Kirkjuritið - 01.04.1958, Blaðsíða 10

152
KIRKJURITIÐ
skyldi til harðra stjórnmálaumræðna, að hann mætti stilla
vel skap sitt og vega orð sín, en stundum hefði sér því miður
gleymzt það í hita stríðsins. Hann var heitur trúmaður og
einlægur. Á samtalsfundum kennara og nemenda deildar-
innar um trúmál var unaðslegt að vera með honum. Honum
var gefin andleg spektin — djúpur skilningur á guðlegum
hlutum. Einkum minnist ég fagurrar bænagerðar hans að
fundarlokum.
Það hefir verið sagt um Magnús, að úr honum hefði mátt
gjöra þrjá menn eða fleiri, og væri hann til alls vel fallinn.
Það var líka reynt. Mörg vandasöm ábyrgðarstörf hlóðust á
hann, og sum fjarskyld. Hann var Alþingismaður í aldar-
fjórðung, 1921—46. Atvinnumálaráðherra 1942. f útvarps-
ráði á annan áratug, formaður þess 1943—6 og 1953—6. f
bankaráði Landsbankans um fjölda ára og lengi formaður
þess. Kosinn eða skipaður í margar nefndir og ósjaldan for-
maður þeirra. Mætti þannig lengi telja. Þegar hann svo hafði
látið af þingmennsku og fækkað störfum, og við samkennarar
hans vonuðum, að við fengjum að njóta lians áfram, þá var
hann gerður formaður fjárhagsráðs og gegndi því mikla starfi
1947—53. tmsum kann að þykja hann hafa tvístrað um of
kröftum sínum við þessi störf. En þar er hægara um að tala
en i að komast fyrir menn með hans hæfileikum. „Ég hefi
lifað í tveimur heimum,“ sagði hann stundum og brosti við.
Svo fjölhæfur athafnamaður var hann, að hann reyndist
vandanum vaxinn og leysti störfin vel af hendi. Þegar litið
er yfir þau, vekur það undrun, að einn maður skuli hafa
getað annað þeim öllum — einn maður skilað svo margþættu
og miklu dagsverki.
*
Og þó er með þessu lítið meir en hálfsögð sagan. Magnús
prófessor var jafnframt mjög afkastamikill rithöfundur og
afreksmaður á því sviði. Efnið, sem hann skrifaði um, var
einnig fjölbreytt, eins og vænta mátti. En guðfræðiritin, hygg