Eimreiðin


Eimreiðin - 01.10.1949, Qupperneq 20

Eimreiðin - 01.10.1949, Qupperneq 20
256 GESTUR eimreiðin borSið liika við að ganga til tjaldanna, bjarminn frá deyjandi glóðinni í eldstæðinu hverfur í myrkrið. En við borðsendann, andspænis verkstjóranum, sat ungur mað- ur, fölleitur, þögull og drevminn. Hann liafði liallað sér fram á borðið, liorft í gaupnir. Nú lyftir hann liöfði og fer að tala, bægt og rólega: „Einu sinni var drengur, sem ólst upp inni í afdal. Honum var snemina innrætt að bera þá virðingu fyrir sjálfum sér að leggjast aldrei á lítilmagnann. Máríerlan á bæjarveggnum, öndin í tjarnarsefinu, rjúpan í kjarrinu, urðu aldrei fyrir áreitni af hendi lians. Litli drengurinn liélt, að liver dagur væri rósfingraður, vetur- inn væri að vísu oft óvæginn og kaldranalegur, en snjórinn væri blæja, sem lilífði fræjunum í moldinni. Á Iiverju vori vöknuðu blómin endurnærð eftir vetrarsvefninn. Lífið væri milt og mjúk- látt, eins og móðurhöndin. Þessir draumórar drengsins nrðu bráðlega annað en veruleik- inn. Föður sinn missti liann í bernsku. Þá opnuðust barnsaugun fyrir gustinum, sem fylgir lífinu. Og það var einn dag snemnia vetrar, þegar drengurinn var í sárum eftir föðurmissinn, að liann gekk til kinda fram á dalinn. Þá fann hann folald, sem komið hafði eitthvað innan af öræfunum. Móðir þess liafði lirapað til dauðs af svellbólstri uppi í fjallslilíðinni. Litli hesturinn var úfinn, horaður og dapureygður eftir margra daga sultargöngu inni í auðninni. Nú var hann kominn þarna langt frá lieimkynn- um sínum. Eftir stimpingar og eltingaleik kom drengurinn folaldinu til bæjar, setti það inn í skemmukofa á lilaðinu. Og nokkru seinnu var liann kominn með hey í jötuna og mjólkursopa í fötu iit í skemmuna. Folaldið var hviinpið, hvessti augun, reisti makkann þykkjulega. Það var dökkrautt, ljósfext, með hvíta stjörnu í enninu. „Mamma, ég ætla að eiga þennan liest og kalla hann Gest‘ • sagði litli drengurinn með blossandi augu og brennlieitar kinnar af eftirvæntingu og liamingju. Og móðir lians keypti folaldið. Gestur þreifst ágætlega um veturinn, enda var lionum vel
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68
Qupperneq 69
Qupperneq 70
Qupperneq 71
Qupperneq 72
Qupperneq 73
Qupperneq 74
Qupperneq 75
Qupperneq 76
Qupperneq 77
Qupperneq 78
Qupperneq 79
Qupperneq 80
Qupperneq 81
Qupperneq 82
Qupperneq 83
Qupperneq 84

x

Eimreiðin

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.