannst líka eitt dálítið sniðugt.
Það var nú ekki við myndatökurnar.
Ég fór með Þorsteini til að kaupa
hjólið sem ég á í myndinni. Við
skoðuðum mörg hjól og loks fann
hann eitt sem honum leist langbest
á. Það var sérstaklega skrautlegt. En
það var þá bara gamla hjólið mitt!
Ég hafði fengið nýtt og sett það
gamla í umboðssölu! Ég var auðvit-
að afskaplega ánægður með að
geta selt það!“
- Hvernig gekk þér með Skunda?
Hafðir þú kannski átt hund áður?
„Nei, ég hafði ekki átt hund en
það gekk bara vel. Hann var reyndar
dálítill ólátabelgur og ekki alltaf
þægur en samt góður. Mér finnst
Emil og Skundi. „Hann var ekki alltaf þægur..."
Kári og Sigurður Sigurjónsson.
„Mér fannst dálítið skammarlegt þegar ég var að hrópa hástöfum:
Dagblaðið - Vísiiir!"
Æ S K A N 9