Kirkjuritið - 01.11.1970, Side 7

Dr. Jakob Jónsson:
„Dauðinn tapaði, en Drottinn vann“
(Rómarþáttur)
»Dauðinn tapaði, en Drottinn vann,“ se"ir sjera Hallgrímur
Djetursson um baráttuna, sem fram fór á Golgata. Og liann
baetti við: Dýrðlegan sigur gaf mjer þann.
Þessum hendingum Passíusálmanna skaut upp í liuga mín-
uni, þegar jeg fór að rifja upp fyrir mjer minningamar frá
bví, sem har fyrir augu okkar hjónanna þá daga, sem við
dvöldum í Rómaborg. Jeg liefi ekki lmgsað mjer að segja hjer
ferðasögu nje lýsa öllu, er fyrir augu bar, heldur að bregða
l,Pp fáeinum myndum, sem liafa það sameiginlegt, að þær
snerta baráttuna milli Drottins og dauðans. Þeirri haráttu lauk
ekki á Golgata, þó oss liafi fram á þennan dag verið gefin
klutdeild í þeim sigri, er ICristur vann.
Eitt af því, sem einkennir Rómaborg, er það, að þar þurrk-
ast út takmörk sögu og veruleika, skilin hverfa milli fortíðar
°S nútíðar. Svipað má auðvitað segja um marga aðra staði
jarðar. Það fólk, sem hlotið hefir menningarlega næringu frá
Elendingasögum og á lieima í nágrenni Þingvalla og Skálliolts,
°S ekki nema örskotslengd frá Hólum, ætti að skilja þessa
skynjun. En á Rómaborg verður meira en tuttugu alda saga að
e'*>u augnabliki, — og baráttan miRi Drottins og dauðans er
8kýru letri skráð með ytri vegsummerkjum.
í*að er orðið áliðið kvölds, er við lijónin komum á flug-
völlinn, sem næstur er Róm, og myrkur, er við ókum inn í
korgina. En út um bílgluggann gat að líta bæði fornar og
n>’jar byggingar og inn á milli voru rústir hruninna rnann-
virkja. Einu sinni bregður fyrir veggjum hins forna liring-
eikliúss, Colosseum, og þangað lá leið okkar daginn eftir í
suðrænu sólskini. Nokkur hluti hinna tvö þúsund ára gömlu
Ve8gja stendur enn í fullri hæð, og þegar inn er komið, má