Heimilisblaðið


Heimilisblaðið - 01.09.1945, Blaðsíða 11

Heimilisblaðið - 01.09.1945, Blaðsíða 11
 Seimilisblaðið «ans Hátign furstinn af Mónacó sá að þetta laoi að verða honum œði kostnaðarsamt; °na mikilla útláta var morðinginn sann- ega ekki verður. Sextán þúsund frankar Vrir hausinn á einum þorpara! Nei! fjanda- kornið. t>a var farið hins sama á leit við ítölsku Jornina. Hinn konunglegi bróðir mundi 'alaust ekki verða eins mikillátur í við- 8kiPtum og lýðveldi. ^andsstjórnin ítalska sendi reikning, sem ham tólf þúsundum franka. T°lf þúsund franka! Til þess hefði þurft krefja skatt fyrir fram, skatt, sem næmi im frönkum á hvert mannsbarn í land- u- Það eitt múndi valda fádæma kurr í ttkinu. Mónnum kom til hugar að láta óbreyttan «ermann afhöfða þrjótinn. En þegar leit- var um það ráða hershöfðingjans, var nn efins um, að menn sínir hefðu næga *King á hvíta vopninu til þess að leysa nendi verk, er til þyrfti mikla reynslu í 80 fara með öxi. a kvaddi furstinn saman Æðstadóm að yju og lagði fyrir hann þetta vandræðamál. ar var lengi setið á rökstólum, en ekkert gkvaenit ráð fannst. Loks réð dómsforseti að snúa dauðarefsingunni upp í ævilangt angelsi. Það ráð var upp tekið. ^ *-ö nú var ekkert fangelsið. Þá varð að a því upp, og fangavörður var skipað- • ^á tók við fanganum. ex mánuði gekk allt vel. Fanginn svaf V * "^SÍnn á hálmdýnu í dýflissunni, og ^oiirinn gerði slíkt hið sama á stól fyrir dyrnar, eða horfði á þá, sem fram hjá" gengU- turstinn er féspakur, það er hans minnsti gall •öinn ' °g hann lætur gera sér grein fyrir hverri 6tu fjárgreiðslu í ríki sínu (listinn sá j langur). Nú var honum sendur reikn- , ' r yfir stofnun þessa nýja embættis, við- haldi dýflissu, fanga og fangvarðar. Hann pungur á fóðrunum, vörðurinn. ^ raman af gretti hann sig við því. En þeg- (s ín Sá' að betta Sæti orðið endalaust amaðurinn var ungur), bað hann dóms- } aráðgjafa sinn að finna einhver ráð til að R^VÍð Þennan kostnað. ^aogjafinn ráðfærði sig við háyfirdómara, 171 og þeim kom báðura saman um að losast ætti við þá byrði að halda fangavörð. Með því að fanganum var nú boðið að gæta sín sjálfur, gat ekki hjá því farið, að hann stryki, og þá hefði málinu verið komið í gott horf. Fangavörður var nú sendur heim til sín aftur, og eldasveini í höllinni falið að bera glæpamanninum mat kvölds og morgna. En hann gerði enga tilraun til að ná aftur frelsi sínu. Það var einn dag, er vanrækt hafði verið að bera honum mat, að hann sást koma labb- andi heim til að kalla eftir honum; og upp frá því gerði hann sér það að reglu, til þess að láta ekki eldasveininn vera að hafa fyr- ir að færa sér hann, að hann kom heim á máltíðum til að borða í höllinni með vinnu- fólkinu, sem varð vel við hann. Eftir dögurð gekk hann sér til skemmt- unar beint að Monte-Carlo. Hann fór stund- um inn í Spilasal og lagði undir fimm franka á græna dúkinn. Þegar hann hafði unnið, fékk hann sér góðan miðdegisverð í meiri háttar hóetli, sneri síðan heim til dýflissunn- ar og lokaði henni rækilega á eftir sér. Hann var ekki eina nótt að heiman. Ástandið varð óhægt, ekki sakamanninum, heldur dómaranum. Æðstidómur kom saman á nýjan leik og mælti svo fyrir, að glæpa- manninum skyldi boðið að fara út úr Mónacó- ríki. . . Þegar honum var birtur dómurinn, sagði hann ekki annað en þetta: — Mér þykir þið vera skrítnir. Jæja, hvað á ég að taka mér fyrir hendur? Ég sé engin bjargráð. Ég á ekki lengur neitt heimiU. Hvað viljið þið að ég geri? Ég var dæmdur til dauða. Þið hafið ekki líflátið mig. Ég hef þagað. Þar næst er ég dæmdur í ævilangt fangelsi og fenginn í hendur fangaverði. Þið hafið tekið frá mér vörðinn. [Ég hef þagað enn. Nú viljið þið reka mig út úr landinu. En það verður nú ekki af því. Ég er fangi, ykkar fangi, dæmdur og sakfelldur af ykk- ur. Ég fullkomna refsingu mína með trú- mennsku. Ég verð hér kyrr. Æðstidómur varð agndofa. Furstinn fyllt- ist ógurlegri bræði og skipaði að finna ein- hver úrræði. Þá var getzt á ráðstefnu. Frh. á bls. 193.

x

Heimilisblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisblaðið
https://timarit.is/publication/431

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.