Muninn

Årgang

Muninn - 01.05.1997, Side 88

Muninn - 01.05.1997, Side 88
"Það er heldur ekkert gott fyrir krakka að hafa ótakmarkað fé," heldur Gísli áfram. "Okkur hefur nú aldrei skort það heldur, ekki eftir að við eignuðumst jörðina sjálf." Berst nú talið um víðan völl, og kemur fram í máli bónda að það eina sem honum finnist vanta á heimilið séu konur. "Margir ungir menn eru feimnir við að tala við stúlkur. Þeir vita ekkert um hvað þeir eiga að tala við þessar kvikmyndagellur. Síðan eru allir komnir í þetta listasnobb og halda að þeir séu listamenn. "Ungu skáldin yrkja kvæði, án þess að geta það,” eins og segir í vísunni Þó er það eitt sem ekki vantar á heimilið og eru það dráttarvélar, enda segir bóndi að það sé ekki hægt að búa nema hafa góðan vélakost. Ein John Deere dráttarvél er á bænum að andvirði u.þ.b. 4 milljónir króna, og var það reiknað út að bóndi hefði getað fjárfest í tveimur slíkum í staðinn fyrir að senda þessi átta börn sín í skóla. Þó teljum við að sú fjárfesting hefði eigi borgað sig, því góð menntun verður aldregi metin til fjár. Okkur var nú boðið að setjast til borðs og sannfærðust þá greinarhöfundar endanlega um það að íslensk sveitagestristni er langt í frá að vera útdauð, slíkar voru krásirnar. Að lokinni óhóflegri kaffidrykkju og sætabrauðsáti tókst okkur að króa Þorkel Gíslason af við enda borðsins, en hann er annar sonanna er tekið hafa við búinu. Hann var í skólanum 1977-81 og segir frá því að þegar hann hafi verið á fyrsta ári hafi þau verið fjögur systkinin í skólanum í einu, tvær elstu systurnar í fjórða bekk, einn bróðir í þriðja og svo hann í fyrsta. Hlýtur það að jaðra við að vera einsdæmi í sögu skólans. Þorkell hafði frá mörgu skemmtilegu að segja, m.a. frá þeim sið fjórðubekkinga að fara í vatnsslag í dimmiteringunni. Þá er ekki átt við eins vatnsslag og nú tíðkast á heimavistinni, heldur var þessi af heldur grófara tagi. Notaðar voru ekta brunaslöngur til að ná sem mestum árangri, og munu þess dæmi að fólk hafi beinbrotnað í látunum. Það var einkar vinsælt að taka slönguna, stinga henni upp um buxnaskálm fórnarlambsins, loka fyrir, og setja á fullan styrk. Beinum við þeim tilmælum til núverandi fjórðubekkinga að þeir taki þennan siö upp aftur í vor, og hleypi þar með alvörufjöri í útskriftina. Ljóst er af viðtali þessu að mikinn dug hefur fólkið
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122
Side 123
Side 124

x

Muninn

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Muninn
https://timarit.is/publication/429

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.