Muninn - 01.05.1997, Blaðsíða 112

Hvers væntir þú af veru þinni í Menntaskólanum?
Árni Þorlákur i. A
Af veru minni vonast ég til að fá góða menntun og geta náð mér í vel launaða
vinnu, annað hvort það eða ég ætla að verða baggi á þjóðfélaginu og lifa á
atvinnuleysisbótum. En þar sem ég ætla helst að hafa efni á því að stofna eins og eitt stykki
kjarnafjölskyldu með hundi og öllu tilheyrandi og lifa því næst áhyggjulausu lífi í einni af
náttúruperlum l'slands langt frá skarkala höfuðborgarsvæðisins, held ég að ég velji fyrri
kostinn og ætla að stunda námið vel, en þetta segja víst allir.
Einnig vonast ég til að eignast nokkur stykki vina og félaga og er úr nógu að velja
því hér er að finna eitt fjölbreyttasta safn ungs fólks í dag og kom það mér skemmtilega á
óvart hversu frjálslynt fólkið hér er í klæðaburði, því úr mínum heimaskóla vestur í
Húnavatnssýslu heyrðust þær raddir að M.A. væri snobbskóli og settur undir sama hatt og
M.R. og Verzló. En þeim röddum var fljótlega þaggað niður í og vonast ég til að M.A. verði
ennþá gamli góði frjálslyndi skólinn þegar ég útskrifast.
Ég vonast til að þroskast svolítið andlega af veru minni hérna og jafnvel
fullorðnast svolítið og hefur því verið fleygt fram af félögum mínum að ekki veitti af.
Ég efast ekki um að tilraunir kennara til að gera mig hæfan til að halda út á
íslenskan vinnumarkað eigi eftir að takast..fyrr eða seinna.
Að lokum vonast ég til þess að finna draumadísina, því eins og allir vita er ég
draumur allra, allra tengdamæðra.
Hilmar og Hólmar Örn i. A
Um hlutverk menntaskólans stendur að honum sé ætlað að búa fólk undir nám í
skóla á háskólastigi og venja mann við sjálfstæð vinnubrögð. En enn sem komið er höfum við
nú ekki orðið varir við að reynt sé að venja mann á sjálfstæð vinnubrögð. Því að í sumum
greinum er ekkert gert nema í hópum. En við höfum ekkert vit á þessu, við erum bara busar.
En betri er busi með flusi en gella með sprella, eins og maðurinn sagði. Við væntum nokkurs
af skólaárunum s.s. að þau búi okkur undir það líf sem nú virðist blasa við mörgum í landinu.
Við viljum t.d. ekki verða neinir fíklar hvorki á vín né spilakassa. Við viljum útskrifast sem
ungir menn með fangið fullt af góðum fyrirætlunum s.s. að taka námslán og stofna fjölskyldu.
Einnig væntum við þess að kynnast lífsförunauti okkar hér í skólanum, helst stelpu
(90cm,6ocm,90cm). Við vonumst að lokum til þess að menntaskólaárin verði okkur jafnt sem
öðrum ánægjuleg. Við höfum alltaf sagt að það að vera víðsýnn og opinn sé fyrir öllu. Jafnvel
það smáðasta í þjóðfélaginu getur kennt okkur eitthvað.
Og eitt að lokum, við væntum þess að þeir sem telja sig hafa orðið fyrir
mannorðsmeiðingum með þessum skrifum okkar láti okkur vita. Því við skulum kyssa á bágtið.
Mér finnst að menntaskólar ættu að hafa mjög góð fjárráð. Eiginlega ættu þeir aó
ráða hversu mikið þeir vilja nota á hverju ári. Allt námsefni væri glænýtt og fjallaði um
samtíðina eins og hún er en ekki á fornaldarlegan hátt. Allir nemendur eiga að hafa aðgang að
svokölluðu svefnherbergi en það er bara ein skólastofa með fullt af dýnum, teppum og púðum
svo hægt sé að leggja sig í eyðum. Mér finnst líka að enginn ætti að vera einmana í skóla og
því fá allir ímyndaða hjálparhellu sem myndi læra allt fyrir mann og við fengjum allan
heiðurinn af verkinu. Svo er auðvitað sjálfsagt að menntaskólar sjái nemendum sínum fyrir
félagslegri skemmtun, svo sem með tónleikahaldi og stuðningi við bakið á partý-félögum en
ekki reyna að brjóta þau upp og leggja niður.‘sniff....'grát’...
En ef við stigum út úr draumaheiminum smá stund þá sjáum við að enginn skóli
stenst þessar væntingar...eða hvað?
112 M U N I N N
9 9 7