Embla - 01.01.1949, Blaðsíða 100

Embla - 01.01.1949, Blaðsíða 100
ina, en það gerði ekkert til. Baugur hlaut að koma fyrir því. Og svo sofnaði hann. Honum íannst hann vera rétt sofnaður, þeg- ar hann vaknaði aftur við það, að bóndinn var að fara fram úr baðstofunni. Nonni var ekki vanur að vakna við smámuni á morgnana, en nú gat hann ekki sofnað aftur, hann mátti til með að vaka og hlákka til, það var svo gaman. Ekki var undarlegt, þótt Sveinn bóndi færi snemma á fætur, mikið hlaut hann að hlakka til, sem átti svo margar kindur. Skyldi vcra óhætt að spyrja hann að því. Líklega ekki, hann mundi bara hlæja. Nonni spurði oft svo heimskulega, fannst fólkinu. Gamla Grána hafði áttirnar þegar hún slapp úr heimahögun- um. Hún nam ekki staðar fyrr en frammi á dölum, þar var hún vön að hafa sumarvist. En Baugur litli var orðinn svo fjarska lúinn, það voru svo litlir og veikir fæturnir lians. Stundum var hann líka svangur, því að stelpan hún systir hans var svo miklu fljótari að hlaupa, svo að þótt þau færu jafnt af stað til mömmu sinnar að sjúga, var hún búin með mikið af hans mjólk, þegar hann kom. En henni þótti samt vænt um hann, beið eftir honum, þegar hann var að stautast yfir torfærur og jarmaði og leitaði strax, ef hún sá hann ekki. Sumarið Jeið. Baugur óx lítið. Fæturnir voru þrútnir og skakk- ir, en alltaf gat hann þó fylgt mömmu sinni og litlu Gránu. En svo komu göngurnar. Það voru óttalegir dagar. Hann var svo lú- inn og hræddur. Mcnnirnir , hestarnir og hundarnir voru alltaf að clta Iiann og voru svo hræðilegir. Hann gat ckki liugsað um ncitt allan daginn ncma að reyna að koniast áfram og tapa ekki mömmu sinni. Þó að Jiann væri svangur, mátti hann ekki vera að því að grípa tuggu á götubakkanum, þá komu hundarnir og þrifu vægðarlaust í hann. En út að réttinni komust þau öll sam- an, kvöldið fyrir réttardaginn. Ekki varð nú öðru við komið en láta féð í réttina, ályktuðu mennirnir. Rigningin dundi alla nóttina. Þegar farið var að draga var forin og bleytan í kvið á litlu lömbunum. Baugur litli reyndi það, sem hann gat, að tapa ekki mömmu sinni, en hún og litla Grána voru fljótt dregnar í dilk- inn, en mönnum sást yfir litla vesalinginn, hraktan, hungraðan 98 EMBLA
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118

x

Embla

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Embla
https://timarit.is/publication/759

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.